> ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ: ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ | ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ


Καλώς ήρθατε στο Ανακαλύπτω!
  
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΡΑΞΕΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΡΑΞΕΝΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο άνθρωπος που αψηφά τη βαρύτητα! (Video)

0

Ο Damien Walters μετά από εντατική προπόνηση καταφέρνει να κάνει το ακατόρθωτο.

Τρέχει περιστροφικά δίχως να χάσει την ισορροπία του. 
Ο κασκαντέρ του Skyfall, Damien Walters ακυρώνει το νόμο της βαρύτητας.

Ο άνθρωπος- φαινόμενο κάνει το αδύνατο δυνατό. Είναι ο πρώτος που καταφέρνει σε μια προσπάθειά  η οποία  βιντεοσκοπείται  να κάνει ένα πλήρη βρόχο 360 μοιρών!

Ο Walters που έχει συμμετάσχει σε τέσσερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Τραμπολίνο για να καταφέρει το κατόρθωμά του έπρεπε σύμφωνα με υπολογισμούς να διατηρεί σταθερή ταχύτητα η οποία έπρεπε να ξεπερνά τα 14 Χλ/ωρα.

Δείτε την απίθανη προσπάθεια του.



Το είδαμε εδώ

Υπνωτισμός και προηγούμενες ζωές!

0

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος εμπεριέχει μέσα του στοιχεία που τον καθιστούν ακόμα πιο παράξενο από όσο νομίζουμε. Αρκετά χρόνια πριν στην Λαπωνία, ο Φινλανδός ψυχίατρος δόκτωρ Ρέιμα Κάμπμαν ξεκίνησε μια μελέτη σχετική με το φαινόμενο που παρουσιάζεται όταν ο άνθρωπος βρίσκεται υπό την επήρεια της ύπνωσης. 

Δημιούργησε μια αρκετά μεγάλη ομάδα απαρτιζόμενη από παιδιά (έφηβους μαθητές Γυμνασίου), φροντίζοντας να χαίρουν άκρας υγείας. Υπνωτίζοντας τα, διαπίστωσε ότι τα περισσότερα από αυτά εκδήλωσαν αρκετές διαφορετικές προσωπικότητες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ένα από τα κορίτσια της συγκεκριμένης ομάδας έδειξε οκτώ προσωπικότητες. Στην πρώτη προσωπικότητα παρουσιάστηκε σαν κάποια Μπεσίνα που έζησε στην Βαβυλώνα πριν από 2.500 χρόνια. Η επόμενη προσωπικότητα ήταν μια ενδιάμεση κατάσταση που σχετιζόταν με το στοιχείο του νερού, ενώ αμέσως μετά παρουσιάστηκε ως κάποιος Βίνγκ Λέν που έζησε στο Νανκίν της Κίνας γύρω στα 100μχ. 

Στη συνέχεια εμφανίστηκε ως η γυναίκα ενός Νορβηγού ψαρά που είχε γεννηθεί στο Στόρβικεν το 846. Αμέσως μετά δήλωσε πως ήταν η Ντόροθι, κόρη ενός Άγγλου πανδοχέα που γεννήθηκε στο χωριό Λότου του Νόργουιτς στα 1139. Την Ντόροθι διαδέχτηκε η Γαλλίδα Ζενεβιέν ντε Μόντ που έζησε στο Παρίσι στα τέλη του 17ου αιώνα. και την Μόντ μια άλλη κυρία μέσης ηλικίας από τη Βρετανία που τύγχανε να είναι σύζυγος ενός μέλους της βουλής των Λόρδων το 1743. 

Η αμέσως επόμενη προσωπικότητα ήταν μια Σουηδή χωριατοπούλα η Ιουδίθ Μάντισον που γεννήθηκε το 1800 και τέλος παρουσιάστηκε ως Καρολίνα Προκόφιεφ, κόρη ενός Ρώσου αξιωματικού, η οποία πέθανε από φυματίωση στο Λένινγκραντ μετά από την επανάσταση.

Καθώς εξελισσόταν η διαδικασία της ύπνωσης και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης των διαδοχικών προσωπικοτήτων, το κορίτσι περιέγραφε με την παραμικρή λεπτομέρεια την καθημερινότητα της σε κάθε εποχή. Περισσότερο εκπληκτική ήταν ωστόσο η περιγραφή που έδωσε ως «Ντόροθι» κατά το Μεσαίωνα στην Αγγλία. 

Ο Δρ Κάμπμαν ανάφερε ότι ήταν η πρώτη φορά που άκουγε τόσο σαφή περιγραφή της ζωής της την περίοδο εκείνη, με λεπτομερή αναφορά τόσο σε ονόματα άλλων προσώπων αλλά και σε ακριβείς τοποθεσίες. Η διήγηση της ήταν εντυπωσιακή πάνω σε συμβάντα της περιόδου και σε αποστάσεις μεταξύ περιοχών σε μίλια. Σε ένα σημείο η Ντόροθι άρχισε να τραγουδάει ένα τραγούδι που η ίδια αποκάλεσε «Καλοκαιρινό Τραγούδι».

Ενθουσιασμένος και κατάπληκτος δήλωσε ο Δρ Κάμπμαν από την αφήγηση της 13χρονης Φινλανδέζας που ερμήνευε το τραγούδι σε μία διάλεκτο που έμοιαζε με την Αγγλική. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα τραγούδι του 12ου αιώνα. 

Ο Κάμπμαν κάλεσε τον καθηγητή Ρόιτερ για να πιστοποιήσει με τη σειρά του ότι η γλώσσα απαγγελίας του τραγουδιού ήταν Μεσαιωνική Αγγλική. Δεν ήταν δύσκολο να αναγνωρίσει κανείς πολλές από τις λέξεις. Το τραγούδι που η μικρή Φινλανδέζα είπε, δεν ήταν άλλο από το «Τραγούδι του Κούκου» του οποίου η μοναδική παρτιτούρα φυλάγεται στο Βρετανικό μουσείο σαν κάτι εξαιρετικής σημασίας δυσέρευτο.

Στη Δυτική Αγγλία ο υπνωτιστής Χένρι Μπλίθ ανακάλυψε ότι η ασθενής του Ναόμι Χένρι που καταγόταν από το Έξετερ κάθε φορά που υπνωτιζόταν ζούσε τη ζωή της Ιρλανδέζας Μαίρης Κοέν από το Κόρκ. 

Οι μαγνητοφωνημένες ερωταποκρίσεις που μπορούσε να ακούσει κάποιος και που είχαν ηχογραφηθεί κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, έδιναν το στίγμα της λεπτομερούς κατάστασης που βίωνε η Χένρι σαν Μάιρη Κοέν στο Κόρκ. 

Πιστοποίησε ότι ζούσε στο 1790 στο αγρόκτημα «Γκρίνγκειτς». Ανέφερε ακόμα την ονομασία του πλησιέστερου χωριού «Γκρένερ». Με λεπτούς χειρισμούς ο Χένρι Μπλίθ καθοδήγησε τη Ναόμι ανάμεσα από τα στάδια του βίου από τα οποία είχε περάσει. 

Εκείνη αναφέρθηκε στο άρμεγμα των αγελάδων με το οποίο είχε ασχοληθεί, αλλά και στη κακομεταχείριση που υπέστη από το σύζυγό της. Η βία μάλιστα που άσκησε πάνω της, την οδηγούσε στις απανωτές αποβολές των παιδιών στα οποία έμενε έγκυος.

Σε κάποιο σημείο της ύπνωσης ο Μπλίθ κατάλαβε από τα λεγόμενα της ότι είχε προσεγγίσει ηλικιακά τα εβδομήντα της. Τότε τη ρώτησε πόσος χρόνος ζωής της έμενε ακόμα. 

Εκείνη του απάντησε ότι δεν θα ζούσε ακόμα για πολύ καιρό και ότι της το είπε κάποια γυναίκα Τη ρώτησε ο Μπλίθ «Πονάς πουθενά»; «Όχι, απλά τελειώνω» του απάντησε σχεδόν άμεσα εκείνη. Στην αμέσως επόμενη ερώτηση για το αν την είχε δει κάποιος ιερέας, ο Μπλίθ δεν έλαβε καμία απάντηση. 

Παρά την επιμονή του σε ερωτήσεις, ο υπνωτιστής δεν κατάφερε να την κάνει να μιλήσει. Ενώ εξακολουθούσε να είναι σιωπηρή, ο σφυγμός από τον αριστερό της καρπό άρχισε να χάνεται. Η αναπνοή της σταμάτησε και το πρόσωπο της άλλαξε χρώμα. 

Έδειχνε πεθαμένη. Η ατμόσφαιρα στο δωμάτιο ήταν ηλεκτρισμένη. Η ένταση και ο φόβος ήταν ζωγραφισμένα στα πρόσωπα και των υπολοίπων παρευρισκομένων στο χώρο. Τόσο η γυναίκα του υπνωτιστή όσο και ένας δημοσιογράφος από την «Ντέιλι Εξπρές» τρομοκρατημένοι πίστεψαν ότι κάτι κακό είχε συμβεί. 

Εκείνη τη στιγμή ο πνευματιστής έσκυψε στο αυτί της Ναόμι λέγοντας της «Είσαι ασφαλής και εγώ είμαι μαζί σου». Τότε η υπνωτισμένη γυναίκα άρχισε σιγά σιγά να αντιδράει. Ο σφυγμός της επανερχόταν σταδιακά ενώ σε λίγο είχε αποκατασταθεί και η αναπνοή της. 

Το πρόσωπο της ξαναπήρε το κανονικό χρώμα, αλλά ο Μπλίθ πίστεψε ότι για πέντε τουλάχιστον δευτερόλεπτα κάθε ίχνος ζωής είχε χαθεί από πάνω της.

Το συμβάν τάραξε τα νερά στους κόλπους της Εγγλέζικης κοινωνίας. Ο κόσμος επηρεάστηκε αρκετά από το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Ντέιλι Εξπρές», καθώς έγινε αναφορά και στους κινδύνους που επιφυλάσσουν τέτοιου είδους απόπειρες με αναδρομές σε προηγούμενες ζωές. 

Ο Μπλίθ ωστόσο δεν τα παράτησε και συνέχιζε να υποβάλλει την ίδια ασθενή σε υπνωτισμό. Την επόμενη φορά η Ναόμι έζησε τη ζωή κάποιας άλλης κοπέλας, της Κλάρις Χέλιερ από το Μπρίστολ που έζησε στα τέλη του προηγούμενου αιώνα.

Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι η ύπνωση είναι μια εναλλακτική κατάσταση της συνείδησης. Πιστεύεται δηλαδή, ότι ο υπνωτισμένος βρίσκεται σε κατάσταση έκστασης, από την οποία μπορεί μόνο να βγει με εντολές του υπνωτιστή. Η έρευνα όμως αποδεικνύει ότι δεν είναι έτσι. 

Μελετώντας το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα ενός ατόμου κατά τη διάρκεια της ύπνωσης εξάγουμε το συμπέρασμα ότι δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου από εκείνο ενός ανθρώπου ξύπνιου που βρίσκεται σε χαλάρωση. Άρα το βέβαιο είναι ότι με την ύπνωση, ο υπνωτισμένος δεν χάνει τη δύναμη της θέλησης του.

Η ύπνωση είναι μια μορφή κοινωνικής αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Κατά τη διάρκεια της, ο υπνωτιστής ζητά από τον υποβαλλόμενο να υπακούσει σε διάφορες εντολές και εκείνος υπακούει, όχι επειδή ο υπνωτιστής του το επιβάλλει με κάποια δύναμη, αλλά γιατί ο υπνωτιζόμενος εκείνη τη στιγμή στην κατάσταση που βρίσκεται, νιώθει από μόνος του την ανάγκη να το κάνει.

Όπως όλα δείχνουν ο υπνωτισμός ανοίγει δρόμο στη διερεύνηση της ανθρώπινης συνείδησης και φανερώνει τις ικανότητες που κρύβονται μέσα μας.

Η υποβολή σε τέτοιου είδους φαινόμενα και πειραματισμούς όσο υπάρχει το ανθρώπινο είδος δεν πρόκειται να σταματήσουν ποτέ. Είναι φυσικό ο άνθρωπος να ακολουθεί πάντα τους δρόμους της αναζήτησης. Πόσο δε μάλλον όταν αφορά σε τέτοιου είδους αναζήτηση, μέσα από την οποία προσδοκεί να βρει στοιχεία για τις ρίζες και την ύπαρξη του. 

Το είδαμε εδώ

Η γυναίκα που επέζησε από τρία ναυάγια!!!

0

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που στο άκουσμα της λέξης «Τιτανικός» σκέφτονται την αμερικανική δραματική, αισθηματική ταινία εποχής -σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον- η υπόθεση της οποίας βασίστηκε στο διασημότερο ναυάγιο όλων των εποχών, αυτό του υπερωκεάνιου «Τιτανικός». 

Ο Τιτανικός βυθίστηκε στις 14 Απριλίου 1912 και η Violet Jessop ήταν εκεί. Ήταν μία από τους διασωθέντες του ναυαγίου, στο οποίο εκτιμάται ότι ο αριθμός των νεκρών και αγνοουμένων έφτασε περίπου τους 1.500.

Μερικά χρόνια νωρίτερα η Violet είχε καταφέρει να επιζήσει από ακόμη μία ναυτική τραγωδία, ενώ φαίνεται ότι η μοίρα της είχε γραφτό να ζήσει και μια τρίτη…

Η συγκλονιστική ιστορία ζωής της Violet Jessop

Η Violet Jessop, ή όπως είναι αλλιώς γνωστή ως «Μις Αβύθιστη», γεννήθηκε το 1887 στην Αργεντινή, όπου οι γονείς της είχαν μεταναστεύσει από την Ιρλανδία.

Η μικρή Violet είχε την εύνοια της τύχης από πολύ μικρή ηλικία με το μέρος της, και αυτή μάλλον την ακολούθησε και στη μετέπειτα ζωή της, γράφει η Emily Upton στο todayifoundout.com.

Κόλλησε φυματίωση όταν ήταν παιδί και παρότι οι γιατροί της έδιναν μόλις μερικούς μήνες ζωής, εκείνη κατάφερε να πολεμήσει την αρρώστια και να ζήσει μια μακρά και υγιή ζωή.

Όταν έχασε τον πατέρα της, η μητέρα της αποφάσισε να γυρίσει με την οικογένειά της στη Βρετανία, όπου ξεκίνησε να δουλεύει ως καμαριέρα σε ένα πλοίο. Η Violet παρακολουθούσε τα μαθήματά της σε ένα μοναστήρι. Η μητέρα της όμως αρρώστησε βαριά κι έτσι η ίδια αναγκάστηκε να ακολουθήσει τα βήματά της και ξεκίνησε να δουλεύει σε πλοία, για να βοηθήσει την οικογένειά της.


Βέβαια, εκείνη την εποχή δεν ήταν και πολύ εύκολο να βρει δουλειά. Ήταν μόλις 21 ετών και οι περισσότερες γυναίκες που εργάζονταν στις αρχές του 1900 σε πλοία ως καμαριέρες, ήταν μεσήλικες. Οι εργοδότες της πίστευαν ότι η νιότη και η εμφάνισή της θα «προκαλούσε προβλήματα» στο προσωπικό και τους επιβάτες και την απέρριπταν.

(Φαίνεται ότι δεν είχαν και πολύ άδικο, καθώς η Violet δέχτηκε τουλάχιστον τρεις προτάσεις γάμου ενώ εργαζόταν σε διάφορα πλοία, μία εκ των οποίων από έναν πάμπλουτο επιβάτη της πρώτης θέσης).

Τελικά, κατάφερε να βρει λύση στο πρόβλημά της, αλλάζοντας την εξωτερική της εμφάνιση και φορώντας παλιά ρούχα χωρίς ίχνος μακιγιάζ.

Το κόλπο της έπιασε και σύντομα κατάφερε να βρει εργοδότη.

Το 1908 προσελήφθη από την εταιρεία White Star Line. Ξεκίνησε την καριέρα της εργαζόμενη στο πλοίο Magestic, όμως το 1910 πήγε στο πολυτελές επιβατηγό πλοίο «Ολυμπιακό» (Olympic).

Παρά τις ατελείωτες ώρες δουλειάς και τον ελάχιστο μισθό της (2,10 λίρες το μήνα εκείνη την εποχή) απολάμβανε τις ώρες που περνούσε εκεί, επάνω στο πλοίο. Αρχικά, είχε κάποιες ανησυχίες για τις καιρικές συνθήκες καθώς διέσχιζαν τον Ατλαντικό, όμως της άρεσε γιατί οι Αμερικανοί της συμπεριφέρονταν καλύτερα όταν τους σέρβιρε.

Ένα χρόνο μετά ξεκίνησαν τα προβλήματα…

Το 1911 ο «Ολυμπιακός» συγκρούστηκε με το HMS Hawke, ένα πλοίο ειδικά κατασκευασμένο για να εμβολίζει άλλα πλοία και να τα βυθίζει.

Και τα δύο υπέστησαν μεγάλες ζημιές, όμως παρά τις καταστροφές το Olympic δεν βυθίστηκε. Κατάφεραν να το ρυμουλκήσουν στο λιμάνι και η Violet αποβιβάστηκε χωρίς να έχει πάθει το παραμικρό.



Μερικά χρόνια μετά, η White Star Line αναζητούσε προσωπικό για να εξυπηρετεί τους VIP επιβάτες στον περίφημο «Τιτανικό». Χρειάστηκε λίγος χρόνος μέχρι οι φίλοι και οι οικείοι της να την πείσουν ότι θα ήταν μια υπέροχη εμπειρία το να δουλεύει στο τεράστιο υπερωκεάνιο.

Η Violet τελικά δέχτηκε να πάρει τη δουλειά.

Η ιστορία είναι γνωστή… ο Τιτανικός προσέκρουσε σε παγόβουνο, με αποτέλεσμα να βυθιστεί στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, παίρνοντας μαζί του περίπου 1.500 ανθρώπους.

Η Violet κατάφερε να γλιτώσει ανεβαίνοντας στη σωστική λέμβο με το νούμερο 16.


«Μας διέταξαν να ανεβούμε στο κατάστρωμα. Οι επιβάτες με ηρεμία προχωρούσαν προς τα πάνω. Στάθηκα στην άκρη και παρακολουθούσα με το υπόλοιπο προσωπικό τις γυναίκες να κρέμονται από τους ώμους των συζύγων τους, προτού τις βάλουν στις βάρκες με τα παιδιά τους. Λίγη ώρα μετά ένας αξιωματικός μας διέταξε να μπούμε σε μια βάρκα, για να καθησυχάσει τις επιβάτισσες και να τους δείξει ότι οι λέμβοι ήταν ασφαλείς» είχε γράψει στα απομνημονεύματά της.

Για ακόμη μία φορά η Violet κατάφερε να επιζήσει… Οι περιπέτειές της όμως δεν είχαν τελειώσει.

Όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Violet αποφάσισε να υπηρετήσει ως νοσοκόμα σε ένα ακόμη «αδερφάκι» του Τιτανικού, τον «Βρεταννικό» (Britannic), ο οποίος δραστηριοποιούνταν στο Αιγαίο πέλαγος.

Στις 21 Νοεμβρίου του 1916 μια έκρηξη συντάραξε το Βρεταννικό. Είχε πέσει σε μια νάρκη που είχε ποντίσει στην περιοχή ένα γερμανικό υποβρύχιο λίγες εβδομάδες πριν. Το υπερωκεάνιο υπέστη μεγάλες καταστροφές και σύντομα βυθίστηκε.


Αυτή τη φορά δεν πρόλαβε να μπει σε κάποια σωστική λέμβο. Το πλοίο βυθιζόταν πολύ γρήγορα… πήδηξε στη θάλασσα για να σωθεί: 

«Έπεσα μέσα στο νερό και κάτι με χτύπησε στο κεφάλι. Κατάφερα να ξεφύγω από την καρίνα του πλοίου. Μερικά χρόνια μετά όταν πήγα στο γιατρό, γιατί υπέφερα από πονοκεφάλους, ανακάλυψα ότι είχα υποστεί κάταγμα στο κρανίο».

Ούτε αυτή η περιπέτεια ήταν αρκετή για να καμφθεί το ηθικό της Violet.

Μετά τον πόλεμο τα πλοία άρχισαν να γίνονται ακόμη πιο δημοφιλή ως μέσα μεταφοράς, ενώ έκαναν την εμφάνισή τους και τα πρώτα κρουαζιερόπλοια. Η Violet έφυγε από τη White Star Line και πήγε στην εταιρεία Red Star Line, όπου έμεινε για πολλά χρόνια, δουλεύοντας σε κρουαζιερόπλοια που ταξίδευαν σε όλον τον κόσμο.

Συνταξιοδοτήθηκε στην ηλικία των 61 ετών και πέρασε την υπόλοιπη ζωή της εκτρέφοντας κοτόπουλα και ασχολούμενη με την κηπουρική.

Πέθανε το 1971, σε ηλικία 84 ετών από καρδιακή ανεπάρκεια.

Το είδαμε εδώ

Γιατί τόσες πολλές ακατοίκητες πόλεις εξακολουθούν να κατασκευάζονται στην Κίνα;Ίσως να προετοιμάζονται για κάτι;

0

Ζούμε σε έναν τρελό κόσμο...64.000.000 διαμερίσματα καινούργια ξενοίκιαστα...

Χιλιάδες άνθρωποι στην Κίνα πεθαίνουν από την πείνα και ζουν στο δρόμο, ενώ αυτοί  χτίζουν πόλεις για κανέναν.

Τι να συμβαίνει. Είναι τόσο ηλίθιοι η συμβαίνει κάτι άλλο;

Δείτε το Video:



Το είδαμε εδώ

Η σκηνή που ανατρίχιασε χιλιάδες πιστούς μπροστά στον Πάπα Φραγκίσκο (Video)

0
«Προφητικό σημάδι» ή κακό μαντάτο στην Αγία Έδρα

1/2014. Μια αν μη τι άλλο σπάνια σκηνή που εκτυλίχθηκε μπροστά στον Πάπα Φραγκίσκο και εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς έχει σταθεί αφορμή για σειρά σχολίων αλλά και φόβους για επικείμενο… κακό μαντάτο στην Αγία Έδρα.

Δυο λευκά περιστέρια που άφησαν ένα αγόρι κι ένα κορίτσι μαζί με τον Πάπα, ως σύμβολα της ειρήνης, δέχθηκαν μια ανελέητη επίθεση από γλάρους και κοράκια.

Οι συμβολισμοί είναι αν μη τι άλλο προφανείς.

Τα περιστέρια απελευθερώθηκαν υπέρ της ειρήνης στην Ουκρανία για την οποία μίλησε χθες ο Πάπας. Μια τέτοια συμβολική κίνηση γίνεται στο Βατικανό κάθε τελευταία Κυριακή του Ιανουαρίου.

Πολλοί τώρα στο διαδίκτυο μιλούν για «προφητικό σημάδι» ή ακόμη και για «θεϊκή παρέμβαση» σε σχέση με τα σκάνδαλα που έχουν κατά καιρούς αμαυρώσει την εικόνα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Σε κάθε περίπτωση οι εικόνες όπως κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο είναι εντυπωσιακές.





Το είδαμε εδώ

Βασκανία: Επιστημονικά πειράματα αποδεικνύουν πως υπάρχει

0

Ο Πλάτων το είχε ονομάσει «αγνή φωτιά». Τι ακριβώς είναι αυτή και γιατί συχνά μας «καίει»;

Πιστεύετε στο μάτιασμα; Είστε της άποψης πως το βλέμμα κάποιων ανθρώπων μπορεί να τσακίσει ανθρώπους, ζώα, φυτά ή ακόμα και άψυχα όπως αναφέρει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στο διήγημά του «Ο αβασκαμός του Αγά»

Στις περιγραφές αναφέρει την τρομερή θειά ΣειραΪνώ την Παντούσα, που ο κόσμος έτρεμε τη γλώσσα της και το κακό της μάτι. «Μια μέρα μάλιστα που μια βρατσέρα έπλεε αντίκρυ στο πέλαγος, πλοίο καινούργιο, καλά αρματωμένο, κι ωραία χρωματισμένο...η θειά Σειραϊνώ που αγνάντευε με άλλες γυναίκες το θαύμασε και είπε «Μπα! Αυτό το καΐκι, χαρά στη μορφιά του!» Μόλις απόσωσε το λόγο της, όλη η αρματωσιά του πλοίου έπεσε τρίζοντας και το καΐκι έμεινε ξυλάρμενο κούτσουρο».

(Μη σου τύχει δηλαδή η θειά ΣειραΪνώ στο δρόμο σου.)

Βέβαια, για τους ορθολογιστές τέτοια πράγματα είναι δεισιδαιμονίες ή απλώς συμπτώσεις. Ποιος πιστεύει στο βάσκανο μάτι στην εποχή μας, θα έλεγαν.

Οι ίδιοι οι επιστήμονες που ανακαλύπτουν σήμερα πως, ναι, υπάρχει μια ενέργεια που μεταδίδεται μέσα από το βλέμμα και μπορεί να έχει άμεσες επιπτώσεις στους άλλους και στο περιβάλλον.

«Η ικανότητα να νιώθουμε το βλέμμα κάποιου πάνω μας είναι πανανθρώπινη. Οι περισσότεροι έχουμε παρατηρήσει ότι πολλές φορές όταν καρφώσουμε το βλέμμα μας στην πλάτη κάποιου εκείνος στρέφει το κεφάλι προς τα πίσω.

Έχω διαπιστώσει ύστερα από πολυάριθμα πειράματα ότι το 80% των ανθρώπων μπορούν όντως να αντιλαμβάνονται όταν κάποιος τους κοιτάζει έντονα.

Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Άγγλο βιολόγο Ρούπερτ Σέλντρεηκ , ο οποίος είναι γνωστός για τα πρωτοποριακά πειράματά του που έχουν προκαλέσει έντονη αίσθηση στην επιστημονική κοινότητα.

Εδώ και χρόνια συγκεντρώνει στοιχεία προσπαθώντας να εξερευνήσει το πιθανό ενδεχόμενο η όραση να μην είναι μόνο μια παθητική νευρο-φυσιολογική λειτουργία που δημιουργείται εξ αιτίας της πρόσπτωσης του φωτός στους οφθαλμικούς υποδοχείς αλλά κάτι παραπάνω.

Κάτι που εμπεριέχει κι ένα στοιχείο επίδρασης του παρατηρητού προς το αντικείμενο ή το πρόσωπο στο οποίο έχει στρέψει την προσοχή του. Αυτή η θεωρία , μάλιστα, βρίσκεται σε συμφωνία με κάποιους κβαντικούς νόμους σύμφωνα με τους οποίους ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο.

Tι θα συνέβαινε αν;

«Τι θα συνέβαινε» αναρωτιέται ο Σέλντρεηκ «αν η αίσθηση ότι κάποιος μας κοιτάζει αποδεικνυόταν ως μια φυσική ανθρώπινη ικανότητα; Αυτό θα σήμαινε πως όταν βλέπουμε κάτι το φως μπαίνει μέσα στα μάτια μας αλλά ταυτόχρονα πως υπάρχει και «κάτι», ένα είδος επιρροής, που βγαίνει επίσης από τα μάτια μας».

Ο Άγγλος πρωτοπόρος επιστήμονας έχει βαλθεί να αποδείξει τη θεωρία του γι αυτό και έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Τα 7 Πειράματα που θα Αλλάξουν τον Κόσμο».

Πρόκειται για επιστημονικά πειράματα που ανάμεσα στα άλλα προσπαθούν να αποδείξουν ότι η όραση δεν είναι ένας μονόδρομος αλλά μια ενέργεια διπλής κατευθύνσεως. Η θεωρία του Σέλντρεηκ θυμίζει, την «αγνή φωτιά» που σύμφωνα με τον Πλάτωνα εκπέμπεται από το ανθρώπινο βλέμμα.

Στον Τίμαιο, συγκεκριμένα, ο Πλάτων αναφέρει πως υπάρχει μέσα στον άνθρωπο μια ανόθευτη φωτιά η οποία ρέει δια μέσου των ματιών , λεία και πυκνή. Τη ροή αυτής της εσωτερικής φωτιάς προς τα έξω την ονόμασε «οπτικό ρεύμα».

Οι μελέτες του Σέλντρεηκ φαίνεται πως επιβεβαιώνουν τα όσα έγραφε ο Έλληνας φιλόσοφος. Ότι κι αν είναι, πάντως, αυτό που εκπέμπεται από τα μάτια έχει συσχετιστεί με το φαινόμενο της βασκανίας.

Η αρχαία πίστη στη βασκανία

Όλες οι λαϊκές παραδόσεις έχουν ένα ειδικό κεφάλαιο για τη δύναμη του βλέμματος . Το ονομάζουν «κακό μάτι» ή βασκανία και θεωρούν ότι μπορεί να προκαλέσει κάθε είδους καταστροφές ακόμα και θάνατο. Στον πλατωνικό διάλογο «Φαίδων» είναι ο ίδιος ο Σωκράτης που λέει στον Κέβητα να μη λέει «μεγάλα λόγια» μη τυχόν και ματιαστούν.: « μη μέγα λέγε, μη τις ημών βασκανία περιτρέψει τον λόγον τον μέλλοντα».

Ο Πλούταρχος, επίσης, αναφέρει στα «Συμποσιακά» το φόβο που είχαν οι μανάδες μη βασκαθούν τα παιδιά τους αλλά περιγράφει επίσης και στην αυτοβασακανία αναφερόμενος στο πάθημα του Ευτελίδη: «ωραίοι ήταν άλλοτε οι βόστρυχοι του Ευτελίδη. Αλλά ο ολέθριος άνθρωπος είδε κι εβάσκανε τον εαυτό του στον ποταμό κι αμέσως έπαθε κακή αρρώστια».

Όλα φαίνεται πως ξεκινούν από την ικανότητα του σώματός μας να λειτουργεί σαν κεραία. Συλλαμβάνει συχνότητες που υπάρχουν γύρω και είτε συντονίζεται αρμονικά με εκείνες του περιβάλλοντος και των άλλων ανθρώπων είτε αποσυντονίζεται εξ αιτίας της διαφοράς πεδίου.

Άλλωστε και το ίδιο το σώμα μας ακτινοβολεί ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που μεταβάλλεται από τους διάφορους παράγοντες, όπως η κατάσταση της υγείας μας, η διατροφή μας, η ψυχική μας διάθεση, η ποιότητα των σκέψεών μας, αλλά κι όσα συμβαίνουν γύρω μας όπως οι ηλιακές καταιγίδες , αλλά και οι άλλοι άνθρωποι.

Στην ουσία είμαστε σαν πομποδέκτης που ανταλλάσσει ενέργεια αλλά μπορεί και να δεχτεί παρεμβολές, που μπορούν να παρομοιαστούν με τα παράσιτα στο σήμα ενός ραδιοφωνικού σταθμού.

Όταν λοιπόν λέμε πως κάποιος μας μάτιασε αναφερόμαστε σε μια ηλεκτρομαγνητική παρεμβολή που δεν είναι συμβατή με τη δική μας και δημιουργεί ένα είδος βραχυκυκλώματος.

Από την αρχαιότητα είχαν ήδη γίνει απόπειρες να δοθεί μια φυσική εξήγηση σε αυτό το φαινόμενο και ο Πυθαγόρας, ο Λουκρήτιος και Ζήνων ήταν ανάμεσα σ' εκείνους που υποστήριξαν , πως υπάρχει κάτι που εκπέμπεται από το ανθρώπινο βλέμμα.

Ο Πλούταρχος διατείνεται μάλιστα ότι από τα μάτια των βασκανιστών εκπέμπονται είδωλα και ένα είδος πνευματικών ρευμάτων. Οι αλχημιστές αρκετούς αιώνες αργότερα διατύπωσαν την άποψη πως οι άνθρωποι διαθέτουν αυτά τα παράξενα «πνευματικά ρευστά» που ανταλλάσσονται μέσα από το βλέμμα.

Σήμερα η επιστήμονες τους δίνουν μια νέα ονομασία: είναι, λένε, ηλεκτρομαγνητικά κύματα μιας συγκεκριμένης συχνότητας που κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορούν να προκαλέσουν έντονα φαινόμενα.

Κανείς δεν αμφισβητεί σήμερα πως υπάρχουν ορισμένες συχνότητες ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων που μπορούν να επιφέρουν δραστικές οργανικές μεταβολές και να επιφέρουν ακόμα και θάνατο. Ωστόσο, αν και υπάρχουν οι σχετικές ενδείξεις ακόμα δεν έχει γίνει κατορθωτό να αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφιβολία τι ακριβώς είναι αυτό που εκπέμπεται από το ανθρώπινο βλέμμα.

Τα παράξενα ψυχόνια

Μερικοί επιστήμονες όπως ο Βρετανός ο Σερ Σίριλ Μπερτ, μίλησε για τα «ψυχόνια» και κάποιοι άλλοι για τα «νοόνια» που παράγονται στο νου των ανθρώπων και εκπέμπονται στο περιβάλλον.

«Ο ηλεκτρισμός που παράγεται στον εγκέφαλό μας τη στιγμή που εμφανίζεται μια σκέψη, μια επιθυμία ή μια παρόρμηση μπορεί να επιδράσει εξ αποστάσεως στο περιβάλλον» υποστηρίζει ο Δρ Γκρέι Βάλτερ.

Πραγματοποιώντας μια σειρά από πρωτοποριακά πειράματα συνέδεσε μια ομάδα εθελοντών με ηλεκτρόδια που κατέγραφαν τους ηλεκτρικούς παλμούς του εγκεφάλου τους και τους μετέφεραν σε έναν ενισχυτή συνδεδεμένο με έναν λαμπτήρα.

Ένα δευτερόλεπτο πριν οι συμμετέχοντες στο πείραμα να πατήσουν το κουμπί που θα άναβε το λαμπτήρα ένας ηλεκτρικός παλμός μεγέθους είκοσι περίπου μικροβόλτ διαπερνούσε τον εγκεφαλικό φλοιό τους και μεταφερόμενος μέσω του ενισχυτή στο λαμπτήρα τον άναβε.

Η πρόθεσή τους είχε δηλαδή μια δική της φόρτιση και μεταδιδόταν ανάβοντας τον λαμπτήρα ένα κλάσμα δευτερολέπτου πριν να πατήσουν το κουμπί. Αυτού του τύπου τα ευρήματα ενισχύουν τις θέσεις εκείνων που ισχυρίζονται πως οι σκέψεις που είναι γεμάτες φθόνο και αρνητικά συναισθήματα έχουν μια ειδική ενεργειακή φόρτιση , η οποία μπορεί να διαταράξει το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του ατόμου για το οποίο προορίζονται.

Αλίμονο όμως αν πέφταμε θύματα αυτής της κατάστασης κάθε φορά που κάποιος σκέφτεται αρνητικά για μας. Ευτυχώς είμαστε προστατευμένοι αφού και σε εμάς, όπως συμβαίνει με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ,η παρεμβολή εκδηλώνεται μόνο όταν «το σήμα μας είναι αδύνατο», όταν δηλαδή η διάθεσή μας είναι πεσμένη, αντιμετωπίζουμε προβλήματα υγείας, έχουμε κουραστεί πολύ ή είμαστε πολύ ανοιχτοί.

Σ' αυτό το άνοιγμα μάλιστα οφείλεται το μάτιασμα που προέρχεται από άτομα με καλή διάθεση και ειλικρινή θαυμασμό και αγάπη. Η αίσθηση ασφάλειας που νιώθουμε κοντά τους και η διάθεσή μας να πάρουμε τη θετική ενέργεια που μας στέλνουν μας κάνουν πρόθυμους να ανοιχτούμε ενεργειακά. Δεν υψώνουμε γύρω μας τις υποσυνείδητες ασπίδες άμυνας.

Έτσι μπορεί να εισχωρήσει μαζί με το θαυμασμό και την αγάπη και η ενεργειακά ασύμβατη ροή ενέργειας που μπορεί να προέρχεται από το ευρύτερο περιβάλλον. Πονοκέφαλος, ζάλη, κρύος ιδρώτας, λιποθυμικές τάσεις και μια γενική δυσφορία είναι τα ξαφνικά συμπτώματα που νιώθουμε όταν κάποιος μας ματιάσει. Το ίδιο συμβαίνει όμως όταν διαταραχθεί η ισορροπία καλίου νατρίου στα κύτταρά μας που μοιάζουν με μικροσκοπικές ηλεκτρικές μπαταρίες.

Το Μυστικό του Ξεματιάσματος

Οι παρθένες, λέγεται, έχουν μια ιδιαίτερη δύναμη στο βλέμμα τους για να προσελκύουν την αγάπη των ανδρών» αναφέρει σε ένα γραπτό του ο Λεονάρντο ντα Βίντσι και ο Πλίνιος σημειώνει επίσης ότι οι ύαινες ,οι λύκοι και οι κατσίκες έχουν επίσης οξύ βλέμμα.

Φαίνεται επίσης πως το βλέμμα μας εκπέμπει κάτι που έχει διαβαθμίσεις θερμότητας. Υπάρχουν για παράδειγμα οι καυτές ματιές αλλά και το παγερό βλέμμα. Φυσικά υπάρχει και το μάτι- λεπίδα ή το βλέμμα –καρφί.

Η ποιότητα του βλέμματος εξαρτάται όπως φαίνεται από τα συναισθήματά μας αλλά φαίνεται πως μερικοί άνθρωποι έχουν εντονότερο βλέμμα από άλλους. Πιο διεισδυτική ματιά. Όσο για το μυστικό του ξεματιάσματος φαίνεται πως πάλι κάτι εκπέμπεται αλλά της αντίθετης υφής από αυτό που προκάλεσε το μάτιασμα.

Εκείνος που αναλαμβάνει το καθήκον του θεραπευτού συγκεντρώνει το νου και το βλέμμα του στον ματιασμένο εξουδετερώνοντας την διαταραχή. Ο κληρικός που διαβάζει την ειδική ευχή «περί βασκανίας» ή αυτός που ξεματιάζει μετατρέπεται σε συλλέκτη της ασύμβατης, αρνητικής ενέργειας την οποία στη συνέχεια μετουσιώνει σε θετική. Με τους όρους της ηλεκτρισμού θα λέγαμε πως λειτουργεί σαν μετασχηματιστής ή σαν καλώδιο γείωσης.

Παρόμοιο ρόλο παίζουν και τα φυλαχτά, οι γαλάζιες χάντρες και τα ματόχαντρα. Δεν έχουν κάποια δύναμη από μόνα τους , την παίρνουν από την πίστη μας στην αποτελεσματικότητά τους.

Τα γαλάζια ματόχαντρα λ.χ. είναι απομιμήσεις της ίριδας. Με το σχήμα τους θυμίζουν το βάσκανο μάτι και είναι θαλασσί γιατί σύμφωνα με τις λαϊκές παραδόσεις οι γαλανομάτηδες ματιάζουν πιο εύκολα.

Τα φυλακτά αυτά αποκτούν τη δύναμή τους από το αξίωμα της μη αυτοκαταστροφής των δυνάμεων και της ομοιοπαθητικής μαγείας. Με λίγα λόγια μια καταστροφική δύναμη ή επιρροή δεν δρα ποτέ εναντίον αυτής της ίδιας. Έτσι όποιος φορά γαλάζιο ματόχαντρο διαφεύγει.

Όλα αυτά στην ουσία ενεργοποιούνται από την πίστη μας. Προβάλλοντας τη δύναμη του νου και του ψυχισμού μας σε ένα «ματάκι» το μετατρέπουμε σε ένα τάλισμαν δύναμης.

Ασπίδες Προστασίας

Όμως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να προστατευτούμε και να ενισχύσουμε το δικό μας σήμα. Η προσευχή , ο διαλογισμός, οι θετικές σκέψεις ανεβάζουν την ενέργειά μας.

Το ίδιο και η ασπίδα λευκού φωτός, ένα από τα αποτελεσματικότερα και γνωστότερα μέσα αυτοπροστασίας: κλείνοντας τα μάτια και παίρνοντας τρεις βαθιές και αργές εισπνοές οραματίζεστε τον εαυτό σας τυλιγμένο μέσα σε ένα κουκούλι αδιαπέραστου λευκού φωτός. 
Φανταστείτε το τόσο έντονα λαμπερό σαν να κοιτάτε τον ήλιο κατάματα. Οραματιστείτε ότι αυτό το φωτεινό κουκούλι θα είναι γύρω σας όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα και επαναλάβετε νοερά τη φράση: «είμαι ασφαλής ότι κι αν συμβαίνει γύρω μου».

Με αυτόν τον τρόπο θα είστε συντονισμένες με μια συχνότητα γαλήνης και ασφάλειας είτε πιστεύετε στη βασκανία είτε όχι. Στο μεταξύ, καθώς όλο και πυκνώνουν οι ειδικές επιστημονικές ανακαλύψεις είναι βέβαιο ότι σύντομα θα πάψουμε να μιλάμε πια για μάτιασμα. Θα χρησιμοποιούμε απλώς το νέο όρο: «ηλεκτρομαγνητική διαταραχή βιοενεργειακού πεδίου». Έτσι θα έχουμε και την επιστημονική συνείδησή μας καθαρή.

(Είδατε , πόσο πιο σοβαρά κι αληθοφανή φαίνονται μερικά πράγματα μόνο με μια αλλαγή ορολογίας;)

Το είδαμε εδώ

Mick Dodge: Άφησε πίσω του τον σύγχρονο κόσμο και πήγε να ζήσει στα πυκνά δάση! (Video)

0



1/2014. Πριν από εικοσιπέντε χρόνια, ο Μικ Ντοτζ άφησε πίσω του τον σύγχρονο κόσμο και πήγε να ζήσει στα πυκνά δάση της δυτικής Ουάσινγκτον. Έκτοτε, τρέφεται με ό,τι του προσφέρει το δάσος, κοιμάται ανάμεσα στα δέντρα και τους θάμνους, ενώ έχει πετάξει τα παπούτσια, ζώντας ξυπόλητος.

«Στις πατούσες μας υπάρχουν περίπου 200.000 νευρικές απολήξεις που μας μεταφέρουν έναν όγκο ερεθισμάτων και πληροφοριών για το περιβάλλον μας που τα παπούτσια δεν μας αφήνουν να νιώσουμε», λέει ο ίδιος στο βίντεο που ακολουθεί.

Ο 62χρονος Ντοτζ δεν ζούσε πάντοτε ως νομάδας. Προτού αφεθεί στη φύση, υπηρέτησε έξι χρόνια ως μηχανικός στο Πολεμικό Ναυτικό.

Σήμερα, η περιπετειώδης ζωή του έχει γίνει το θέμα τηλεοπτικής σειράς με τίτλο «Ο μύθος του Μικ Ντοτζ».



Το είδαμε εδώ

Το μυστήριο του Dyatlov Pass (Video - ελληνικοί υπότιτλοι)

0

Το περιστατικό που συνέβη στο Πέρασμα Dyatlov αναφέρεται σε ένα γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο σε εννέα σκιερ πεζοπόρους στα βόρεια Ουράλια όρη, τη νύχτα της 2 του Φλεβάρη 1959, οι ο οποίοι χάθηκαν σε πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες και με θερμοκρασίες κάτω των 30 βαθμών κελσίου.

Το βουνό αυτό είναι γνωστό στο τοπικό στοιχείο που διαμένει εκεί τη φυλή Mansi και ως Kholat Syakhl, το οποίο σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε να σημαίνει και το "βουνό των νεκρών".


Η απόφαση των εκδρομέων να κατασκηνώσουν εκεί στις πλαγίες είναι περίεργη καθώς 1500 μέτρα πιο πέρα υπήρχε ένα δάσος στο οποίο θα μπορούσαν να βρουν καταφύγιο πιο εύκολα και να προστατευθούν από τις πολικές θερμοκρασίες.


Μετά από μισό αιώνα, το μυστήριο παραμένει.

Η περιοχή που η ομάδα των σκιέρ βρήκε το θάνατο ονομάζεται επίσημα ως Dyatlov Pass και ο μοναδικός επιζών ο Yury Yudin δηλώνει ακόμη και σήμερα πως προσεύχεται καθημερινά ζητώντας από το Θεό να μάθει επιτέλους τις πραγματικά έγινε στους φίλους που έχασε.

Ο μοναδικός επιζών Yuri Yudin ενώ αγκαλιάζει την Lyudmila Dublinina καθώς η ομάδα ετοιμάζεται να αναχωρήσει ενώ ο Igor Dyatlov τους κοιτά

Ο Ivanov στην αναφορά που είχε κάνει τότε έγραφε ότι τόσο οι σοροί όσο και ο εξοπλισμός των εννέα σκιέρ έφεραν ισχυρές δόσεις ραδιενεργού ακτινοβολίας και η βελόνα του μετρητή Geiger που έφερε μαζί του πήδηξε κυριολεκτικά στο τέρμα της διαδρομής. Όλη πρακτικά η κατασκήνωση είχε ραδιενέργεια.

Δείτε το Video:



Το είδαμε εδώ

Παράξενα φυσικά φαινόμενα που αξίζει να δείτε (Video)

0

Όσο έξυπνος κι αν είναι ο άνθρωπος, ή νομίζει πως είναι, χρειάζονται πολλά περισσότερα για να ξεπεράσει την άκρατη επινοητικότητα της Μητέρας Φύσης.

Επίσης, πρόκειται για την κλασική περίπτωση, όπου όσο κι αν μαθαίνουμε για τον κόσμο γύρω μας, εκείνη έχει ακόμα τη δύναμη να μας καταπλήσει.



Το είδαμε εδώ

Το περίφημο μουσείο ψευδαισθήσεων στη Νότια Κορέα (Video)

0


Δεν μας κάνει καμία εντύπωση που οι Κορεάτες σκέφτηκαν να δημιουργήσουν ένα από τα πιο παράξενα μουσεία στον κόσμο, καθώς συμπληρώνει κι αυτό με το δικό του τρόπο τα πιο «τρελά» αξιοθέατα της χώρας.

Το περίφημο «Trick Eye Museum» στη Νότια Κορέα έρχεται για να παραπλανήσει το μάτι του επισκέπτη, παρουσιάζοντας ένα σύνολο από έργα τέχνης με τις πιο πετυχημένες οπτικές ψευδαισθήσεις διάφορων καλλιτεχνών.



Δίνοντας ένα φιλί στο μάγουλο της Μόνα Λίζα, ιππεύοντας τον θρυλικό Πήγασο ή αγκαλιάζοντας έναν Κένταυρο, ένα προς ένα όλα τα έργα τέχνης που εκτίθενται στο μουσείο αποτελούν μια εντυπωσιακή οφθαλμαπάτη, που παραπλανά το μάτι του επισκέπτη.

Αν, μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία perierga.gr, αυτός στηθεί στο σωστό σημείο κοντά στον πίνακα, τότε φαίνεται ότι αλληλεπιδρά με την εικόνα με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να πιάσει με προσοχή ένα κομμάτι γιγάντιο σούσι και να προσπαθήσει να γλιτώσει από τα δόντια του... τέρατος!



Το είδαμε εδώ

HO’OPONOPONO: Μια συνέντευξη με τον Ihaleakala Hew Len

0

Από: Saunders Cat

Μετάφραση άρθρου: Μωυσής

Πώς ευχαριστείς κάποιον που σε έχει βοηθήσει να απελευθερωθείς; Πώς να ευχαριστήσεις έναν άνθρωπο του οποίου το απαλό πνεύμα και οι δηλώσεις του άλλαξαν για πάντα την πορεία της ζωής σου; Ο Ihaleakala Hew Len είναι ένας τέτοιος άνθρωπος για μένα.

Όπως ένας πνευματικός αδερφός εμφανίζεται απροσδόκητα σε μια ώρα ανάγκης, έτσι ο Ihaleakala ήρθε στη ζωή μου, το Μάρτιο του 1985, κατά τη διάρκεια ενός χρόνου πολύ μεγάλων αλλαγών στη ζωή μου. Τον γνώρισα κατά τη διάρκεια μιας εκπαίδευσης που ονομαζόταν “Self-I Dentity Through Ho’oponopono”, το οποίο είχε οργανώσει μαζί με τον αείμνηστο Morrnah Nalamaku Simeona, έναν ιθαγενή Χαβανέζο Καχούνα («φύλακας του μυστικού»).

Το 1997, το Foundation of I Inc. Ελευθερία του Κόσμου) μου έκανε τη τιμή να μου ζητήσει να πάρω συνέντευξη από τον Ihaleakala. Αυτή η οργάνωση ιδρύθηκε από τον Morrnah.
Ο Δρ S. Ihaleakala Hew Len είναι πρόεδρος και διαχειριστής του ιδρύματος. Μαζί με τον Morrnah, o Ihaleakala έχει συνεργαστεί με χιλιάδες ανθρώπους τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένων ομάδων στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, της UNESCO (Εκπαιδευτική, Επιστημονική και Πολιτισμική Οργάνωση του ΟΗΕ ), Διάσκεψη Διεθνούς Ανθρώπινης Ένωσης για  την Παγκόσμια Ειρήνη, Παγκόσμια Διάσκεψη Ειρήνης, Διάσκεψη Παραδοσιακής Ινδικής Ιατρικής , Θεραπευτές για την Ειρήνη στην Ευρώπη, και στην Κίνηση Καθηγητών του Δημοσίου της Χαβάης.
Ο Ihaleakala έχει επίσης μεγάλη εμπειρία στην εργασία με άτομα με αναπτυξιακή αναπηρία και με εγκληματικούς ψυχικά ασθενείς και τις οικογένειές τους. Σε όλο το έργο του ως εκπαιδευτικός, η διαδικασία Ho’oponopono υποστηρίζει και διαπερνά κάθε αναπνοή των προσπαθειών του.
Με απλά λόγια, το Ho’oponopono, σημαίνει “να κάνεις το σωστό”, ή “να διορθώσεις ένα λάθος.” Σύμφωνα με τους αρχαίους Χαβανέζους, το σφάλμα προκύπτει από σκέψεις που είναι διαποτισμένες από οδυνηρές μνήμες του παρελθόντος. Το Ho’oponopono προσφέρει έναν τρόπο να απελευθερώσεις την ενέργεια από αυτές τις οδυνηρές σκέψεις ή λάθη, τα οποία προκαλούν ανισορροπία και ασθένεια.
Μια φορά, ο Ihaleakala έφυγε για ένα ολόκληρο απόγευμα στη μέση της εκπαίδευσης στην οποία λάμβανα μέρος, γιατί το Unihipili του (παιδί / υποσυνείδητο) του είπε να πάει στο ξενοδοχείο του και να πάρει έναν καλό υπνάκο. Φυσικά, αυτός ήταν ο υπεύθυνος για την αναχώρηση του, και ο Morrnah ήταν εκεί για να διδάξει. Ακόμα κι έτσι, η αποχώρησή του μου έκανε βαθιά εντύπωη.
Για κάποιον σαν εμένα, που μεγάλωσα σε μια οικογένεια και σε έναν πολιτισμό, που μου διδάσκει να βάζω τους άλλους πρώτα, η πράξη του Ihaleakala με άφησε έκπληκτο αλλά και με μια γεύση ευχαρίστησης. Αυτός πήρε τον υπνάκο του, και εγώ πήρα ένα αξέχαστο μάθημα για την φροντίδα του εαυτού.
Cat: Ihaleakala, όταν σε γνώρισα το 1985, είχα μόλις ανοίξει ένα ιδιωτικό ιατρείο, αφού είχα δουλέψει τα τελευταία 4 χρόνια ως σύμβουλος πρακτορείων. Θυμάμαι που είπες, “Όλη η θεραπεία είναι μια μορφή χειραγώγησης.” Σκέφτηκα, “Χριστέ μου! Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνω τώρα;” Ήξερα ότι είχες δίκιο, γι ‘αυτό παραλίγο να παραιτηθώι! Προφανώς, δεν το έκανα, αλλά αυτή η δήλωση άλλαξε εξ’ ολοκλήρου τον τρόπο με τον οποίο εργάζομαι με τους ανθρώπους
Ihaleakala: Ο χειρισμός συμβαίνει όταν εγώ (ως θεραπευτής) έχω την άποψη ότι εσύ είσαι άρρωστος και εγώ πρόκειται να εργαστώ επάνω σου. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι χειραγώγηση, αν αντιλαμβάνομαι ότι εσύ έρχεσαι σε μένα για να μου δώσεις μια ευκαιρία να δούμε τι συμβαίνει σε μένα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά.
Εάν πιστεύετε ότι είστε εκεί για να σώσετε το άλλο πρόσωπο, να θεραπεύσετε το άλλο πρόσωπο, ή να κατευθύνετε τον άλλον, τότε οι πληροφορίες που φέρνετε βγαίνουν από τη διάνοια σας, το συνειδητό μυαλό σας. Αλλά η διάνοια δεν έχει καμία πραγματική κατανόηση των προβλημάτων και πώς να τα προσεγγίσει.
Η διάνοια δεν συνειδητοποιεί ότι όταν ένα πρόβλημα λύνεται με τη μεταστοιχείωση – με τη χρήση του Ho’oponopono ή άλλες σχετικές διεργασίες, τότε το πρόβλημα και όλα όσα σχετίζονται με αυτό λύνονται, ακόμη και σε μικροσκοπικό επίπεδο και πίσω στην αρχή του χρόνου.
Έτσι, πρώτα απ ‘ όλα, πιστεύω ότι το πιο σημαντικό ερώτημα που τίθεται είναι, “Τι είναι το πρόβλημα;” Αν ρωτήσετε τους ανθρώπους, δεν θα λάβετε μια σαφή απάντηση. Επειδή δεν υπάρχει λοιπόν σαφήνεια, επινοούν διάφορους τρόπου για να το λύσουν.
Cat: … Λες και το πρόβλημα είναι “εκεί έξω”.
Ihaleakala: Ναι. Για παράδειγμα, τις προάλλες δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από την κόρη μιας γυναίκας που είναι 92 ετών. Είπε, «Η μητέρα μου πονάει πολύ στο ισχιακό της για αρκετές εβδομάδες.”
Καθώς μου μιλάει, εγώ ρωτάω το Θεό “Τι συμβαίνει σε μένα που έχω προκαλέσει πόνο σε αυτή τη γυναίκα;” Και τότε ρωτώ, “Πώς μπορώ να διορθώσω αυτό το πρόβλημα μέσα μου;” Εμπνέομαι τις απαντήσεις και έπειτα τις εφαρμόζω.
Περίπου μια εβδομάδα αργότερα η γυναίκα μου τηλεφωνεί και λέει, «η μητέρα μου αισθάνεται καλύτερα τώρα!” Αυτό δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν θα επαναληφθεί, επειδή υπάρχουν συχνά πολλαπλές αιτίες για αυτό που φαίνεται να είναι το ίδιο πρόβλημα.
Cat: Έχω πολλές επαναλαμβανόμενες ασθένειες και χρόνιο πόνο. Δουλεύω με αυτό όλη την ώρα, χρησιμοποιώντας το Ho’oponopono και άλλες διαδικασίες εκκαθάρισης για να επανορθώσω για όλο τον πόνο που έχω προκαλέσει από την απαρχή του χρόνου.
Ihaleakala: Ναι. Η ιδέα είναι ότι οι άνθρωποι σαν κι εμάς που ασχολούμαστε με τη θεραπεία, έχουμε προκαλέσει πολύ πόνο.
Cat: Σίγουρα!
Ihaleakala: Πόσο υπέροχο να γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι μας πληρώνουν επειδή τους έχουμε προκαλέσει τόσα προβλήματα!
Το είπα αυτό σε μια γυναίκα στη Νέα Υόρκη, και είπε, “Θεέ μου, και μόνο να το ήξεραν!” Αλλά βλέπετε, κανείς δεν το ξέρει. Οι ψυχολόγοι, οι ψυχίατροι, συνεχίζουν να σκέφτονται ότι είναι εκεί για να βοηθήσουν να θεραπεύσουν το άλλο πρόσωπο.
Έτσι, αν κάποιος σαν εσένα έρχεται σε μένα, λέω στο Θεό, «Σε παρακαλώ, ό,τι και να συμβαίνει σε μένα και έχω προκαλέσει τόσο πόνο στον Cat, πες μου πως μπορώ να το διορθώσω.” Και εγώ θα εφαρμόσω ό, τι πληροφορίες μου δίνονται επ ‘ αόριστον, έως ότου ο πόνος σου να φύγει ή μέχρι να μου ζητήσεις να σταματήσω. Το σημαντικό δεν είναι το αποτέλεσμα, το σημαντικό είναι να μπεις στο πρόβλημα. Αυτό είναι το κλειδί.
Cat: Δεν επικεντρωνόμαστε στο αποτέλεσμα, γιατί δεν είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτό..
Ihaleakala: Σωστά. Μπορούμε μόνο να συμμετάσχουμε.
Cat: Επίσης, δεν γνωρίζουμε πότε μια συγκεκριμένη ασθένεια ή πόνος θα μετατοπιστεί.
Ihaleakala: Ναι. Πείτε ότι μια γυναίκα έχει ήδη λάβει ένα βότανο που της πρότειναν, και δεν λειτουργεί. Και πάλι, το ερώτημα είναι «τι συμβαίνει μέσα μου όταν αυτή η γυναίκα βιώνει ότι το βότανο δεν της κάνει τίποτα;” Θα δούλευα πάνω σε αυτό. Θα συνέχιζα τον καθαρισμό, θα κρατούσα το στόμα μου κλειστό, και θα επέτρεπα στη διαδικασία της μεταστοιχείωσης να λάβει χώρα.
Από τη στιγμή που θα συμμετάσχει η διάνοια, η διαδικασία σταματά. Αυτό που πρέπει να θυμάστε όταν κάποιο είδος θεραπείας δεν φαίνεται να λειτουργεί είναι το εξής: μπορεί να υπάρχουν πολλά λάθη, πολλά προβλήματα ή οδυνηρές αναμνήσεις που προκαλούν τον πόνο. Δεν ξέρουμε τίποτα! Μόνο ο Θεός ξέρει τι πραγματικά συμβαίνει.
Έκανα μια παρουσίαση στο Ντάλας τον περασμένο μήνα, και μίλησα με μια γυναίκα, master Reiki. Είπα, “Επιτρέψτε μου να σας κάνω μια ερώτηση. Όταν κάποιος έρχεται σε σας με ένα πρόβλημα, που είναι το πρόβλημα;” Φαινόταν αμήχανη όταν της είπα, “Εσείς είστε αυτή που προκάλεσε το πρόβλημα, έτσι ώστε ο πελάτης σας πρόκειται να σας πληρώσει για να θεραπεύσει το δικό σας πρόβλημα!” Κανείς δεν το πιάνει αυτό.
Cat: 100% ευθύνη.
Ihaleakala: 100% γνωρίζοντας ότι είσαι η αιτία του προβλήματος. 100% γνωρίζοντας ότι έχεις την ευθύνη να διορθωθεί το σφάλμα. Μπορείς να φανταστείς αν όλοι ξέραμε ότι είμαστε 100% υπεύθυνοι;
Έκανα μια συμφωνία με τον εαυτό μου πριν από δέκα χρόνια ότι θα κέρναγα τον εαυτό με ένα τεράστιο καυτό φοντάν παγωτό- αν θα μπορούσα να περάσω μια μέρα χωρίς να κρίνω κάποιον. Ποτέ δεν έχω καταφέρει να το κάνω! Όχι για μια ολόκληρη μέρα.
Λοιπόν, πώς μπορώ να το επικοινωνήσω αυτό στον κόσμο – ότι είμαστε 100% υπεύθυνοι για κάθε πρόβλημα; Αν θέλετε να λύσετε ένα πρόβλημα, δεν έχει σημασία το είδος του προβλήματος, εργαστείτε με τον εαυτό σας.
Αν το πρόβλημα είναι με ένα άλλο πρόσωπο, για παράδειγμα, ρωτήστε τον εαυτό σας, “Τι συμβαίνει σε μένα που κάνει αυτό το άτομο να με ενοχλεί;” Οι άνθρωποι εμφανίζονται στη ζωή σας μόνο για να σας αναστατώσουν! Εάν το γνωρίζετε αυτό, τότε μπορείτε να εξυψώσετε οποιαδήποτε κατάσταση λέγοντας απλά: “Λυπάμαι για ό, τι συμβαίνει. Σε παρακαλώ συγχώρεσέ με.”.
Cat:Δεν χρειάζεται να το πείτε φωναχτά και ούτε χρειάζεται να κατανοείτε ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Ihaleakala: Αυτή είναι η ομορφιά του. Δεν χρειάζεται να καταλάβεις. Είναι όπως το Internet. Δεν μπορείς να το καταλαβαίνεις όλο αυτό! Απλά πηγαίνεις στη Θεότητα και λες, “Μπορώ να κατεβάσω (download);” Και η Θεότητα το κάνει ούτως ώστε να πάρετε τις απαραίτητες πληροφορίες. Αλλά επειδή δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, δεν κατεβάζουμε ποτέ απευθείας από το Φως. Πηγαίνουμε έξω.
Θυμάμαι ο Morrnah συνήθιζε να λέει, “είναι μια εσωτερική εργασία.” Αν θέλετε να είστε επιτυχής, είναι μια εσωτερική εργασία. Εργαστείτε μέσα σας!
Cat: Ξέρω ότι η πλήρη ανάληψη της ευθύνης είναι το μόνο πράγμα που λειτουργεί, αλλά μου ήταν δύσκολο στην αρχή, γιατί είμαι ένας υπερβολικά υπεύθυνος τύπος. Όταν άκουσα αυτά που λες για 100% ανάληψη της ευθύνης όχι μόνο για τον εαυτό μου, αλλά και για κάθε κατάσταση και πρόβλημα, σκέφτηκα, “Ουάου! Αυτό είναι τρελό! Δεν χρειάζομαι κανέναν να μου λέει να γίνω ακόμα πιο υπεύθυνοςι!”
Ωστόσο, όσο πιο πολύ το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο καταλάβαινα ότι υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ της υπερβολικά υπεύθυνης φροντίδας, έναντι της απόλυτης υπευθυνότητας  της φροντίδας του εαυτού μου. Το ένα είναι το να είσαι ένα μικρό καλό παιδί και το άλλο είναι το να είσαι ελεύθερος.
Θυμάμαι που μιλάγαμε για τα χρόνια όταν ήσουν ένας ψυχολόγος και ανήκες στο προσωπικό του Κρατικού Νοσοκομείου της Χαβάης για τους παράφρονες εγκληματίες. Έλεγες ότι όταν άρχισες να εργάζεσαι εκεί, η πτέρυγα για τους εγκληματίες ήταν γεμάτη βία, και όταν έφυγες τέσσερα χρόνια αργότερα, δεν υπήρχε κανένας.
Ιhaleakala: Βασικά, πήρα το 100% της ευθύνης. Απλά δούλεψα με τον εαυτό μου.
Cat: Είπες ότι όταν συνεργαστήκατε με τους τροφίμους, δεν ήταν καν εκεί μαζί σου.
Ihaleakala: Σωστά. Ήθελα να πηγαίνω στο νοσοκομείο μόνο για να ελέγξω τα αποτελέσματα. Αν εξακολουθούσαν να φαίνονται καταθλιπτικοί, τότε εργαζόμουν με τον εαυτό μου λίγο περισσότερο.
Το Ho’oponopono είναι πραγματικά πολύ απλό. Για τους αρχαίους κατοίκους της Χαβάης, όλα τα προβλήματα αρχίζουν όπως η σκέψη. Αλλά το να έχεις μια σκέψη δεν είναι το πρόβλημα. Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι ότι όλες οι σκέψεις μας είναι διαποτισμένες με οδυνηρές αναμνήσεις, αναμνήσεις προσώπων, τόπων, πραγμάτων.
Η διάνοια δεν μπορεί να λύσει αυτά τα προβλήματα από μόνη της, επειδή η διάνοια μπορεί μόνο να διαχειρίζεται. Η διαχείριση των πραγμάτων δεν είναι ο τρόπος για να επιλύσουμε τα προβλήματα. Εσύ θέλεις να φύγουν! Όταν κάνετε το Ho’oponopono, αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο Θεός παίρνει την οδυνηρή σκέψη και την εξουδετερώνει ή την εξαγνίζει.
Δεν εξαγνίζεις το πρόσωπο, το μέρος ή το πράγμα. Μπορείς να εξουδετερώσεις την ενέργεια που σε συνδέει με αυτό το άτομο, μέρος ή πράγμα. Έτσι, το πρώτο στάδιο του Ho’oponopono είναι ο καθαρισμός αυτής της ενέργειας.
Τώρα συμβαίνει κάτι υπέροχο. Όχι μόνο η ενέργεια να εξουδετερώνεται, αλλά επίσης απελευθερώνεται. Οι Βουδιστές το αποκαλούν «κενό». Το τελικό βήμα είναι να επιτρέψετε στη Θεότητα να έρθει και να γεμίσει το «κενό» με φως.
Για να κάνετε το Ho’oponopono, δεν χρειάζεται να γνωρίζετε ποιο είναι το πρόβλημα ή το σφάλμα. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να παρατηρήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζετε σωματικά, νοητικά, συναισθηματικά, όποιο κι αν είναι. Μόλις παρατηρήσετε, η ευθύνη σας θα αρχίσει αμέσως να καθαρίζει, λέγοντας, “Λυπάμαι. Παρακαλώ συγχώρεσέ με».
Cat: Έτσι, η πραγματική δουλειά του πνεύματος δεν είναι η επίλυση των προβλημάτων, αλλά το να ζητήσει συγχώρεση.
Ihaleakala: Ναι. Η δουλειά μου εδώ στη γη είναι διπλή. Η δουλειά μου είναι πρώτα απ ‘όλα να επανορθώσω. Η δεύτερη δουλειά μου είναι να αφυπνίσω τους ανθρώπους που μπορεί να είναι κοιμισμένοι. Σχεδόν όλοι κοιμούνται! Ο μόνος τρόπος που μπορώ να τους ξυπνήσω, είναι να εργάζομαι με τον εαυτό μου.
Το παραπάνω κείμενο αποτελεί ελεύθερη μετάφραση αποσπάσματος της συνέντευξης. Ολόκληρη τη συνέντευξη στα Αγγλικά θα τη βρείτε εδώ.

Το είδαμε εδώ

HO’OPONOPONO Μια τεχνική Θεραπείας που ανατρέπει τα πάντα

0

HO’OPONOPONO

Του Joe Vitale


Απόδοση στα Ελληνικά: Γιώργος Κυρίτσης


Πριν δύο χρόνια άκουσα για κάποιον θεραπευτή στη Χαβάη, ο οποίος θεράπευσε ένα ολόκληρο θάλαμο εγκληματικά παραφρόνων ασθενών – χωρίς ποτέ να δει κανέναν από αυτούς. Ο ψυχολόγος μελετούσε το φάκελο ενός ασθενούς και μετά κοιτούσε μέσα του να δει με ποιο τρόπο δημιούργησε την ασθένεια εκείνου του ανθρώπου. Καθώς βελτίωνε τον εαυτό του, βελτιωνόταν και ο ασθενής.


Όταν πρωτοάκουσα την ιστορία, σκέφτηκα ότι θα ήταν κάποιος αστικός μύθος. Πώς ήταν δυνατόν κάποιος να θεραπεύει έναν άλλο, θεραπεύοντας τον εαυτό του; Πώς θα μπορούσε, ακόμα και ένας άριστος γνώστης της αυτο-βελτίωσης, να θεραπεύσει τους εγκληματικά παράφρονες; Δεν είχε κανένα νόημα, ούτε λογική, οπότε διέγραψα την ιστορία.


Όμως ένα χρόνο αργότερα την άκουσα ξανά. Άκουσα ότι ο θεραπευτής χρησιμοποιούσε μια χαβανέζικη θεραπευτική διαδικασία που ονομάζεται ho’oponopono. Δεν είχα ακούσει ποτέ γι αυτή, αλλά δεν έφευγε από το νου μου. Αν η ιστορία είχε κάποια αλήθεια, θα έπρεπε να μάθω περισσότερα. Για μένα η έννοια «ολική ευθύνη» σήμαινε ότι είμαι υπεύθυνος για ότι σκέφτομαι και κάνω.

Πέρα από αυτό, δεν έχει τίποτα να κάνει μ’ εμένα. Νομίζω ότι οι περισσότεροι έχουν την ίδια άποψη για την ολική ευθύνη. Είμαστε υπεύθυνοι για όσα κάνουμε εμείς και όχι για ότι κάνει οποιοσδήποτε άλλος – όμως αυτό είναι λάθος.

Ο Χαβανέζος θεραπευτής που θεράπευσε εκείνους τους διανοητικά άρρωστους ανθρώπους, θα με δίδασκε μια προηγμένη νέα προοπτική, όσον αφορά στην ολική ευθύνη. Το όνομά του είναι Dr. Ihaleakala Hew Len. Ίσως να μιλήσαμε μια ώρα την πρώτη φορά στο τηλέφωνο.

Ζήτησα να μου πει όλη την ιστορία του έργου του σαν θεραπευτής.

Μου εξήγησε ότι εργαζόταν στο Κρατικό Νοσοκομείο της Χαβάης για τέσσερα χρόνια. Η πτέρυγα με τους εγκληματικά παράφρονες ήταν επικίνδυνη. Κάθε μήνα οι ψυχολόγοι δήλωναν παραίτηση. Το προσωπικό συχνά δήλωνε ασθένεια ή απλά υπέβαλε παραίτηση.


Οι άνθρωποι περνούσαν εκείνη την πτέρυγα με την πλάτη τους στον τοίχο, από φόβο μην τους επιτεθούν οι ασθενείς. Δεν ήταν καθόλου ευχάριστο μέρος να ζεις, να εργάζεσαι ή να επισκέπτεσαι.

Ο Δρ. Λεν ανέφερε ότι ποτέ δεν είδε τους ασθενείς. Συμφώνησε να έχει ένα γραφείο και να εξετάζει τους φακέλους τους. Ενόσω κοιτούσε εκείνους τους φακέλους, εργαζόταν επάνω στον εαυτό του. Καθώς εργαζόταν στον εαυτό του, οι ασθενείς άρχισαν να θεραπεύονται.

«Μετά από λίγους μήνες, ασθενείς που είχαν αλυσοδεμένους, τους επιτρεπόταν να περπατούν ελεύθεροι», μου λεει. «Άλλοι που έπρεπε να παίρνουν βαριά φάρμακα, σταματούσαν τη φαρμακευτική αγωγή.


Κι εκείνοι που δεν είχαν καμία ελπίδα να απολυθούν, αφήνονταν ελεύθεροι». Είχα μείνει άναυδος! «Και όχι μόνο αυτό», συνέχισε, «αλλά και το προσωπικό άρχισε να απολαμβάνει το να έρχεται στη δουλειά.


Η τάση “κοπάνας” και η αναστάτωση εξαφανίστηκαν. Τελικά διαθέταμε περισσότερο προσωπικό απ’ ότι χρειαζόμασταν, καθότι ασθενείς αφήνονταν ελεύθεροι και όλο το προσωπικό εμφανιζόταν να εργαστεί».


Τότε ήταν στιγμή να θέσω την ερώτηση του ενός εκατομμυρίου δολαρίων: «Τι ήταν αυτό που κάνατε από μέσα σας, το οποίο έκανε εκείνους τους ανθρώπους να αλλάξουν;»

«Απλώς θεράπευα το κομμάτι μου που τους δημιούργησε» μου αποκρίθηκε.

Δεν κατάλαβα τι εννοούσε. Ο Δρ. Λεν μου εξήγησε λοιπόν ότι ολική ευθύνη της ζωής σου σημαίνει πως οτιδήποτε στη ζωή σου – απλώς και μόνο επειδή βρίσκεται στη ζωή σου – είναι δική σου ευθύνη. Κατά μία κυριολεκτική έννοια, ολόκληρος ο κόσμος είναι δική σου δημιουργία.

Ουφ! Αυτό είναι δύσκολο να το χωνέψω.

Το να είμαι υπεύθυνος για ότι λεω ή κάνω, είναι ένα πράγμα. Αλλά να είμαι υπεύθυνος για οτιδήποτε λένε ή κάνουν όλοι στη ζωή μου, είναι εντελώς άλλο πράγμα. Κι όμως η αλήθεια είναι η εξής: Εάν πάρεις την πλήρη ευθύνη για τη ζωή σου, τότε όλα όσα βλέπεις, ακούς, γεύεσαι, αγγίζεις ή βιώνεις καθ’ οιονδήποτε τρόπο, είναι δική σου υπευθυνότητα, επειδή βρίσκονται στη ζωή σου.


Πράγμα που σημαίνει ότι η τρομοκρατία, η οικονομία, ο πρόεδρος, ή οτιδήποτε βιώνεις που δεν σου αρέσει, είναι στο χέρι σου να το θεραπεύσεις. Κατά μία έννοια, όλα αυτά δεν υφίστανται παρά σαν προβολές από μέσα σου. Το πρόβλημα δεν είναι με εκείνα τα πράγματα.


Το πρόβλημα έχει να κάνει μ’ εσένα και για να το αλλάξεις, πρέπει να αλλάξεις εσένα.

Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το καταλάβετε, πόσο μάλλον να το αποδεχτείτε ή να το εφαρμόσετε στην πράξη. Το να επικρίνετε είναι πολύ πιο εύκολο από την ολική υπευθυνότητα, αλλά καθώς μιλούσα με τον Δρ. Λεν, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι θεραπεία γι αυτόν, όπως και στο ho’oponopono, σημαίνει να αγαπάς τον εαυτό σου..

«Εάν θέλεις να βελτιώσεις τη ζωή σου, πρέπει να θεραπεύσεις (**ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ**) τη ζωή σου. Εάν θέλεις να θεραπεύσεις οποιονδήποτε, ακόμα και έναν διανοητικά άρρωστο, μπορείς να το κάνεις θεραπεύοντας τον εαυτό σου».


Ρώτησα τον Δρ. Λεν, με ποιο τρόπο θεράπευε τον εαυτό του. Τι ακριβώς έκανε όταν κοιτούσε τους φακέλους εκείνων των ασθενών;


«Απλώς έλεγα συνέχεια: “Συγγνώμη” και “Σ’ αγαπώ”, ξανά και ξανά», μου εξήγησε.


Αυτό είναι όλο;;;


«Αυτό είναι!»


Αποδεικνύεται πως το ν’ αγαπάς τον εαυτό σου, είναι ο σημαντικότερος τρόπος να βελτιώσεις τον εαυτό σου και καθώς βελτιώνεσαι εσύ, βελτιώνεις τον κόσμο σου.

Να σας δώσω ένα σύντομο παράδειγμα πώς δουλεύει αυτό: Μια μέρα μου έστειλε κάποιος ένα e-mail που με αναστάτωσε. Στο παρελθόν θα το είχα χειριστεί πατώντας τα κόκκινα κουμπιά των συναισθημάτων μου, ή προσπαθώντας να διαπληκτιστώ με το άτομο που μου έστειλε το αγενές μήνυμα.

Αυτή τη φορά όμως αποφάσισα να δοκιμάσω τη μέθοδο του Δρ. Λεν. Έλεγα συνεχώς σιωπηρά “Συγγνώμη” και “Σ’ αγαπώ”, χωρίς να το απευθύνω συγκεκριμένα σε κάποιον.

Απλώς επικαλούμουν το πνεύμα της αγάπης, να θεραπεύσει μέσα μου εκείνο που δημιουργούσε τις εξωτερικές συνθήκες.

Μέσα σε μια ώρα έλαβα e-mail από το ίδιο άτομο. Ζητούσε συγγνώμη για το προηγούμενο μήνυμά του. Έχετε κατά νου ότι δεν έκανα καμία εξωτερική κίνηση για να πάρω εκείνη την απολογία.

Ούτε καν του είχα απαντήσει. Κι όμως, λέγοντας: “Συγγνώμη” και “Σ’ αγαπώ”, με κάποιο τρόπο θεράπευσε μέσα μου εκείνο που δημιούργησε την αρχική του αντίδραση.
Αργότερα παρακολούθησα ένα εργαστήριο ho’oponopono με τον Δρ. Λεν, ο οποίος είναι τώρα 70 ετών και θεωρείται σαν ένας παππούς σαμάνος.

Επαίνεσε το βιβλίο μου «The AttractorFactor». Μου είπε πως καθώς θα βελτιώνω τον εαυτό μου, θα ανεβαίνει η δόνηση του βιβλίου μου και όλοι θα τη νιώθουν όταν το διαβάζουν. Εν ολίγοις, όσο βελτιώνομαι, θα βελτιώνονται και οι αναγνώστες μου.


«Και τι γίνεται με τα βιβλία που έχουν ήδη πωληθεί και βρίσκονται εκεί έξω;» ρώτησα.

«Δεν βρίσκονται εκεί έξω» μου εξηγεί, τινάζοντας για άλλη μια φορά το μυαλό μου με την μυστικιστική του σοφία. «Είναι ακόμα μέσα σου». Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει “εκεί έξω”. Θα χρειαζόταν ίσως ολόκληρο βιβλίο να εξηγεί αυτή την προηγμένη τεχνική, στο βάθος που της αξίζει.
«Αρκούμαι να πω πως όποτε θέλεις να βελτιώσεις κάτι στη ζωή σου, υπάρχει μόνο ένα μέρος να κοιτάξεις: μέσα σου. Και όταν το κάνεις, κάντο με αγάπη».

Σημείωση μεταφραστή:


Πιθανόν, όπως αναφέρει ο συντάκτης του συγκεκριμένου άρθρου, να χρειαζόταν ολόκληρο βιβλίο για να εμβαθύνουμε στην τεχνική αυτή.

Όμως, από μια «κβαντική» άποψη, ίσως αρκεί απλώς να δηλώσουμε στο Σύμπαν την αγνή μας πρόθεση, να αναλάβουμε την πλήρη ευθύνη του κόσμου μας, συγχωρώντας και αγαπώντας τον εαυτό μας. Ίσως αρκεί, μέσα στην προσευχή μας, μέσα στο διαλογισμό μας, να εκφράσουμε την πρόθεσή μας αυτή. Και με ένα «γένοιτο» στο τέλος, να ζητάμε να γίνει πράξη η αληθινή αγάπη προς τον εαυτό μας, δηλαδή η αγάπη προς τον Σύμπαντα Κόσμον!

Ο Χριστός είχε πει: «Αγαπάτε αλλήλους ως εαυτόν». Μάλλον τελικά – εν αγνοία μας – αυτό ακριβώς κάνουμε. Γι αυτό ίσως είναι έτσι ο κόσμος σήμερα. Επειδή αγαπάμε τους άλλους ακριβώς όπως τον εαυτό μας… από ελάχιστα έως καθόλου!


Περισσότερα για το Ho’oponopono:


Ho’oponopono σημαίνει, «να κάνεις το σωστό», ή «να διορθώνεις ένα λάθος».

Σύμφωνα με τους αρχαίους Χαβανέζους, το λάθος προκύπτει από σκέψεις που μολύνονται από οδυνηρές αναμνήσεις του παρελθόντος.
Το ho’oponopono προσφέρει έναν τρόπο απελευθέρωσης της ενέργειας αυτών των οδυνηρών αναμνήσεων ή λαθών, που προκαλούν δυσαρμονία και αρρώστια. Σε μια παραλλαγή της διαδικασίας Ho’oponopono, συμπεριλαμβάνονται και τα τρία τμήματα του εαυτού, που αποτελούν το κλειδί της Προσωπικής Ταυτότητας. Αυτά τα τρία τμήματα τα οποία υπάρχουν σε κάθε μόριο της πραγματικότητας ονομάζονται Unihipili (παιδί/υποσυνείδητο), Uhane (μητέρα/συνειδητό) και Aumakua (πατέρας/υπερσυνειδητό).

Όταν αυτή η «εσώτερη οικογένεια» είναι ευθυγραμμισμένη, ο άνθρωπος είναι σε αρμονία με το Θείο.

Μ’ αυτή την ισορροπία, η ζωή αρχίζει να ρέει.
Έτσι, το Ho’oponopono βοηθάει στην αποκατάσταση της ισορροπίας πρώτα του ατόμου και μετά όλης της δημιουργίας.

Ο καλύτερος τρόπος θεραπείας σε κάθε τομέα της ζωής μου και σ ολόκληρο το σύμπαν είναι να πάρω 100% την ευθύνη και να εργαστώ με τον εαυτό μου.

Και φυσικά υπάρχει και η απλή σοφία της ολοκληρωτικής αυτοφροντίδας.
«Φρόντισε τον εαυτό σου. Αν το κάνεις, όλοι θα ωφεληθούν.»
Αν θέλετε να λύσετε ένα πρόβλημα, ανεξάρτητα από το είδος του προβλήματος, εργαστείτε με τον εαυτό σας. – Ihaleakala Hew Len.

Αυτό το άρθρο επιβεβαιώνει ότι είναι η κατάσταση του Θεραπευτή που οδηγεί στη θεραπεία.


Συνέντευξη με τον Ihaleakala

ΘΕΩΡΙΑ: Φέρουμε μέσα μας σαν τμήματα του Ασυνείδητου Νου μας όλους τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μας. (Αυτά τα τμήματά μας μοιάζουν πάρα πολύ με τα αρχέτυπα του Καρλ Γιουνγκ.) Το Ho’oponopono «διορθώνει» ό,τι σχετίζεται με αυτά. Η μέθοδος Ho’oponopono είναι η ευθυγράμμισή μας με τη γενεαλογία μας και το ξεκαθάρισμα της, όπως και το ξεκαθάρισμα των σχέσεών μας με τους άλλους ανθρώπους της ζωής μας.

1. Φέρτε στο νου σας κάποιον με τον οποίο δεν νιώθετε απόλυτα ευθυγραμμισμένοι ή άνετοι.
2. Οραματιστείτε μια ατέρμονη ροή αγάπης και θεραπευτικής ενέργειας από μια πηγή πάνω από την κορυφή του κεφαλιού σας (από τον Ανώτερο Εαυτό σας). Ανοίξτε το πάνω μέρος του κεφαλιού σας και αφήστε την αγάπη και τη θεραπευτική ενέργεια να εισχωρήσουν στο σώμα σας, να γεμίσουν το σώμα σας και να πλημμυρίσουν την καρδιά σας σε σχέση με αυτόν τον άνθρωπο.
3. Όταν νιώσετε ότι αυτό ολοκληρώθηκε, αν είναι απαραίτητο ή δυνατό, συζητήστε μ’ αυτόν τον άνθρωπο, συγχωρήστε τον και ζητήστε του να σας συγχωρήσει.
4. Αφήστε αυτόν τον άνθρωπο και δείτε τον να απομακρύνεται. Καθώς φεύγει, κόψτε το νήμα που ενώνει τους δυο σας (αν θέλετε). Αν εργάζεστε με μια τωρινή σημαντική σχέση, τότε αφομοιώστε το άτομο μέσα σας.
5. Κάντε το ίδιο με κάθε άνθρωπο της ζωής σας με τον οποίο έχετε μια μη ολοκληρωμένη ή μη ευθυγραμμισμένη σχέση.
6. Ο τελικός έλεγχος είναι να μπορείτε να δείτε ή να σκεφτείτε αυτά τα άτομα χωρίς να νιώθετε κανένα αρνητικό συναίσθημα. Αν εξακολουθείτε να νιώθετε αρνητικά συναισθήματα, τότε κάντε και πάλι τη διαδικασία.
Σημείωση Εναλλακτικής Δράσης: Έχουμε την αίσθηση, οτι αυτό που περιγράφει το άρθρο, δεν είναι ακριβώς αυτό που περγράφει ο μεταφραστής του, ο κ. Κυρίτσης, παρακάτω στη σημείωσή του. Ωστόσο, η τεχνική που δίνει είναι πολύ καλή!
Εάν διαβάσετε τη συνέντευξη του Ihaleakala θα αποκτήσετε μια ακόμα πιο καθαρή εικόνα.
Περισσότερες πληροφορίες: http://hooponopono.org/

Το είδαμε εδώ



ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Loading
 


Copyright © 2011-2017 ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ
Google+