> | ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ
Καλώς ήρθατε στο Ανακαλύπτω!
  

Πολλά τα οφέλη από την καλή σχέση του πατέρα με το παιδί

0

Ο δεσμός με τη μητέρα είναι για την ψυχολογία η προϋπόθεση για την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και του μετέπειτα ενηλίκου. 

Ο πατέρας συμβολίζει την προστασία αυτού του δεσμού και παράλληλα την «αρχή της πραγματικότητας», δηλαδή την ικανότητα του μυαλού να αξιολογεί την πραγματικότητα του εξωτερικού κόσμου και να δρα αναλόγως. 

Αν και χρειάζεται περισσότερο καιρό για να δημιουργηθεί, ο πατρικός δεσμός παρέχει στο παιδί τη δυνατότητα να βιώσει μια σχέση διαφορετική από εκείνη με τη μητέρα του. Η μητέρα λόγω της αυξημένης ενασχόλησής της με το μεγάλωμα των παιδιών αποκτά άθελά της τον άχαρο ρόλο της διαχείρισης των τελετουργιών της καθημερινότητας, των «πρέπει», των κανόνων και του προγράμματος. 

Ως αποτέλεσμα το παιδί συνδυάζει συχνότερα τον πατέρα του με το παιχνίδι, τον διάλογο και την ελευθερία από την πίεση της καθημερινότητας.

Ποια είναι τα ψυχικά οφέλη που προσφέρει η πατρική παρουσία και οι κίνδυνοι από την απουσία της;

Σημαντικές μελέτες που έχουν δημοσιευθεί σε καταξιωμένα διεθνή επιστημονικά περιοδικά έχουν δείξει ότι:

* Οι παρόντες μπαμπάδες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ευτυχία των παιδιών τους, ενώ οι απόντες μπορεί να τη βλάψουν.

* Οι έφηβες είναι πιθανότερο να αναπτύξουν πρώιμη σεξουαλική συμπεριφορά όταν βιώνουν μια μακροχρόνια πατρική απουσία.

* Τα παιδιά που νιώθουν αποδοχή από τον πατέρα (πέρα από αυτήν της μητέρας) είναι περισσότερο αυτόνομα, συναισθηματικά σταθερά, με μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και με θετικότερη στάση απέναντι στη ζωή. Οσα νιώθουν απόρριψη, εγκλωβίζονται σε συναισθήματα θυμού, αστάθειας και αρνητικής στάσης απέναντι στη ζωή.

* Προγνωστικός δείκτης της δυνατότητας ενός παιδιού να αναπτύξει ενσυναίσθηση (empathy) ως ενήλικος είναι η ποιότητα του χρόνου που του αφιερώνει ο πατέρας του.

* Οι άντρες που έχουν θετικές αναμνήσεις από τη σχέση με τον πατέρα τους διαχειρίζονται αποτελεσματικότερα τα καθημερινά στρεσογόνα γεγονότα, ενώ άντρες και γυναίκες παρουσιάζουν εντονότερη διέγερση στα τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με την αγάπη όταν βλέπουν φωτογραφία του πατέρα τους.

Ας σημειωθεί ότι η ψυχική ανθεκτικότητα του παιδιού μπορεί να αντιστρέψει το έλλειμμα που προκαλεί η απουσία του πατέρα και να το οδηγήσει σε ακόμη πιο δυνατή και δημιουργική στάση απέναντι στη ζωή.

Το είδαμε εδώ

Βιβλία που λογοκρίθηκαν ανά τους αιώνες

0

«Έχουμε το φυσικό δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τις πένες μας, όπως τις γλώσσες μας, με δική μας ευθύνη», είχε πει το 1764 ο Βολταίρος, ένας από τους πρώτους συγγραφείς που τοποθετήθηκαν στο πυρ το εξώτερο από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Κάθε χώρα παρουσιάζει τους δικούς της νόμους για το λίβελο, την βλασφημία, την αισχρολογία, ή ακόμα και την ανταρσία έναντι της εξουσίας. Η λογοκρισία συναντάται σε διάφορες μορφές από τη στιγμή που οι άνθρωποι άρχισαν να επικοινωνούν μεταξύ τους, και αναδιαμορφώνεται ανάλογα με την ηθική της κάθε εποχής.

Ρεπορτάζ: Νίκη Παπάζογλου

Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα Ηνωμένα Έθνη υιοθέτησαν την Παγκόσμια Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το άρθρο 19 της οποίας αναφέρει πως «καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του και το δικαίωμα να αναζητά, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης και από όλο τον κόσμο».

Ακόμα όμως και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο σκοταδισμός, ο νέο-συντηρητισμός και ο πουριτανισμός δεν υποχώρησαν και η διάδοση ιδεών μέσω των βιβλίων κυνηγήθηκε άγρια ακόμη και στις νεότερες δεκαετίες. Οι περιπτώσεις βιβλίων που διώχθηκαν, τόσο στην Ελλάδα όσο και σ’ ολόκληρο τον κόσμο είναι εκατοντάδες. Οι λόγοι τις λογοκρισίας των συγγραφέων και των έργων τους υπήρξαν άλλοτε πολιτικοί, άλλοτε θρησκευτικοί ακόμα και οικονομικοί…

Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας

Το πρώτο μεγάλο πλήγμα που έμεινε στην ιστορία , ήταν αυτό της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Ο «ναός της γνώσης» της Αιγύπτου περιείχε μια σειρά βιβλίων που είχαν μπει στη «μαύρη λίστα» της τότε εποχής. Η πυρκαγιά και η «μετακόμιση» της Βιβλιοθήκης έμεινε ανεξιχνίαστη.

Τα «Ανάλεκτα» του Κομφούκιου

Επόμενο κρούσμα απαγόρευσης κυκλοφορίας που συναντάμε είναι τον 3ο αιώνα π. Χ. στην Κίνα, εις βάρος του φιλοσόφου Κομφούκιου. Τα «Ανάλεκτά» του, που αποτέλεσαν πρότυπο διαβίωσης για πολλές γενιές Κινέζων, κάηκαν από τον κινέζο αυτοκράτορα, το 250 π. Χ. και μαζί τους και όσοι το είχαν στην κατοχή τους…

Η Βίβλος

Το best seller όλων των εποχών, η Βίβλος, που κυκλοφορεί σήμερα σχεδόν σε όλες τις γλώσσες πουλώντας εκατομμύρια αντίτυπα, έγινε η αιτία για να ριχθεί στην πυρά ο πρώτος μεταφραστής του στην αγγλική γλώσσα, ονόματι Ταιλάντερ, με την κατηγορία του αιρετικού.

Ο Ντε Σαντ

Ο μαρκήσιος Ντε Σαντ υπέρμαχος της κοινωνικής ελευθεριότητας και ερωτικής ακολασίας, άθεος, ηδονοθήρας και αντι-κληρικαλιστής, έπεσε θύμα πολυετούς φυλάκισης από το λουδοβίκειο και βοναπαρτικό καθεστώς για τη συγγραφή διαφόρων βιβλίων του καθώς και για την απαγγελία αντιχριστιανικών στίχων. Οι πράξεις του στο κατηγορητήριο είχαν για λόγους ευπρέπειας μεταφερθεί αόριστα ως «ακραία ακολασία» και «τερατώδης βλασφημία».

Τα βιβλία που κυνήγησε η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία

Ένα τεράστιο κεφάλαιο λογοκρισίας και απαγόρευσης βιβλίων αφορά ασφαλώς και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το «Index Librorum Prohibitorum» (Κατάλογος Απαγορευμένων Βιβλίων) που εξέδωσε η εκκλησιαστική αρχή, για να ορίσει τα «επικίνδυνα» για την πίστη των μελών της συγγράμματα, ανανεωνόταν συνεχώς από τον 16ο ως τον 20ο αιώνα. Από πλευράς επιστημών, «ακατάλληλοι» κρίθηκαν ο Κοπέρνικος και ο Γαλιλαίος αφού οι εξωφρενικές αστρονομικές τους αναζητήσεις θεωρήθηκαν άκρως αιρετικές. Από φιλοσοφικής πλευράς, καμένες σελίδες γνώρισαν, μεταξύ άλλων, ο Ντεκάρτ, ο Ντιντερό, ο Έρασμος, ο Καντ, ο Ρουσώ και ο Βολταίρος. Απαγορευμένος λογοτέχνης για το Βατικανό υπήρξε και ο «δικός μας» Νίκος Καζαντζάκης, με τον «Τελευταίο πειρασμό», αλλά και ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Καζανόβα, ο Αλέξανδρος Δουμάς, οΟυγκώ, ο Ζολά και πολλοί ακόμα.

Ο «Τομ Σόγιερ» του Μαρκ Τουέιν

Από τους πρώτους σύγχρονους κλασσικούς συγγραφείς που βίωσε τη λογοκρισία ήταν ο Μαρκ Τουέιν που είδε τον «Τομ Σόγιερ» να εξαφανίζεται από τις βιβλιοθήκες πολλών πολιτειών με την κατηγορία πως «εξυμνούσε την παιδική ανυπακοή». Την τύχη του Τομ Σόγιερ ακολούθησαν άλλωστε και οι «Περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν» που απαγορεύτηκαν ως αντιρατσιστικό βιβλίο.

Ο «Οδυσσέας» του Τζέιμς Τζόις

Από το 1918 και για 15 ολόκληρα χρόνια ο «Οδυσσέας» του Τζέιμς Τζόις ήταν απαγορευμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες με την κατηγορία του ανήθικου. Το ίδιο ίσχυσε περίπου την ίδια περίοδο και για τις «Εξομολογήσεις» του Ζαν Ζακ Ρουσό, το οποίο απαγορεύτηκε τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Ρωσία.

«Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» του Λούις Κάρολ

Στις αρχές της δεκαετίας του ’30, η λέξη «απαγορευμένο» αποδόθηκε σε πολλές χώρες στο αριστούργημα του Λούις Κάρολ «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» με πιο απίθανο λόγο αυτόν που επικαλέσθηκαν οι Κινέζοι. Θεωρούσαν αδιανόητο άνθρωποι και ζώα να μιλάνε την ίδια γλώσσα.

Εβραίοι συγγραφείς στο στόχαστρο του Χίτλερ

Μαζική και ταυτόχρονα αναμενόμενη ήταν βέβαια και η καύση βιβλίων τα χρόνια της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία. Σε φωτογραφικά ντοκουμέντα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έχουν απαθανατιστεί εκατοντάδες οπαδοί του να στέκονται με το χέρι υψωμένο σε ναζιστικό χαιρετισμό μπροστά σε μικρούς, καιόμενους λόφους βιβλίων. Ο Αδόλφος φοβόταν τη δύναμη των ιδεών και έτσι έκαιγε τα βιβλία των Εβραίων. Για τις ανάγκες της αντι-εβραϊκής προπαγάνδας ρίχτηκε τότε στην πυρά το πνευματικό έργο των Αϊνστάιν, Μπέντζαμιν, Μπρεχτ, Κάφκα, Ένγκελς, Μαρξ και Τρότσκι.

Οι δεκαετίες του ’50 και του ’60

Στη δεκαετία του ’50 στοχοποιήθηκε και η επιστημονική φαντασία που εξ’ ορισμού άρχισε να δημιουργεί ενστάσεις, αντιδράσεις και απαγορεύσεις, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στα απαγορευμένα βιβλία.

Στη δεκαετία του ’60 χαρακτηριζόμενο ως πορνογράφημα απαγορεύεται σε Αμερική και Μεγάλη Βρετανία το βιβλίο του Ντέιβιντ Χέρμπερτ Λόρενς, «Ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλι», ενώ παρόμοια τύχη έχει και η «Φάνι Χιλ» του Τζον Κλέλαντ, το πρώτο βιβλίο που επισήμως έφερε πάνω του τον ορισμό «πορνογραφικό».

«Ο Έμπορος της Βενετίας» του Σαίξπηρ

Δύο δεκαετίες αργότερα, σημειώθηκε σε διάφορα σημεία του πλανήτη έξαρση των λογοκριτικών απαγορεύσεων και διώξεων. «Ο Έμπορος της Βενετίας» του Σαίξπηρ αφαιρέθηκε από όλες τις σχολικές βιβλιοθήκες στις Πολιτείες Μίσιγκαν και Νέας Υόρκης, λόγω του τρόπου με τον οποίο απεικονίζεται ο εβραίος χαρακτήρας του έργου, Σάιλοκ.

Τα κυνηγημένα βιβλία των τελευταίων δεκαετιών

Τρία χρόνια αργότερα, το 1983, απαγορεύεται για ένα χρόνο στην κομητεία Γουάιζ το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», ύστερα από αίτηση ομάδας γονέων που θεωρούσαν προσβλητικές τις σεξουαλικές περιγραφές του βιβλίου. Ο Νέλσον Μαντέλα έχει δηλώσει πως, τόσο ο ίδιος όσο και πολλοί άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι του απαρτχάιντ, αντλούσαν δύναμη από αυτό το βιβλίο για να αντέξουν στις κακουχίες. Επίσης το «1984» του Τζορτζ ΄Οργουελ απαγορεύτηκε περίπου την ίδια περίοδο με την αιτιολογία ότι περιείχε κομμουνιστική προπαγάνδα.

Ως ανήθικο χαρακτηρίστηκε και το βιβλίο «Χίλιες και μια νύχτες της Αραβίας» εν έτει 1985, στην Αίγυπτο. Κατασχέθηκαν όλα τα αντίτυπα του βιβλίου στην πόλη του Καΐρου, με την αιτιολογία πως το βιβλίο αποτελούσε «απειλή για τον ηθικό ιστό της χώρας» και ευθυνόταν για το κύμα βιασμών που σάρωνε εκείνη την εποχή το Κάιρο.

Στη Γερμανία, τη δεύτερη σε απαγορεύσεις βιβλίων χώρα της Ευρώπης -η λίστα ξεπερνάει τα 1.000- απαγορεύεται το 1987 το βιβλίο της ταινίας του Γουές Κρέιβεν «Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες».

Το 1989 απαγορεύτηκε σε δύο σχολικές περιφέρεις της Καλιφόρνια η… «Κοκκινοσκουφίτσα» διότι με τη φράση «πήγαινε κρασί και φαγητό στην άρρωστη γιαγιά της» ωθούσε τα παιδιά στη χρήση... οινοπνευματωδών ποτών! Άλλο ένα εικονογραφημένο παιδικό μυθιστόρημα που είχε απαγορευτεί άλλωστε ήταν και «Ο Γάμος του λαγού», του Γκάρθ Ουίλιαμς, γιατί «προβάλλει την επιμιξία».

Την ίδια χρονιά, ξεσπά το σκάνδαλο με τους «Σατανικούς Στίχους» του Σαλμάν Ρουσντί. Ο συγγραφέας επικηρύσσεται από τον ιρανό θρησκευτικό ηγέτη Αγιατολάχ Χομεϊνί επειδή θεωρήθηκε ότι βλασφήμησε το κοράνι με το μυθιστόρημά του. Αναγκάζεται μάλιστα να ζήσει κρυπτόμενος καθώς οι ισλαμιστές εξέδωσαν φέτφα (θρησκευτικό διάταγμα) για την δολοφονία του.

Η χώρα με τους αυστηρότερους νόμους περί λογοκρισίας στην Ευρώπης , η Ιρλανδία, απαγορεύει από το 1992, την πώληση του φωτογραφικού λευκώματος της Μαντόνα «Sex» χαρακτηρίζοντάς το ως πορνογράφημα.

Όλα τα αντίτυπα του βιβλίου «Ε for Ecstasy», που αναφέρεται στη γνωστή ναρκωτική ουσία MDMA, κατασχέθηκαν από τις τελωνειακές αρχές της Αυστραλίας το 1994. Το βιβλίο παρέμενε απαγορευμένο ως τα τέλη του 1996.

Η Κομητεία Κάρολ των ΗΠΑ το 1995 απαγορεύει την κυκλοφορία του βιβλίου της Τζιν Φριτζ «Ο γύρος του κόσμου σε εκατό χρόνια». Το βιβλίο απομακρύνεται από όλες τις σχολικές βιβλιοθήκες, επειδή σε μια παράγραφο που αναφερόταν στην πυρπόληση της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, τον 4ο αιώνα μ.Χ., περιέχεται η φράση: «Οι χριστιανοί δεν πίστευαν στην επιστημοσύνη». Την ίδια χρονιά παρόμοιας μεταχείρισης έτυχαν σε αρκετές πόλεις των ΗΠΑ βιβλία όπως το «Πορφυρό χρώμα» της Αλις Γουόκερ, το «Ανθρωποι και ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ.

Εξαιτίας των αιτημάτων για απόσυρση βιβλίων από βιβλιοθήκες και σχολεία, ο αριθμός τους ξεπερνά τα 1.000, ο Σύνδεσμος Αμερικανικών Βιβλιοθηκών (American Library Association-ALA), διοργανώνει κάθε χρόνο περίπου στα τέλη Σεπτεμβρίου την Εβδομάδα των Απαγορευμένων Βιβλίων με σκοπό την προώθηση της ελευθερίας στην ανάγνωση.

Η λογοκρισία βιβλίων στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα αν και δεν εμφανίζεται η ίδια συστηματική παράδοση στη λογοκρισία των βιβλίων με αυτή των αγγλοσαξονικών χωρών, των χωρών του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, καθώς και των μουσουλμανικών χωρών και της Κίνας καταγράφονται περιπτώσεις διωγμών βιβλίων και συγγραφέων. Σε περιόδους επιβολής δικτατορικών καθεστώτων όπως στην δικτατορία του Μεταξά αλλά και στην επταετή δικτατορία των συνταγματαρχών, αρκετά ήταν τα βιβλία που μπήκαν στη μαύρη λίστα.

Αν και στην Αρχαία Αθήνα ο Αριστοφάνης με τις ελευθερόστομες κωμωδίες δεν διώχτηκε, πολλούς αιώνες μετά, υπό καθεστώς δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, απαγορεύεται η «Λυσιστράτη» ως αντιμιλιταριστικό έργο. Η κατεξοχήν «αντιστασιακή» «Αντιγόνη» του Σοφοκλή απαγορεύεται με τη σειρά της μιας και στρέφεται ευθέως κατά της εξουσίας.

Αντιπολεμικό βιβλίο που απαγορεύτηκε, θεωρήθηκε και η «Ζωή εν Τάφω» του Στρατή Μυριβήλη. Γενικότερα την περίοδο εκείνη, έργα τουΠλάτωνα, του Θουκυδίδη και του Ξενοφώντα, πολλά έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας βρίσκονται στο στόχαστρο του καθεστώτος. Ρητή ήταν άλλωστε και η διαταγή που δόθηκε ώστε να μην διδαχτεί ο «Επιτάφιος» του Περικλή στα σχολεία, για να μην εκληφθεί από τους μαθητές ως έμμεση αποδοκιμασία των μηχανισμών του κράτους. Όπως ήταν αναμενόμενο και για προφανείς λόγους, απαγορεύεται και το συνολικό έργο του Καρλ Μαρξ.

Πολλοί αριστεροί συγγραφείς άλλωστε υπέφεραν και την περίοδο 1967-1974. Μεταξύ αυτών, η αυτοεξόριστη Τατιάνα Γκρίτση-Μίλλιεξ, της οποίας χειρόγραφα βιβλίων καταστράφηκαν από τη χούντα, ο Άρης Αλεξάνδρου, ο Τίτος Πατρίκιος, η Έλλη Αλεξίου, ο Κώστας Μουρσελάς για τα έργα του «Στάση λεωφορείου» και «Το αυγό», ο Ιάκωβος Καμπανέλλης για το εμφανώς αντιδικτατορικό «Το μεγάλο μας τσίρκο».

Δεν έλειψαν και οι προσαγωγές συγγραφέων για συγκεκριμένα έργα τους που κρίθηκαν πως έχουν «άσεμνο περιεχόμενο». Ο Νίκος Κάσδαγλης δικάστηκε τον Απρίλιο του 1970 για το «άσεμνο» μυθιστόρημά του «Εγώ είμι Κύριος ο Θεός σου» και αθωώθηκε. Ομοίως αθωώθηκε και ο Μένης Κουμανταρέας που είχε οδηγηθεί στο δικαστήριο για τη συλλογή διηγημάτων του «Το αρμένισμα».

Στο μεταξύ, συντάχθηκε μία λίστα με περίπου 760 βιβλία από περίπου 200 συγγραφείς που κρίθηκαν απαγορευμένα. Μεταξύ αυτών, βιβλία του Ονόρε ντε Μπαλζάκ, των υπαρξιστών Ζαν Πολ Σαρτρ καιΣιμόν ντε Μποβουάρ, του Τολστόι, του Σαίξπηρ ,του Μπέρτολτ Μπρεχτ, του Τρότσκι,τουΧέρμπερτ Μαρκούζε και πολλών άλλων.

Στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, νωπές παραμένουν και οι μνήμες από την καύση αντιτύπων του βιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκη «Μ εις τη νιοστή» όπου περιγράφονται μεταξύ των άλλων υποθετικές ερωτικές εμπειρίες του Χριστού. Κατά την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου σε βιβλιοπωλείο της συμπρωτεύουσας οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας φανατικών πιστών υπήρξαν επεισοδιακές. Πιστοί κρατώντας σταυρούς και εικόνες εκσφενδόνισαν αυγά στη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου, έκαψαν το βιβλίο και προπηλάκισαν όσους πήραν μέρος στην εκδήλωση.

«Κάθε βιβλίο που καίγεται, φωτίζει τον κόσμο» είχε δηλώσει ο Αμερικανός λογοτέχνης του 19ου αιώνα Ραλφ Έμερσον. Φράση που επιβεβαιώνει πως συνηθέστερα η λογοκρισία ενός βιβλίου έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Άλλωστε πολλά από τα βιβλία με την μεγαλύτερη επίδραση βρέθηκαν κάποια στιγμή στις απαγορευμένες λίστες και οι φωτισμένοι συγγραφείς τους είδαν το έργο τους να γίνεται προσάναμμα, στον βωμό του συντηρητισμού…

Το είδαμε εδώ

Χάνουμε μεγάλο μέρος της εθνικής μας «αφρόκρεμας»!

0

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Βρέθηκα, το τελευταίο χρονικό διάστημα, ανάμεσα σε νέους και... νέες με ηλικίες από τα 25 έως τα 40 χρόνια και με ακαδημαϊκές περγαμηνές του ενός και δύο πτυχίων, Μάστερ και Διδακτορικών.

Αναφέρομαι σε νέους και νέες που συνάντησα στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Σουηδία και μαζί τη Μεγάλη Βρετανία, κάποιους ήδη γονείς με παιδιά σε νηπιαγωγεία, που ζούνε και εργάζονται σε αυτές τις χώρες εδώ και μερικά χρόνια. 

Ανάμεσά τους και «φρέσκο-αφιχθέντες» που πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς πρόσφατα, όταν πια συνειδητοποίησαν ότι οι μεγαλοστομίες των Πολιτικών απείχαν «παρασάγγες αμέτρητες» από την οδυνηρή επαγγελματική και οικονομική τους πραγματικότητα…

Την χαρά να βρεθώ ανάμεσα σε ελληνόπουλα συνόδευσε ένα πικρό συναίσθημα λύπης (που εξελίχθηκε σε αγανάκτηση). 

Είμαστε Έθνος «προσφύγων και ξενιτεμένων» και αυτό αποτελεί γνωστή κοινωνιολογική πραγματικότητα, που μόνο εθελοτυφλούντες και ίσως μερικοί κακόπιστοι, (και σίγουρα «ηλίθιοι»), μπορούν να αρνηθούν!

Ότι στον 20ό αιώνα υπήρξαμε χώρα και κοινωνία υποδοχής προσφύγων από τη Σμύρνη μέχρι την Κωνσταντινούπολη, από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ μέχρι την Αίγυπτο και άλλες χώρες της Αφρικής και της Μ. Ανατολής είναι ιστορικά δεδομένα που σβήνουν από την Εθνική μας μνήμη καθώς «αποδήμησαν» πλέον οι γονείς μας και σειρά παίρνει η δικιά μου γενιά. 

Ότι τον περασμένο αιώνα βλέπαμε καράβια να μεταφέρουν μετανάστες στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία, ενώ τρένα και πούλμαν μετέφεραν «ανειδίκευτους» εργάτες στη Βόρεια Ευρώπη και ιδιαίτερα στην τότε Δυτική Γερμανία είναι, επίσης, αδιαμφισβήτητα ιστορικά δεδομένα. 

Ποιος θα τολμούσε, όμως, να προβλέψει, και ποιος θα περίμενε, στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, στην Ελλάδα που είχε «ανοίξει τα σύνορά της» για να έρθουν να βρούνε δουλειές εκατοντάδες χιλιάδες Βορειοηπειρωτών και Αλβανοί (δεν θα αναφερθώ στους λαθρομετανάστες από Αφρική και Ασία), στην Ελλάδα των δυο αυτοκινήτων σε κάθε οικογένεια, στην Ελλάδα όπου μετά την κύρια κατοικία πολλοί απέκτησαν και «εξοχική», στην Ελλάδα των 40 Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΕΙ & ΑΤΕΙ) και σχεδόν άλλων τόσων Ιδιωτικών ΑΕΙ (Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών), να έρθει η εποχή που κάτοχοι πτυχίων και μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών Μάστερ και Διδακτορικών θα συγκαταλέγονταν ανάμεσα στο ΕΞΗΝΤΑ τοις ΕΚΑΤΟ της άνεργης νεολαίας μας; 

Και πολλοί από αυτούς, νέοι και νέες που ήδη είχαν απασχοληθεί επικερδώς χρησιμοποιώντας τα ακαδημαϊκά τους προσόντα, αλλά οι εργοδότες, αδυνατώντας να τηρηθούν ενεργοί στην Ελλάδα της τρόικας, όπου ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΞΑΦΝΙΚΑ το 2010 το αλόγιστο «φαγοπότι», οι υπερβολές σε κακοδιαχείριση, με λαθεμένες και εγκληματικά ηλίθιες αποφάσεις, γιγάντιες μίζες και ο παράνομος πλουτισμός, τους έδειξαν «την πόρτα εξόδου»!… 

Είχαν έρθει από την Αλβανία εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες στη χώρα μας από τις αρχές της δεκαετίας του 1990… Και αυξήθηκε εντυπωσιακά ο αριθμός «λαθρομεταναστών» που έρχονται από τις θάλασσες στην Ελλάδα. 

Και, δυστυχώς, φτάσαμε στο τραγικό σημείο, δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα να υποχρεώνουμε τα παιδιά μας, τους εξειδικευμένους πια επιστήμονες, να πάρουν τον δρόμο της ξενιτιάς…

Την έξοδο σχεδόν ενός εκατομμυρίου «ανειδίκευτων» συμπατριωτών μας που άφησαν τα χωράφια για να γίνουν βιομηχανικοί εργάτες και εργάτριες στις φάμπρικες της Γερμανίας την κάλυψα με τη διδακτορική μου εργασία πριν από σχεδόν 45 χρόνια.

Τότε, όμως, έφευγαν από την πατρίδα Ελλάδα «ανειδίκευτοι» εργάτες, αλλά οι μετανάστες είναι επιστήμονες!...

Καλώ την προσοχή σας σε ένα άρθρο μου φιλοξενήθηκε στα blogs τον Σεπτέμβριο του 2010 και αναδημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011:

http://piperopoulos.blogspot.com/2011/09/blog-post_09.html

Επανέρχομαι στον τίτλο του σημερινού μου άρθρου γιατί αισθάνομαι την υποχρέωση, ως συνταξιούχος πλέον πανεπιστημιακός δάσκαλος, να επισημάνω αυτήν την τραγική αλήθεια που εμπεριέχει:

ΔΕΝ έφυγε (αν και η έξοδος συνεχίζεται) ΟΛΗ η επιστημονική αφρόκρεμα και μαζί οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι της Ελλάδας σε άλλες χώρες κυρίως της Ε.Ε. και λιγότερο της Αυστραλίας και της Αμερικής!...

Νέοι και νέες με πτυχία και μεταπτυχιακούς τίτλους που βεβαιώνουν τις ικανότητές τους παραμένουν στην Ελλάδα απασχολούμενοι με τις μισές αμοιβές επιπέδου πριν από την ΚΑΤΟΧΗ μας από την τρόικα ελπίζοντας ότι κάποτε «τα πράγματα θα διορθωθούν…».

Ανήκω σε εκείνους που αμφιβάλλουν γι’ αυτό, αλλά δεν μπορώ να δηλώσω πως ΔΕΝ άκουσα και δεν σημείωσα, για μελλοντική χρήση, τις δημόσιες θέσεις των δύο Συν-Πρωθυπουργών μας κ.κ. Σαμαρά και Βενιζέλου, που πρόσφατα ανακοίνωσαν ότι οσονούπω δημιουργούνται στη ρημαγμένη ελληνική οικονομία 500.000 έως και 770.000 θέσεις εργασίας…

ΔΕΝ μετανάστευσε ΟΛΗ η αφρόκρεμα της ελληνικής νεολαίας, που διαθέτει τα απαραίτητα πιστοποιητικά γνώσεων και εμπειρικών ικανοτήτων. Αυτό συνιστά μια αλήθεια που δεν θα την θυσιάσω σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες…

ΕΛΠΙΖΩ, λοιπόν, ότι δεν θα βρεθούν μικροκομματικά υποκινούμενοι καλοθελητές (κάποιοι ίσως καλοπροαίρετα «ηλίθιοι»), που θα αμφισβητήσουν ότι οι Ευρωπαίοι εργοδότες αποφεύγουν τις μετριότητες και επιλέγουν για απασχόληση σε ΑΕΙ και ΑΤΕΙ, σε ερευνητικά Κέντρα, Εταιρείες παραγωγής και διάθεσης αγαθών και υπηρεσιών, ΜΟΝΟ νέους και νέες της Ελλάδας που αποτελούν, με τεκμήριο πτυχία και εργασιακές εμπειρίες, την Εθνική μας πνευματική και επιστημονική ΑΦΡΟΚΡΕΜΑ…

Η τραγική αλήθεια ήταν και παραμένει, δυστυχώς, αναλλοίωτη στην Ελλάδα της τρόικα και της οικονομικής δυσπραγίας:

Χάνουμε, όχι βέβαια ΟΛΗ, αλλά σίγουρα μεγάλο μέρος της Εθνικής μας «αφρόκρεμας»…

Το είδαμε εδώ

Η διαφορά του μυαλού από την καρδιά, μέσα από τη φιλοσοφία του Osho!

0

Έχεις δει ποτέ με την Καρδιά σου; Πολλές φορές μπορεί να έχεις σκεφτεί “ο ήλιος ανατέλλει και το πρωινό είναι όμορφο” και να νομίζεις πως βγαίνει από την καρδιά σου. Όχι!

Γιατί ο νους σου ακόμα φλυαρεί: “Ο ήλιος είναι όμορφος,το πρωινό είναι όμορφο.” Και μπορεί απλώς να επαναλαμβάνεις ιδέες άλλων. Έχεις νιώσει  Αληθινά ότι το πρωινό είναι όμορφο; Aυτό το πρωινό,το φαινόμενο που συμβαίνει εδώ; 

Ή μήπως απλώς επαναλαμβάνεις λέξεις; Όταν πλησιάζεις ένα λουλούδι, το πλησιάζεις πραγματικά; Το λουλούδι αγγίζει την καρδιά σου; Aγγίζει τον πιο βαθύ πυρήνα του Είναι σου; Ή μήπως απλώς κοιτάς το λουλούδι και λες “όμορφο,πολύ όμορφο!”

Κούφια λόγια, νεκρά! Που δεν έρχονται από την καρδιά σου. Από την καρδιά δεν έρχεται ποτέ καμιά λέξη. Έρχεται συναίσθημα, ποτέ λέξεις.Τα λόγια έρχονται από το κεφάλι, τα συναισθήματα από την καρδιά. 

Όλοι φρόντισαν ώστε να ζεις με το κεφάλι,όχι με την καρδιά, γιατί η καρδιά, στον κόσμο αυτό, μπορεί να σε οδηγήσει στην αποτυχία. Και είναι αλήθεια. Το κεφάλι σε οδηγεί στην επιτυχία αυτού του κόσμου.Είναι πονηρό, υπολογιστικό, χειραγωγεί, σε οδηγεί στην επιτυχία. Γι’αυτό κάθε σχολείο, κάθε κολέγιο, κάθε πανεπιστήμιο, σε μαθαίνει πως να γίνεις περισσότερο εγκεφαλικός.

Και οι εγκεφαλικοί παίρνουν τα χρυσά μετάλλια. Είναι επιτυχημένοι και κρατάνε τα κλειδιά αυτού του κόσμου. Ο άνθρωπος της καρδιάς όμως, θα είναι μια αποτυχία, επειδή δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί. 

Αγαπά τόσο, που δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί. Αγαπά τόσο, που δεν μπορεί να είναι τσιγκούνης και να συσσωρεύει πράγματα.  Αγαπά τόσο, που μοιράζεται ό,τι έχει με τους άλλους, ό,τι έχει το δίνει, αντί ν’αρπάζει τα πράγματα των άλλων. Θα είναι μια αποτυχία.  

Και θα είναι τόσο αληθινός που δεν μπορεί να σε ξεγελάσει.Θα είναι ειλικρινής, τίμιος και αυθεντικός. Τότε όμως είναι ένας ξένος σ’αυτόν τον κόσμο, όπου μόνο οι πονηροί μπορούν να πετύχουν. Τα πάντα έχουν γίνει πια πράξεις αριθμητικής.

Κι εσύ φοβάσαι την Αγάπη, γιατί κανείς δεν ξέρει πού θα σε οδηγήσει. Κανείς δεν γνωρίζει τους δρόμους της καρδιάς, είναι μυστηριώδεις. Με το κεφάλι βέβαια βρίσκεσαι στο “σωστό” δρόμο,στη λεωφόρο. Με την καρδιά όμως μπαίνεις σε μια ζούγκλα. Δεν υπάρχουν δρόμοι, ούτε σήματα. Πρέπει να βρεις το δρόμο μόνος σου.

Το είδαμε εδώ

Ένας από τους καλύτερους τρόπους γυμναστικής είναι το kickboxing

0

Το kickboxing είναι μαχητικό άθλημα που συνδυάζει πυγμαχία και λακτίσματα και απευθύνεται σε άνδρες, γυναίκες, ακόμα και σε παιδιά. Τα τελευταία χρόνια, το kickboxing έχει εξελιχθεί τόσο σε ένα άθλημα συναγωνισμού, αλλά και ως μηχανισμός προπόνησης και αυτοάμυνας. 

Ανεξάρτητα από το τι θα σας ωθήσει σε αυτό, αυτή η δραστική μορφή άσκησης, μπορεί να ωφελήσει την υγεία και την ποιότητα ζωής σας με πολλούς και σημαντικούς τρόπους, καθώς γυμνάζει ουσιαστικά ολόκληρο το σώμα κινητοποιώντας πολλές αρθρώσεις και μεγάλες μυϊκές ομάδες. Ο συνδυασμός μάλιστα αεροβικής με kickboxing, το cardio kickboxing, αποτελεί μια πολλή καλή μορφή άσκησης και σε αντίθεση μάλιστα με το απλό kickboxing, το cardio kickboxing δεν απαιτεί εξοπλισμό.

Ας δούμε όμως τα 8 σημαντικότερα οφέλη του kickboxing 

1. Βοηθά στην απώλεια βάρους

Όπως και άλλες μορφές άσκησης, το kickboxing «καίει» θερμίδες, τονώνει και χτίζει τους μυς και έτσι μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους. Ανάλογα με τον τύπο και την ένταση της άσκησης, ποικίλλει και ο αριθμός των θερμίδων που καταναλώνονται. Σύμφωνα με έρευνες, με το kickboxing μπορούμε να κάψουμε 350 με 450 θερμίδες σε μια ώρα, ή ακόμη περισσότερες αν συνδυάσουμε κινήσεις του πάνω και κάτω μέρους του σώματος. Το American College of Sports Medicine, προτείνει καρδιοαναπνευστική άσκηση, όπως το kickboxing για 30 λεπτά την ημέρα και πέντε ημέρες την εβδομάδα, για να πετύχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα απώλειας βάρους.

2. Ανακουφίζει το στρες

Το kickboxing μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια τεχνική χαλάρωσης, καθώς απελευθερώνει την ορμόνη ενδορφίνη, την ορμόνη που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά, ανακουφίζει από τον πόνο και βοηθά στη μείωση της κατάθλιψης. Ο αθλητής του kickboxing μπορεί να «αντικαταστήσει» το στρεσογόνο παράγοντα στο σάκο και να επιτεθεί με κλωτσιές ή γροθιές, ώστε να εκτονωθεί.

3. Βελτιώνει την στάση του σώματος

Tο kickboxing θα σας βοηθήσει να «χτίσετε» τους μυς του κορμού σας, αυτούς που βρίσκονται στην κοιλιά και χαμηλά στην πλάτη. Οι μύες του κορμού ανταποκρίνονται καλύτερα στις ασκήσεις που απαιτούν ελάχιστο φορτίο και παρατεταμένη ένταση. Στο kickboxing, οι μύες του κορμού εργάζονται συνεχώς. Οι κοιλιακοί δουλεύουν, ενώ στρίβετε το σώμα σας για να ρίξετε μια γροθιά, σηκώνετε το πόδι σας για να δώσετε μια κλωτσιά και κινείστε για να αλλάξετε κατεύθυνση. Όλα αυτά βοηθούν στη βελτίωση της ευελιξίας και της στάση σας.

4. Λειτουργεί ως μηχανισμός αυτοάμυνας

Όπως και άλλες πολεμικές τέχνες, ακόμη και το cardio kickboxing ή το kickboxing στο γυμναστήριο, μπορεί να βοηθήσει στην αυτοάμυνα. Οι γροθιές και οι κλωτσιές θα πρέπει να γίνονται με σωστή τεχνική και χρονοδιάγραμμα. 

5. Βελτιώνει το συντονισμό μας

Αν δε μπορείτε να συντονιστείτε εύκολα (τα νευρικά ερεθίσματα από τον εγκέφαλο και την κίνηση των μελών του σώματος) και έχετε περιορισμένα αντανακλαστικά στη στάση του σώματός σας, τότε το kickboxing μπορεί να αποτελεί τη λύση. Βελτιώνει τα αντανακλαστικά του σώματός σας και προσφέρει συντονισμό.

6. Συμβάλλει στην ολοκληρωμένη άσκηση σώματος

Το ιδανικό είναι να κάνετε προπόνηση για ολόκληρο το σώμα, με αεροβικές ασκήσεις σε συνδυασμό με ασκήσεις αντοχής. Το kickboxing τα προσφέρει όλα. Κανένα μέρος του σώματος δεν εξαιρείται κατά την εκτέλεση αυτής της άσκησης. Με την ταυτόχρονη λειτουργία των μυών του κορμού, οι μύες των μηρών, των χεριών και των ποδιών, θα έχετε μια πλήρη προπόνηση.

7. Βελτιώνει την αντοχή και δυναμώνει την καρδιά

Το Cardio kickboxing, ωφελεί και την καρδιά. Οι κινήσεις που περιλαμβάνει, βοηθούν την καρδιά να αντλεί το αίμα πιο γρήγορα και έτσι την ενισχύουν, ενώ η αντοχή σας θα αρχίσει να αυξάνεται. Σε μακροπρόθεσμη βάση, βοηθά επίσης στον έλεγχο της πίεσης του αίματος. Το kickboxing έχει θετικό αντίκτυπο στο καρδιαγγειακό καθώς και στο αναπνευστικό σύστημα.

8. Βελτιώνει την ισορροπία

Με τα γρήγορα στριφογυρίσματά του, το kickboxing μπορεί να βελτιώσει τη σταθερότητα και την ισορροπία σας. Καθώς μεγαλώνουμε, ο βηματισμός μας γίνεται λιγότερο ανάλαφρος και χάνουμε σιγά σιγά τη σταθερότητά μας. Τα ποσοστά πτώσης επίσης αυξάνονται με την ηλικία λόγω της μειωμένης σταθερότητας. Μια καλή ισορροπία, θα μας βοηθήσει να προλάβουμε προβλήματα στη σταθερότητά μας στο μέλλον, αλλά και στην πρόληψη καταγμάτων των οστών. Τέλος, μια μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το kickboxing είναι αποτελεσματικό στη βελτίωση της ισορροπίας και της βάδισης σε ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας.

Το είδαμε εδώ

Η Αυτοκριτική στις ερωτικές σχέσεις

0

Αυτοκριτική.

Πρόκειται για μια έννοια σπάνια. Ένα υπό εξαφάνιση χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Σε μία σχέση, φιλική και ερωτική όλα είναι απόρροια πράξεων που προέρχονται από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. 

Τούτο, σπάνια το σκεφτόμαστε κατά τη διάρκεια μιας ρήξης. Σπάνια σκεφτόμαστε την ευθύνη των δικών μας πράξεων. Αποτυγχάνουμε στο να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας. Πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσες τι είπες; Που πρόσεξες τη γλώσσα του σώματός σου; Που είδες το βλέμμα σου; Αναρρωτήθηκες ποτέ "Θα συνέχιζα να θεωρώ τον εαυτό μου νοήμων εάν με παρατηρούσα σε τρίτο πρόσωπο;"

Ξαφνικά, νομίζουμε, μια σχέση έσπασε. Είσαι σίγουρος για το "ξαφνικά"; Είσαι σίγουρος ότι για ένα διάστημα πριν το συμβάν εσύ φερόσουν ώριμα και σωστά; Ή μήπως απλά δεν είχες την ωριμότητα να παρατηρήσεις τον εαυτό σου να παραφέρεται; 

Πρέπει, επομένως, να κάνουμε μια βασική ερώτηση. Από που πηγάζει η ανικανότητά μας να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας; 

Πολλές οι πηγές, μια η εκβολή.

Αρχικά, πρέπει να αποδεχθούμε ότι μεγαλώνουμε με συγκεκριμένο τρόπο, εντός μιας συγκεκριμένης κουλτούρας. Θέλοντας και μη γινόμαστε πομποί κόμπλεξ και συναισθηματικών δυσλειτουργιών που προέρχονται από τους ανθρώπους που μας τα δίδαξαν άθελά τους ή από τα εξωτερικά ερεθίσματα του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούμε. Για παράδειγμα, στη σύγχρονη δυτική μας κουλτούρα η εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων θεωρείται κάτι άπιαστο. Μας το θυμίζουν συνέχεια αυτό οι σειρές, οι ταινίες και οι διαφημίσεις. Δε σκεφτόμαστε όμως πως δίχως έριδες και απιστία, τις ταινίες και τις σειρές δε θα τις έβλεπε κανείς, ενώ οι διαφημίσεις δε θα κολλούσαν στα κεφάλια μας. Την πατάμε λοιπόν και εμείς, όπως οι γιαγιάδες μας όταν έβλεπαν τη "βγαλμένη από τη ζωή" Λάμψη! Θεωρούμε πως για να έχει νόημα η ζωή μας, απαιτούνται ίντριγκες, έριδες και απιστία. Θέλουμε να νομίζουμε πως η ζωή μας είναι κάποιου είδους "Truman Show". Θέλουμε να δραματοποιούμε το κάθε τι. Φυσικά, όλα αυτά συμβαίνουν στη σφαίρα του υποσυνειδήτου. Όλα τα παραπάνω υποστηρίζονται από τις πραγματικές ιστορίες έλλειψης επικοινωνίας που ακούμε καθημερινά γύρω μας.

Όσο λοιπόν εμείς φροντίζουμε να παρατηρούμε τον γύρω κόσμο και προσπαθούμε να του ταιριάξουμε, ξεχνάμε πως είναι να παρατηρούμε τον εαυτό μας. Μάλιστα, αρκετοί από εμάς αναπτύσσουμε μηχανισμούς άμυνας ενάντια σε τούτη την παρατήρηση. Όταν κάποιος φίλος ή εχθρός μας πετά στα μούτρα έναν καθρέφτη της ψυχής μας, εμείς αμέσως αμυνόμαστε. Θυμός, νεύρα και άμεση προσβολή είναι τα όπλα μας. Όταν αυτή η "επίθεση" περάσει, κοιτάμε να φτιάξουμε ψηλότερα τείχη, αντί να αναλογιστούμε τους λόγους της διαμάχης. Και πάει λέγοντας. 

Με λίγα λόγια, αποτυγχάνουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας γιατί βαθιά μέσα μας υπάρχουν διαφόρων ειδών κόμπλεξ τα οποία είναι κομμάτι του εαυτού μας, τον οποίο εαυτό προστατεύουμε συνεχώς. Δηλαδή, δεν θέλουμε να κάνουμε αυτοπαρατήρηση γιατί ξέρουμε τι θα βρούμε μέσα μας. Είμαστε συναισθηματικώς κακομαθημένοι.

Ένας άλλος λόγος αποτυχίας της αυτοπαρατήρησης είναι η συνήθεια. Όταν συνηθίζουμε τον φίλο ή το σύντροφο αρχίζουμε να έχουμε τάσεις φυγής από αυτόν / αυτή. Το πως γίνεται αυτό και πως αποτρέπεται είναι θέμα άλλης κουβέντας. Όταν συνηθίσουμε κάποιον, τον θεωρούμε δεδομένο. Δεν επιδιώκουμε την Αγάπη, την υποστήριξη, το σεβασμό, την Ένωση. Επιδιώκουμε τη διαφοροποίηση, τη διαμάχη. Έχουμε χορτάσει. Αυτό είναι ένα κακό που αντιμετωπίζεται, αλλά συνήθως το συνειδητοποιούμε αφού έχει εκφραστεί πλήρως. 

Τελικά, προστατεύουμε τα κόμπλεξ μας σαν ό,τι πολυτιμότερο έχουμε και ταυτόχρονα φροντίζουμε να εκφράζουμε τα κόμπλεξ αυτά στα άτομα που νομίζουμε ότι έχουν υποχρέωση να τα αντέξουν. Μέγα λάθος. Κανείς δεν έχει υποχρέωση να αποδεχθεί τα κόμπλεξ μας, ούτε καν εμείς. Αντιθέτως, έχουμε υποχρέωση να ξεράσουμε τα άρρωστα κομμάτια της ψυχοσύνθεσης μας και να δοθούμε στον σύντροφο ή φίλο όσο το δυνατόν πιο αγνοί και θετικά προδιατεθειμένοι.

Άλλωστε, αυτό σημαίνει Ένωση. Να φροντίζεις και να εξελίσσεις συνεχώς τον εαυτό σου με σκοπό να προκαλέσεις όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα στη μετάδοση της Αγάπης, του Πάθους και του Έρωτα. 

Κάτι σημαντικό. Άλλο η Αυτοκριτική και άλλο το αυτομαστίγωμα. Ορισμένες φορές τα όρια μεταξύ των δύο εννοιών είναι ασαφή. Χρειάζεται μεγάλη κριτική ικανότητα για να τα διαχωρίσουμε επιτυχώς. Επίσης, όπως είπα στην αρχή, όλα είναι απόρροια και των δυο πλευρών. 

Αυτό είναι το προϊόν της δικής μου Αυτοκριτικής, ελπίζω να βοηθήσει και εσάς!

Το είδαμε εδώ

10 πράγματα που πρέπει να πείτε πριν να είναι πολύ αργά

0

Μην αφήσετε τη συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας να σας ρίξει ψυχολογικά – δείτε τη ως κίνητρο για να πείτε ό,τι θα θέλατε να πείτε στους άλλους και στον εαυτό σας εδώ και καιρό…

1. Πείτε «σ ‘αγαπώ».

Η αγάπη σπάνια αποκαλύπτεται σε όλο της το βάθος μέχρι να πάψει να υφίσταται. Επομένως, μην περιμένετε άλλο. Αν αγαπάτε κάποιον, πέστε το και δείξτε το. Συχνά οι καρδιές των ανθρώπων μπερδεύονται και πληγώνονται από τις λέξεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ και τις πράξεις που δεν έγιναν ποτέ. Ίσως να μην υπάρξει αύριο. Γι’ αυτό χρειάζεται να εκφράσετε την αγάπη και τον θαυμασμό σας σήμερα.

2. Πείτε «ευχαριστώ».

Πολλές φορές θεωρούμε δεδομένη την αγάπη των γονιών μας, των συντρόφων ή των φίλων μας και δεν βλέπουμε με διαύγεια όσα κάνουν για εμάς. Θυμηθείτε, ότι κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να σας προσφέρει τίποτα, όπως κι εσείς δεν είστε υποχρεωμένοι να προσφέρετε τίποτα. Γι αυτό, μην ξεχνάτε να λέτε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά σας για ό,τι σας προσφέρουν. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Μπορείτε να ξεκινήσετε ευχαριστώντας τους γονείς σας για ό,τι σας προσέφεραν, γιατί μπορεί να μην ήταν τέλειοι αλλά σίγουρα έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν να σκεφτούν για εσάς. Έπειτα ευχαριστήστε όλους όσους νιώθετε την ανάγκη να το κάνετε. Και κάντε το τώρα, γιατί το παρόν είναι το μόνο που έχετε.  Εξάλλου, η ευγνωμοσύνη, είναι το κλειδί της ανθρώπινης ψυχικής ανάτασης και ευτυχίας.

3. Πείτε «αξίζω να σέβομαι και να αγαπώ τον εαυτό μου».

Οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν 1 εβδομάδα χωρίς νερό, 2 εβδομάδες χωρίς τροφή, πολλά χρόνια χωρίς σπίτι…αλλά όχι μόνοι. Είναι η μεγαλύτερη δυστυχία. Και ποιό είναι το χειρότερο είδος μοναξιάς; Αυτή από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει κάποιος – όταν δηλαδή δεν είναι καλά με τον εαυτό του. Η αλήθεια είναι ότι ένας σύντροφος ή ένας φίλος μπορεί να ομορφύνει πολύ τη ζωή σας, αλλά δεν μπορεί να καλύψει το κενό που υπάρχει μέσα σας. Υπεύθυνοι για το αίσθημα πληρότητας που νιώθετε, είστε αποκλειστικά εσείς. Αν νιώθετε απίστευτη μοναξιά κάθε φορά που μένετε μόνοι, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δουλέψετε πρώτα τη σχέση σας με τον εαυτό σας.

4. Πείτε «δεν μπορώ πάντα να κερδίζω, μπορώ όμως να μαθαίνω και να προχωρώ μπροστά».

Μην συγχέετε τις λανθασμένες αποφάσεις που μπορεί να πάρετε με το πεπρωμένο σας. Δεν πειράζει αν κάνετε λάθη, όλοι κάνουν. Πάρτε μαθήματα από τις εμπειρίες της ζωής για να γίνετε πιο δυνατοί! Αυτό που αποκαλούμε πεπρωμένο στην πραγματικότητα είναι ο χαρακτήρας μας και ο χαρακτήρας εμπλουτίζεται. Η επίγνωση του ότι είστε υπεύθυνοι για τις πράξεις και τη συμπεριφορά σας δεν θα πρέπει να σας αποθαρρύνει, διότι αυτό σημαίνει ότι είστε ελεύθεροι να αλλάξετε το πεπρωμένο σας. Μπορεί το παρελθόν να έχει διαμορφώσει τα συναισθήματα και τις αντιλήψεις σας, αλλά όλο αυτό μπορεί να αλλάξει αν καταφέρετε να το επανεξετάσετε. Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να αλλάξετε το σύνολο εφόσον βρείτε το θάρρος να αναλύσετε τους επιμέρους παράγοντες.

5. Πείτε «έφτασε η ώρα να κάνω κάτι θετικό».

Την επόμενη φορά που θα νιώσετε την επιθυμία να διαμαρτυρηθείτε για κάτι, σταθείτε κι αναρωτηθείτε τι είναι αυτό που πραγματικά θέλετε. Θέλετε απλώς να γκρινιάξετε ή να βελτιώσετε την κατάστασή σας; Κάθε φορά που γκρινιάζετε για κάτι, στην πραγματικότητα επιθυμείτε να βελτιώσετε τα πράγματα, αλλά φυσικά η διαμαρτυρία από μόνη της δεν είναι ποτέ αρκετή για να συμβεί αυτό. Μην χειροτερεύετε λοιπόν μια κακή κατάσταση γκρινιάζοντας. Προτιμήστε να τη διορθώσετε με θετικές σκέψεις, ιδέες και πράξεις.

6. Πείτε «μπορώ να τα καταφέρω».

Ένα εμπόδιο δεν είναι αρκετό για να σας αποτρέψει. Αυτό που σας εμποδίζει είναι η πεποίθηση ότι δεν μπορείτε να ξεπεράσετε το εμπόδιο. Το πρόβλημα δεν είναι τι έχετε ή τι σας λείπει. Το πρόβλημα είναι ότι περιμένετε τις ιδανικές συνθήκες, κάτι που είναι εκτός πραγματικότητας. Όλα τα ανθρώπινα επιτεύγματα έχουν συμβεί στην πραγματική ζωή. Οτιδήποτε συμβαίνει, γίνεται σε έναν κόσμο που δεν είναι τέλειος. Μην βρίσκετε δικαιολογίες γιατί δεν μπορείτε να τα καταφέρετε. Εστιάστε σε όλους εκείνους τους λόγους για τους οποίους πρέπει να υλοποιήσετε τα σχέδιά σας. Προκλήσεις θα υπάρχουν πάντα, όπως πάντα θα υπάρχουν λύσεις που μπορείτε να εφαρμόσετε για να τις αντιμετωπίσετε.

7. Πείτε «τα προβλήματα των άλλων δεν είναι και δικά μου».

Ειλικρινά, δεν μπορείτε να σώσετε τους άλλους ανθρώπους από τον ίδιο τους τον εαυτό, γι’ αυτό λοιπόν μην ασχολείστε πολύ με τα προβλήματά τους. Όσων η ζωή βρίσκεται σε ένα συνεχές χάος ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να εκτιμήσουν τη δική σας παρέμβαση στην κατάσταση που έχουν δημιουργήσει. Θέλουν να τους δείξετε συμπόνια, αλλά δεν θέλουν να αλλάξουν. Δεν επιθυμούν να καθορίσετε εσείς τη ζωή τους, ούτε να τους απαλλάξετε από τις συναισθηματικές εξαρτήσεις και τους περισπασμούς τους ή να λύσετε τα προβλήματά τους. Πολλοί άνθρωποι θέλουν απλώς να απομυζούν την ενέργεια των άλλων μέσω της θυματοποίησης. Τέλος, εάν βρίσκεστε διαρκώς περικυκλωμένοι από ανθρώπους με πολλά προβλήματα, τότε αξίζει να ελέγξετε τα δικά σας κίνητρα.

8. Πείτε «συγγνώμη».

Συνήθως, όταν αρνείστε να ζητήσετε συγγνώμη από κάποιον είναι κάτι που σας απασχολεί όταν βρεθείτε κι εσείς στη θέση να ζητάτε να σας συγχωρέσουν. Κι αυτό είναι κάτι που συμβαίνει συχνά. Γιατί; Επειδή οι ενοχές μοιάζουν με πληγή. Μην υποβάλλετε τον εαυτό σας σε αυτή τη διαδικασία. Η συγγνώμη είναι ο καλύτερος τρόπος για να πείτε εσείς την τελευταία λέξη. Εκείνος που απολογείται πρώτος είναι ο πιο δυνατός και εκείνος που προχωρά μπροστά πρώτος είναι και ο πιο ευτυχισμένος. Αυτό είναι κάτι που ισχύει πάντοτε. Εννοείται βέβαια ότι δεν υπάρχει λόγος να ζητήσετε συγγνώμη αν πρόκειται να συνεχίσετε να κάνετε ακριβώς τα ίδια πράγματα. Να εννοείτε τη συγγνώμη σας. Κοιτάξτε τους άλλους στα μάτια όταν το λέτε και αισθανθείτε την κάθε λέξη σας.

9. Πείτε «σε συγχωρώ».

Μια κατεστραμμένη σχέση που επανέρχεται μέσω της συγχώρεσης μπορεί να γίνει ακόμη πιο δυνατή απ’ ό,τι ήταν πριν. Φυσικά, αυτό δεν είναι απαραίτητο. Να θυμάστε ότι η συγχώρεση δεν οδηγεί αναγκαστικά στην αποκατάσταση των σχέσεων. Δεν είναι αυτός ο σκοπός, κι εξάλλου μερικές σχέσεις απλώς δεν είναι γραφτό να διαρκέσουν. Συγχωρήστε τους άλλους ούτως ή άλλως και αφήστε τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους. Η συγχώρεση σας επιτρέπει να επικεντρωθείτε στο μέλλον χωρίς να πολεμάτε το παρελθόν. Χωρίς συγχώρεση, οι πληγές δεν επουλώνονται και δεν υπάρχει πρόοδος. Ό,τι συνέβη στο παρελθόν αποτελεί μόνο ένα κεφάλαιο της ζωής σας. Μην κλείνετε το βιβλίο, απλώς γυρίστε σελίδα.

10. Πείτε «η ζωή είναι ωραία».

Ορισμένοι άνθρωποι περιμένουν όλη την ημέρα μέχρι να φτάσει η ώρα να φύγουν από τη δουλειά τους, όλη την εβδομάδα μέχρι να έρθει Παρασκευή, όλο το χρόνο μέχρι να έρθουν οι διακοπές, όλη τους τη ζωή μέχρι να έρθει η ευτυχία. Μην αποκτήσετε κι εσείς τέτοια νοοτροπία. Μην περιμένετε μέχρι να φτάσει η ζωή σας σχεδόν στο τέλος της για να συνειδητοποιήσετε πόσο όμορφη είναι. Η ζωή σας θα αρχίσει να γίνεται όμορφη όταν σταματήσετε να περιμένετε να γίνει καλύτερη.

Το είδαμε εδώ

7 τρόποι για να ποτίζονται τα φυτά σας στις διακοπές

0

Ξενοδοχείο κλείσατε, την βαλίτσα την φτιάξατε, η παρέα είναι πανέτοιμη. Με τα φυτά σας όμως, τι θα γίνει; Θα τα αφήσετε στο έλεός τους και επιστρέφοντας από τις διακοπές θα τα βρείτε ξερά και μαραμένα; Κρίμα είναι…

Σφαίρες νερού

Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες τρόπους να ποτίσετε τα φυτά σας όταν είστε μακριά από το σπίτι είναι να χρησιμοποιείτε σφαίρες νερού. Είναι σφαίρες φτιαγμένες από φυσητό γυαλί ή πλαστικό που μπορείτε να βρείτε σε καταστήματα κηπουρικής. Μια σφαίρα νερού αποτελείται από ένα στέρεο σωλήνα και μια στρογγυλή βάση που περιέχει νερό. Χρησιμοποιήστε μια σφαίρα νερού με μια μεγαλύτερη φούσκα για να διατηρήσετε τα φυτά σας φρέσκα για μεγαλύτερο διάστημα.

Βρεγμένη πετσέτα

Τοποθετώντας μια νοτισμένη/υγρή πετσέτα κάτω από την τρύπα αποστράγγισης της γλάστρας θα κρατήσει τα φυτά σας φρέσκα για περίπου μια εβδομάδα. Πρέπει να γνωρίζετε επίσης πόσες μέρες μπορεί να αντέξει το κάθε φυτό χωρίς νερό την κάθε εποχή. Για παράδειγμα οι κάκτοι μπορούν να αντέξουν χωρίς νερό για μήνες. Για άλλα φυτά αφαιρέστε τα μπουμπούκια και τα λουλούδια και κρατήστε τα σε σκιώδεις περιοχές για να βεβαιωθείτε ότι χρειάζονται λιγότερο νερό όσο είστε μακριά.

Δίσκος με χαλίκια

Αυτός είναι ένας από τους ευκολότερους τρόπους για να ποτίσετε τα φυτά σας όταν είστε μακριά από το σπίτι, ειδικά αν το ταξίδι σας είναι μικρό. Πάρτε ένα ρηχό δίσκο και γεμίστε τον με μικρές πέτρες και βεβαιωθείτε ότι τα χαλίκια είναι όλα κάτω από την επιφάνεια του νερού. Έπειτα τοποθετήστε τις γλάστρες σας στο δίσκο.

Εφημερίδες

Να και ένας τρόπος να αξιοποιήσετε τις παλιές εφημερίδες. Δημιουργήστε ένα στρώμα από βρεγμένες εφημερίδες και τοποθετήστε το πάνω από το χώμα της γλάστρας για να διατηρήσει το φυτό σας ποτισμένο. Αυτή η πρακτική λειτουργεί καλύτερα σε μεγάλες γλάστρες.

Βρεγμένος σπάγκος

Η μέθοδος του βρεγμένου σπάγκου λειτουργεί αρκετά αποτελεσματικά και βοηθά να κρατήσει τα φυτά σας φρέσκα κατά την απουσία σας. Πάρτε ένα απορροφητικό κουβάρι σπάγκου και κολλήστε το στο χώμα κοντά στο φυτό. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα κατσαβίδι ή κάτι παρόμοιο για να ωθήσετε το σπάγκο μέσα στο χώμα. Το άλλο του άκρο πρέπει να μπει σε ένα γεμάτο μπουκάλι με νερό. Το νερό θα μετακινηθεί από το μπουκάλι στο χώμα και το φυτό σας μπορεί να έχει πρόσβαση από εκεί.

Αυτοσχέδιο θερμοκήπιο

Αυτή είναι μια έξυπνη ιδέα, να δημιουργήσετε μια μικρογραφία θερμοκηπίου για το κάθε φυτό σας. Τοποθετήστε μια σειρά από μπαμπού ή άλλα φυτικά ραβδιά μέσα στη γλάστρα. Στη συνέχεια βάλτε μια πλαστική σακούλα από πάνω και σφραγίστε τη. Να είστε σίγουροι ότι βάλατε τα ραβδιά με τέτοιο τρόπο ώστε η συσκευασία να μη βρίσκεται σε επαφή με το φύλλωμα σε κανένα σημείο και θυμηθείτε πριν όλη αυτή τη διαδικασία να έχετε ποτίσει το φυτό.

Γείτονες ή φίλοι

Αυτός είναι ο ευκολότερος τρόπος για να ποτίσετε τα φυτά σας όταν είστε μακριά από το σπίτι. Ζητήστε από κάποιον που εμπιστεύεστε να το κάνει για εσάς, κάποιο φίλο ή γείτονα που μπορείτε να εμπιστευθείτε τα κλειδιά του σπιτιού σας.

Το είδαμε εδώ

Η ιογενής λοίμωξη που προκαλεί το... brazilian και μεταδίδεται με το σεξ

0

Η αποτρίχωση στην περιοχή του εφηβαίου είναι πλέον ιδιαίτερα διαδεδομένη στην σύγχρονη κοινωνία, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και "αφύσικο" το να μην γίνεται τακτικά. 

Ωστόσο, η αποτρίχωση στην ευαίσθητη περιοχή της γυναίκας μπορεί να κρύβει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία της ίδιας και του συντρόφου της.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Sexually Transmitted Infections, η αποτρίχωση/ξύρισμα στην ηβική περιοχή μπορεί να προκαλέσει "μικρο-τραύματα" στο δέρμα, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα μόλυνσης με έναν τύπο του ιού της ευλογιάς, γνωστού ως μολυσματική τέρμινθος (Molluscum Contagiosum - MCV).

Πρόκειται για μια ιογενή λοίμωξη του δέρματος που προσβάλλει μόνο τον άνθρωπο. Υπάρχουν 4 τύποι του ιού αυτού (MCV-1, MCV-2, MCV-3 και MCV-4). Ο πρώτος τύπος είναι πιο συχνός σε ενήλικες και μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής.

Εκδηλώνεται με μικρά σπυράκια λίγων χιλιοστών. Πρόκειται για στρογγυλές, λευκές και γυαλιστερές και θολωτές βλατίδες (εξανθήματα) με ομφαλωτό κέντρο.

Σκοπός των ερευνητών από την πόλη Nice της Γαλλίας, ήταν να προσδιορίσουν το κατά πόσον η άυξηση κρουσμάτων της μολυσματικής τερμίνθου τα τελευταία χρόνια, συνδέεται με την διαδεδομένη τάση των γυναικών να ξυρίζουν συχνά την ηβική περιοχή του σώματός τους.

Για τις ανάγκες της έρευνας, εξέτασαν τις περιπτώσεις 30 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 29,5 έτη, που είχαν μολυνθεί με MCV-1, εκ των οποίων οι 6 ήταν γυναίκες.

Διαπίστωσαν ότι το 93% των 30 ατόμων είχαν αφαιρέσει εντελώς τις τρίχες του εφηβαίου τους, είτε με ξύρισμα (70%), είτε με τσιμπιδάκι (13%), είτε με κερί (10%).

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι από τη στιγμή που αφαιρούνται πλήρως οι τρίχες της ευαίσθητης περιοχής, οι οποίες έχουν σκοπό την προστασία της, το άτομο διατρέχει μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης. 

Αυτό, σε συνδυασμό με τους μικρο-τραυματισμούς κατά τη διαδικασία αποτρίχωσης, όταν και δημιουργούνται πληγές στην επιδερμίδα, κάνει ακόμα πιο πιθανό το ενδεχόμενο μόλυνσης.

Πολλά σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως είναι και ο ιός MCV, μεταδίδονται με την επαφή δέρμα-με-δέρμα των ερωτικών συντρόφων.

Το είδαμε εδώ

Η μικροσκοπική γυναίκα «Ninja» που εντυπωσιάσε ολόκληρη την Αμερική (Video)

0

Στο πρόσφατο επεισόδιο του τηλεπαιχνιδιού δράσης «American Ninja Warrior», η γυμνάστρια Kacy Catanzaro που ζυγίζει μόλις 45 κιλά και έχει ύψος 1,52 πέρασε σαν άνεμος την πίστα εμποδίων και έγινε η πρώτη γυναίκα που προκρίθηκε στον τελικό. 

Δείτε την απίστευτη πορεία της που έχουν ήδη θαυμάσει εκατομμύρια θεατές!




Το είδαμε εδώ



ΕΡΓΑΣΤΕΙΤΕ ΟΝLINE
Loading
 


Copyright © 2011-2014 ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ