> ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ | ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ


Καλώς ήρθατε στο Ανακαλύπτω!
  
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πότε βάζουμε τελικό «ν»; Ένα χρήσιμο «λυσάρι» για 10 συχνές παρεξηγήσεις της ελληνικής γλώσσας.

0

Λέμε «τον Νίκο» ή «το Νίκο»; Είναι σωστό το «όσον αφορά σε»; Πότε το κόμμα είναι αχρείαστο και γιατί καμιά φορά τα «που» και «πως» απαιτούν τόνο; 

Συγκεντρώνουμε δέκα συνηθισμένες παρεξηγήσεις της ελληνικής γλώσσας που προκαλούν συχνά συντακτικά και γραμματικά λάθη, και βρίσκουμε ποια είναι η σωστή τους χρήση σε κάθε περίπτωση. 

*Πότε βάζουμε τελικό «ν»; 

Γιατί γράφουμε «τον κήπο» αλλά «το γαμπρό»; Όταν το «τον» ή το «την» είναι άρθρο (και όχι αντωνυμία – π.χ. τον μισώ – οπότε παίρνει πάντα τελικό «ν»), παίρνει «ν» εφόσον η λέξη που ακολουθεί ξεκινά από φωνήεν ή από τα εξής σύμφωνα: κ, π, τ, ξ, ψ και μπ, ντ, γκ, τσ, τζ. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις δεν παίρνει «ν». Παρ’ όλα αυτά, γλωσσολόγοι, όπως ο καθηγητής Τσοπανάκης, προτείνουν το αρσενικό άρθρο «τον» να γράφεται πάντα με «ν» ώστε να ξεχωρίζει από το ουδέτερο «το». 

*Πότε βάζουμε κόμμα πριν από αναφορική πρόταση; 

Πώς αλλάζει το νόημα με ένα κόμμα πριν από αναφορική πρόταση; Πάρτε για παράδειγμα την πρόταση «Δεν έφαγαν τα φρούτα που ήταν σάπια». Έτσι, χωρίς κόμμα, εννοεί πως από όλα τα φρούτα που υπήρχαν, δεν έφαγαν αυτά τα οποία ήταν σάπια. Τώρα, αν γράψουμε «Δεν έφαγαν τα φρούτα, που ήταν σάπια», εννοούμε πως όλα τα φρούτα ήταν σάπια. Στην πρώτη περίπτωση, η αναφορική πρόταση προσδιορίζει άμεσα το υποκείμενο, ενώ στην δεύτερη όχι. 

*Πότε παίρνουν τόνο το «που» και το «πως»; 

Τα «που» και «πως» τονίζονται όταν είναι ερωτηματικά, ακόμη κι αν βρίσκονται σε πλάγια πρόταση – π.χ. «Πού πας;» ή «Πες μου πώς σε λένε». Επίσης, τονίζονται στις εκφράσεις «πού και πού», «αραιά και πού», «πώς και πώς». Όταν δεν τονίζονται, είναι αναφορικά, δηλαδή το «που» σημαίνει «ο οποίος» και το «πως» σημαίνει «ότι» (π.χ. «εκείνος που φταίει» ή «πες μου πως είναι αλήθεια»). 

*Παίρνουν τόνο οι αντωνυμίες «μου, σου, του»; 

Στους αδύνατους τύπους των αντωνυμιών όπως οι παραπάνω, προστίθεται τόνος όταν υπάρχει περίπτωση να μπερδευτούν ως εγκλιτικές. Δηλαδή θα γράψουμε «Η φίλη μου είπε» όταν εννοούμε «η δική μου φίλη είπε», ενώ θα γράψουμε «Η φίλη μού είπε» όταν εννοούμε «η φίλη είπε σε εμένα». 

*Πότε λέμε «τριάμισι» και πότε «τρεισήμισι»; 

Όλα εξαρτώνται από το όνομα που συνοδεύουν τα συγκεκριμένα αριθμητικά. Όταν είναι ουδέτερο, θα πούμε τριάμισι (π.χ. τριάμισι φρούτα και όχι τρεισήμισι φρούτα), ενώ στις άλλες περιπτώσεις θα πούμε τρεισήμισι (π.χ. τρεισήμισι σοκολάτες). 

*Πότε το «ότι» γράφεται «ό,τι»; 

Ένας εύκολος τρόπος να θυμάστε πότε πρόκειται για «ό,τι» είναι να μπορείτε νοητά να το αντικαταστήσετε με τη λέξη «οτιδήποτε» ή τη φράση "αυτό το οποίο". Σε διαφορετική περίπτωση, το ότι είναι ειδικό και σημαίνει «πως». Στην πρώτη περίπτωση λοιπόν λέμε «Πες μου ό,τι θέλεις» (δηλαδή οτιδήποτε θέλεις/αυτό το οποίο θέλεις) και στη δεύτερη περίπτωση «Πες μου ότι θέλεις» (δηλαδή πες μου πως θέλεις). 

*Πότε λέμε «επέλεξε» και πότε «επίλεξε»; 

Στην προστακτική, δεν χρησιμοποιούμε χρονική αύξηση (το «ε» πριν το ρήμα ή μετά την πρόθεση). Έτσι, για παράδειγμα, η λέξη «επέλεξε» είναι γ’ πρόσωπο του Αορίστου ενώ η λέξη «επίλεξε» είναι β’ πρόσωπο Προστακτικής. Άλλα παραδείγματα σωστής προστακτικής είναι τα "παράγγειλέ μου" (και όχι παρήγγειλε μου), "υπόκυψε" (και όχι υπέκυψε), "κατάπληξέ τους" (και όχι κατέπληξέ τους).

*Κατ’ αρχήν ή κατ’ αρχάς; 

Το «κατ’ αρχήν» σημαίνει «στα βασικά σημεία», όπως για παράδειγμα όταν μιλάμε για ένα νομοσχέδιο που ψηφίστηκε ως προς την ουσία του, τις βασικές αρχές του. Επίσης, σημαίνει «για λόγους αρχής». Αντίθετα, το «κατ’ αρχάς» είναι αυτό που θα πρέπει να χρησιμοποιούμε όταν εννοούμε «στην αρχή, αρχικά». 

*Λέμε «όλους όσους» ή «όλους όσοι»; 

Το σωστό είναι «χαιρετώ όλους όσοι ήρθαν» και όχι «χαιρετώ όλους όσους ήρθαν» γιατί το «όσοι» είναι υποκείμενο στο ρήμα που ακολουθεί. Ωστόσο, θα πούμε «όλους όσους» όταν αντί για υποκείμενο είναι αντικείμενο (π.χ. στην πρόταση «χαιρετώ όλους όσους ξέρω»). 

*Όσον αφορά κάτι ή σε κάτι; 

Είναι τελικά εμπρόθετη ή απρόθετη η σύνταξη του ρήματος «αφορώ»; Η αρχική σύνταξη του ρήματος, όταν αυτό σήμαινε «αποσκοπώ, αναφέρομαι σε κάτι» και με αυτή τη σημασία χρειάζεται πρόθεση (π.χ. «το θέμα αυτό αφορά στην εκπαιδευτική πολιτική»). Ωστόσο, πλέον είναι συχνότερη η χρήση του ρήματος «αφορώ» με την σημασία του «ενδιαφέρω», οπότε και δεν χρειάζεται πρόθεση («αυτό δεν σε αφορά» και όχι «αυτό δεν αφορά σε εσένα»). Γενικότερα, στον ανεπίσημο προφορικό λόγο έχει επικρατήσει η απρόθετη σύνταξη, αλλά ο καθηγητής γλωσσολογίας κ. Μπαμπινιώτης αναφέρει πως «είναι ορθότερη η σύνταξη «αφορώ σ» (πβ αποβλέπω, αποσκοπώ σε). 

in2life.gr

Η συναρπαστική έρευνα του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ που συνδέει την Ποντιακή διάλεκτο, που κινδυνεύει να εκλείψει, με τα αρχαία Ελληνικά. (Video)

0

Μέχρι τους μεσαιωνικούς χρόνους, η περιοχή της Τραπεζούντας, στη Μαύρη Θάλασσα στην ακτή της Τουρκίας, βρισκόταν στο επίκεντρο του Ελληνόφωνου κόσμου. 

Η γη του θρυλικού βασιλείου των Αμαζόνων αποικίστηκε από τους Έλληνες τον 8ο και 7ο αιώνα π.Χ. και απαθανατίστηκε στην Ελληνική μυθολογία ως η περιοχή από την οποία ο Ιάσονας και το πλήρωμά του των 50 Αργοναυτών ξεκίνησαν το ταξίδι τους κατά μήκος της Μαύρης Θάλασσας αναζητώντας το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά το πέρασμα χιλιετιών στην πολιτική και κοινωνικοπολιτική ιστορία της ευρύτερης περιοχής, σε αυτή την ορεινή και απομονωμένη βόρειο-ανατολική γωνιά της Μικράς Ασίας, οι άνθρωποι εξακολουθούν να μιλούν Ελληνικά. Η μοναδικότητα της διαλέκτου - γνωστή ως Ρωμέικα- αποτελεί ένα συναρπαστικό μονοπάτι για το γλωσσικό παρελθόν και παρόν, όπως ανακαλύπτει η Δρ Ιωάννα Σιταρίδου, λέκτορας της Ρομαντικής Φιλολογίας του Τμήματος Σύγχρονων και Μεσαιωνικών Γλωσσών και Διευθύντρια Σπουδών στη Γλωσσολογία στο Κολλέγιο Queens.

Στα πρόθυρα της εξαφάνισης

Τα Ρωμέικα αποδεικνύεται πως είναι ένα γλωσσικό χρυσωρυχείο για την έρευνα, εξ’ αιτίας του αναπάντεχου αριθμού των αρχαϊκών χαρακτηριστικών που μοιράζεται με την Κοινή Ελληνική γλώσσα των Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων, η οποία ομιλούνταν στο αποκορύφωμα της Ελληνικής επιρροής στη Μικρά Ασία, από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Η Δρ Σιταρίδου εξηγεί πως "παρά το γεγονός ότι τα Ρωμέικα δύσκολα μπορεί να περιγραφούν ως κάτι άλλο παρά μια σύγχρονη Ελληνική διάλεκτος, διατηρούν έναν εντυπωσιακό αριθμό γραμματικών χαρακτηριστικών που προσθέτουν μια αίσθηση αρχαίων Ελληνικών στη δομή της διαλέκτου - χαρακτηριστικά που έχουν χαθεί εντελώς από άλλες ποικιλίες της σύγχρονης Ελληνικής γλώσσας".

Ως πιστοί Μουσουλμάνοι, όσοι μιλούσαν Ρωμέικα εξαιρεθήκαν της μεγάλης κλίμακας της ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδος και της Τουρκίας μετά τη συνθήκη της Λωζάνης το 1923. Χρησιμοποιώντας τη θρησκεία ως το καθοριστικό κριτήριο για την επανεγκατάσταση των χριστιανών στην Ελλάδα και των μουσουλμάνων στην Τουρκία, η συνθήκη είχε ως αποτέλεσμα την ανταλλαγή περίπου δύο εκατομμυρίων ανθρώπων μεταξύ των δύο χωρών. Για τον Πόντο, το αποτέλεσμα ήταν η φυγή των Ελληνόφωνων Χριστιανών, αφήνοντας πίσω στην Τουρκία μικρούς θύλακες Ελληνόφωνων μουσουλμάνων.

Αλλεπάλληλα κύματα μετανάστευσης από την Τραπεζούντα, σε συνδυασμό με την επιρροή της κυρίαρχης Τουρκόφωνης πλειοψηφίας, έχουν αφήσει τη διάλεκτο να απειλείται με εξαφάνιση (η UNESCO έχει χαρακτηρίσει τους Πόντιους Έλληνες ως «απόλυτα επαπειλούμενους»). «Με λιγότερους από 5.000 ομιλητές που έχουν απομείνει στην περιοχή, τα Ρωμέικα θα μπορούσαν να είναι περισσότερο μια γλώσσα κληρονομιάς παρά ένα ζωντανό ιδίωμα», λέει η Δρ Ιωάννα Σιταρίδου. «Με την εξαφάνισή τους θα εξαφανιζόταν και η μοναδική ευκαιρία για να ξεκλειδώσει το πώς η Ελληνική γλώσσα έχει εξελιχθεί».

Χαρτογράφηση της γλώσσας

Το ερευνητικό έργο της Δρ Σιταρίδου, αποκαλύπτει τα μυστικά αυτής της διαλέκτου. Η πραγματογνωμοσύνη της αφορά τόσο στο συντακτικό, δηλαδή στη μελέτη των γραμματικών κανόνων μιας γλώσσας και στη δομή της πρότασης, όσο και του πώς και γιατί έχει αλλάξει η γλώσσα. «Με τα Ρωμέικα, είχα την πιο θαυμάσια ευκαιρία να μελετήσω αυτά τα δύο πράγματα συγχρόνως. Η διάλεκτος, όχι μόνο αποδεικνύει στοιχεία τα οποία είναι προβληματικά για την τρέχουσα γλωσσολογική θεωρία, αλλά μας δίνει και ένα ζωντανό παράδειγμα μιας γλώσσας που εξελίσσεται».

Σε συνεργασία με

ον καθηγητή Peter Mackridge (Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης), ο οποίος έχει διεξάγη πρωτοποριακή έρευνα σχετικά με την ποντιακή διάλεκτο από το 1980, η Δρ Σιταρίδου συνεργάζεται επίσης με τον Δρ Hakan Özkan (Πανεπιστήμιο Münster), με την καθηγήτρια Σταυρούλα Τσιπλάκου (Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Κύπρου), με το δίκτυο σύνταξης Ευρωπαϊκών Διαλέκτων (Ινστιτούτο Meertens) και με τρεις μεταπτυχιακούς φοιτητές: το Στέργιο Χατζηκυριακίδη, τον Πέτρο Καρατσαρέα και το Δημήτριο Μιχελιουδάκη.
Στο επίκεντρο της εργασίας είναι οι εκδρομές σε χωριά του Πόντου, για να χαρτογραφήσει τη γλώσσα - πώς λειτουργεί, πόσο μικρές διακυμάνσεις υφίσταται (συγχρονία) και πώς η μορφο-συντακτική δομή έχει αλλάξει μέσα στο χρόνο (διαχρονία). Οι πληροφορίες συλλέγονται μέσω βίντεο και ηχογραφήσεων των χωρικών που λένε ιστορίες, καθώς και μέσα από ειδικά διαμορφωμένα ερωτηματολόγια που η Δρ Σιταρίδου έχει σχεδιάσει για τη συλλογή των στοιχείων που απαιτούνται για τον τεμαχισμό της δομή μιας γλώσσας.

Παράθυρο στο παρελθόν

Η μελέτη της γλωσσικής αλλαγής, σε γενικές γραμμές, είναι εμφανώς δύσκολη λόγω της έλλειψης των ζωντανών ομιλητών οι οποίοι μπορούν να μας πουν την άποψη τους για το τι γραμματικά σωστό και τι όχι (σε αντίθεση με τα κείμενα, από τα οποία μπορούμε μόνο να ανακτήσουμε ότι είναι γραμματικά σωστό). Εξερευνώντας την ιστορία των Ελλήνων, δε διαφέρει, παρά την πληθώρα των παλαιών κειμένων.

«Φανταστείτε αν μπορούσαμε να μιλήσουμε με άτομα των οποίων η γραμματική είναι πιο κοντά στη γλώσσα του παρελθόντος. Όχι μόνο θα μπορούσαμε να χαρτογραφήσουμε μία καινούρια γραμματική μιας σύγχρονης διαλέκτου, αλλά θα μπορούσαμε επίσης να καταλάβουμε κάποιες μορφές από τη γλώσσα του παρελθόντος. Αυτή είναι η ευκαιρία που μας παρουσιάζεται με τα Ρωμέικα», λέει η Δρ Σιταρίδου, η οποία είναι επίσης μέλος του Cambridge Group για τις Γλώσσες και τους Πολιτισμούς οι οποίοι είναι υπό εξαφάνιση.

Το τελευταίο απαρέμφατο

Τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας παρέχουν αξιοσημείωτα συμπεράσματα, όπως ανακοίνωσε η η Δρ Σιταρίδου κατά τη διάρκεια του πρώτου γλωσσολογικού συνεδρίου, που έγινε ποτέ, για τα Ρωμέικα τον περασμένο Μάρτιο στο Queens 'College, στο Κέμπριτζ: «Σε αντίθεση με τις αρχαίες μορφές της Ελληνικής γλώσσας, η χρήση του απαρεμφάτου έχει χαθεί σε όλες τις υπόλοιπες ελληνικές διαλέκτους που είναι γνωστές σήμερα. Αλλά στα Ρωμέικα, όχι μόνο διατηρείται το απαρέμφατο, καθιστώντας το ουσιαστικά το τελευταίο ελληνικό απαρέμφατο του Ελληνόφωνου κόσμου, αλλά βρίσκουμε επίσης μια ιδιόμορφη κατασκευή απαρεμφάτου που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ πριν - μόνο ίσως στις Λατινογενείς γλώσσες υπάρχουν παράλληλες κατασκευές».

Από τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα όμως, το πιο εκπληκτικό είναι ότι τα Ρωμέικα είναι πιο κοντά στην Κοινή Ελληνιστική γλώσσα σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες σύγχρονες Ελληνικές διαλέκτους, οι οποίες θεωρείται ότι έχουν προκύψει από την ύστερη Μεσαιωνική Ελληνική γλώσσα (ομιλούμενη τον 7ο έως τον 13ο αιώνα μ.Χ.).

Αλλαγή σε "πραγματικό χρόνο"

Στόχος της έρευνας της Δρ Σιταρίδου είναι τελικά, να προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε το πώς εξελίχθηκε η Ποντιακή διάλεκτος. «Γνωρίζουμε ότι τα Ελληνικά ομιλούνταν συνεχώς στον Πόντο από τους αρχαίους χρόνους και μπορούμε να υποθέσουμε ότι η γεωγραφική απομόνωση από τον υπόλοιπο Ελληνόφωνο κόσμο είναι ένας σημαντικός παράγοντας στο γιατί η γλώσσα είναι έτσι όπως είναι σήμερα», λέει η Δρ Σιταρίδου. «Αυτό που δεν γνωρίζουμε ακόμη είναι εάν τα Ρωμέικα προέκυψαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και οι άλλες ελληνικές διάλεκτοι, τα οποία όμως αργότερα ανέπτυξαν τα δικά τους μοναδικά χαρακτηριστικά που απλώς τυχαίνει να μοιάζουν με τα αρχαϊκά ελληνικά. Ή αν έχουν αναπτυχθεί από προηγούμενη έκδοση των Ελληνικών, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ελληνικές διαλέκτους, και ως αποτέλεσμα αυτής της πιο άμεσης καταγωγής καθώς και της απομόνωσης τους από άλλες διαλέκτους για αιώνες, διατηρούν αρχαϊκά χαρακτηριστικά».

Παρ' όλα αυτά, τα Ρωμέικα αποτελούν μια σημαντική καινοτομία, ειδικά ως αποτέλεσμα της επαφής με τα Τουρκικά. Στο πλαίσιο αυτό, η Δρ Σιταρίδου ενδιαφέρεται για την επιρροή που είχε η επαφή με τη Τουρκική γλώσσα και τις γλώσσες του Καυκάσου, σχετικά με την εξέλιξη της διαλέκτου. Δεδομένου του γλωσσικού και κοινωνικο-ιστορικό πλαισίου των Ρωμέικων, σημειώνει ότι «στον Πόντο, έχουμε σχεδόν τέλειες πειραματικές συνθήκες για να υποθέσουμε τι μπορεί να αποκτηθεί και τι μπορεί να χαθεί ως αποτέλεσμα γλωσσικής επαφής». Είναι ακριβώς αυτά τα ερωτήματα με τα οποία θα ασχοληθεί περαιτέρω.

Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας έρευνας είναι, ωστόσο, πολύ πιο διάχυτες, καθώς η κατανόηση των γλωσσικών λειτουργιών θα μπορούσε να παράσχει κάποια διορατικότητα στην πολιτιστική ταυτότητα και την αίσθηση των ανθρώπων για τους εαυτούς τους, καθώς επίσης και τι συμβαίνει όταν συνδέονται οι πολιτισμοί μεταξύ τους.

Η Δρ Σιταρίδου, της οποίας οι προ-παππούδες ήταν από την περιοχή του Πόντου, πιστεύει ότι τα γλωσσικά στοιχεία θα βοηθήσουν να ξετυλιχτεί το νήμα της εξέλιξης της γλώσσας. Μένει ακόμα να δούμε αν το νήμα θα μας ταξιδέψει πίσω στην εποχή του Ιάσωνα και των Αργοναυτών και αν μας περιμένουν περισσότερες εκπλήξεις.



thesecretrealtruth.blogspot.com

Η διδασκαλία των ελληνικών ως επίσημη γλώσσα στην ρωσική δημόσια εκπαίδευση είναι γεγονός! (Video)

0


Πλέον τα ελληνικά είναι γλώσσα επιλογής σε όλα τα σχολεία της Ρωσίας. Η διδασκαλία τους θα ξεκινήσει επίσημα από την επόμενη σχολική χρονιά.

Ένα όνειρο των Ελλήνων που μένουν στη Ρωσία, που δεν είναι άλλο από τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στη δημόσια εκπαίδευση, πήρε πλέον σάρκα και οστά. Το τελευταίο βήμα έγινε, και έτσι από τις 29 Δεκεμβρίου 2016 τα σχολικά εγχειρίδια της ελληνικής είναι επίσημα στη λίστα των εκπαιδευτικών βιβλίων του συστήματος μέσης εκπαίδευσης της Ρωσίας.

Με τον Ν.1677/2016 το υπουργείο Παιδείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας επιβράβευσε τις προσπάθειες της Εθνικοπολιτιστικής Αυτονομίας των Ελλήνων της Ρωσίας, και του προέδρου της Ιβάν Σαββίδη, για τη διατήρηση και τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας. Το σχετικό διάταγμα υπέγραψε η υπουργός Όλγα Βασίλιεβα.

Ο Αφλατόν Σολάχοφ στην τελετή λήξης του έτους Ρωσίας-Ελλάδας

Ένας από τους πρωτεργάτες της προσπάθειας για την εισαγωγή της ελληνικής γλώσσας ως δεύτερης ξένης σε όλη τη ρωσική επικράτεια ήταν και ο πρόεδρος της Εθνικοπολιτιστικής Αυτονομίας των Ελλήνων του Γκελεντζίκ, Αφλατόν Σολάχοφ. «Χρειάστηκε ένας χρόνος για να γίνει όλη η δουλειά», είπε μιλώντας στο pontos-news.gr, λίγες μέρες προτού ολοκληρωθούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες για την υπογραφή του σχετικού διατάγματος.

Το εγχείρημα, σύμφωνα με τον ίδιο, στήριξαν τόσο το ρωσικό υπουργείο Παιδείας, όσο και η έδρα της Νεοελληνικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Κουμπάν και τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα από τη Ρωσία και την Ελλάδα.

Το Γκελεντζίκ έχει ήδη δείξει το δρόμο

Άλλωστε ο Αφλατόν Σαλάχοφ και το Γκελεντζίκ έχουν ήδη δείξει το δρόμο: Πριν από περίπου ένα χρόνο, με τοπική απόφαση, ξεκίνησε η διδασκαλία ελληνικών σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης.

Συνοδεία της Νέλλη Μαρφουτένκο, η οποία είναι γραμματέας της Εθνικοπολιτιστικής Αυτονομίας των Ελλήνων του Γκελεντζίκ, το pontos-news.gr μπήκε στο 4ο Σχολείο της πόλης και είδε τους μικρούς μαθητές της Δ’ τάξης να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Στην τάξη μας υποδέχτηκε η καθηγήτρια Ελπίδα (Ναντιέζντα) Ρωμανίδη.

Αξιοσημείωτο είναι ότι τα ελληνικά ως ξένη γλώσσα επιλογής τραβούν το ενδιαφέρον όχι μόνο των παιδιών ελληνικής καταγωγής αλλά και παιδιών διαφορετικών εθνικοτήτων. Έτσι, δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι το μέλλον της ελληνικής γλώσσας στη Ρωσία διαγράφεται λαμπρό…



Ρεπορτάζ, βίντεο, φωτογραφίες: Βασίλης Τσενκελίδης

pontos-news.gr

Σε 200 σχολεία στη Γερμανία διδάσκονται αρχαία ελληνικά!

0


Σε περίπου 200 σχολεία στη Γερμανία ακόμα και σήμερα διδάσκονται αρχαία ελληνικά. Για τους καθηγητές τα αρχαία είναι μέσον πολιτικής αγωγής των παιδιών, για τους μαθητές απλά κουλ!

Η DW σε δημοσίευμά της μιλά με τους μαθητές που επιλέγουν να διδαχθούν τα αρχαία ελληνικά έναντι των γαλλικών για παράδειγμα.

Συ αυτός απορέεις,  Τους άλλους ποιέεις απορέειν, Γοητεύεις με, ως γε μοι δοκέεις...

Να διαβάσουν, να μεταφράσουν και να εξηγήσουν τη σημασία του ποιέω καλούνται έντεκα 13χρονοι περίπου μαθητές στο γυμνάσιο Μπετόβεν της Βόννης. Τα παιδιά, καθισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, και έχοντας τοποθετήσει τα θρανία τους σε σχήμα Π, φαίνονται συγκεντρωμένα και προσπαθούν με την ερασμική προφορά να διαβάσουν τις δύσκολες και άγνωστες για αυτά λέξεις. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ο υπομονετικός καθηγητής τους Ντίτερ Μπράουν τους ρωτάει επίμονα για τις ιδέες του Σωκράτη και τους εξηγεί τη διδασκαλία του.

«Εξετάζει με στόχο να βρει την αλήθεια αλλά κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Κάθε άνθρωπος πρέπει να βρει την αλήθεια για τον εαυτό του..»

Είναι η πρώτη επαφή των παιδιών με τη γλώσσα εδώ και τέσσερις μήνες που ξεκίνησε η σχολική χρονιά στα γερμανικά σχολεία. Επέλεξαν τα αρχαία ελληνικά συνειδητά και μάλιστα τα προτίμησαν από τα γαλλικά. Στο γυμνάσιο Μπετόβεν της Βόννης, οι χίλιοι περίπου μαθητές είναι υποχρεωμένοι στην ηλικία των δώδεκα ετών να επιλέξουν μια τρίτη ξένη γλώσσα. Μέχρι τότε μαθαίνουν υποχρεωτικά αγγλικά και λατινικά και στην 8η, σύμφωνα με το γερμανικό σύστημα, μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα στα γαλλικά και τα αρχαία ελληνικά.

Είναι cool και η Ελλάδα ανακάλυψε τη Δημοκρατία

Δεν είναι πολλά τα παιδιά που επιλέγουν τα αρχαία, περίπου είκοσι από τα 120 που έχουν δικαίωμα επιλογής, ωστόσο η Μελίσα, η Αγλαΐα, ο Κρίστιαν, η Κόζιμα, η Φελίτσιτας, ο Κόνραντ είναι κάποια από αυτά, και με πολλή ζωντάνια και προθυμία θέλησαν να εξηγήσουν στην Deutsche Welle τους λόγους που το έκαναν:

- Μια αρχαία γλώσσα είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα και είναι πολύ πιο συναρπαστικό να λες ότι έμαθα αρχαία ελληνικά από το να λες ότι έμαθα γαλλικά. Φαίνεσαι πιο έξυπνος, όταν λες πως μαθαίνεις αρχαία ελληνικά.

- Μαθαίνεις πολλά για τη ζωή. Μαθαίνεις από που προέρχονται τα γράμματα αλλά μαθαίνεις και πολλά για την ιστορία.

- Δεν χρειάζεται να ξέρεις να μιλάς, αλλά κάποια πράγματα είναι σημαντικό να τα γνωρίζεις. Οι Έλληνες νομίζω ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τη δημοκρατία.

- Πιστεύω ότι τα αρχαία ελληνικά είναι μέρος της σημερινής μας κουλτούρας ή για να το πω διαφορετικά η Ελλάδα είναι ο πρόγονος της σημερινής μας κουλτούρας, της δημοκρατίας. Είναι κάτι διαφορετικό.

- Εγώ μαθαίνω αρχαία ελληνικά γιατί μιλάει και ο πατέρας μου και το βρίσκω κουλ να μαθαίνεις από που προέρχονται τόσες λέξεις που χρησιμοποιούνται σε άλλες γλώσσες.

Δεν είναι μόνο η γλώσσα αλλά οι ιδέες που κυρίως συγκινούν

Ο Κόνραντ ήταν ο μοναδικός που κάποιος στην οικογένειά του είχε σχέση με τα αρχαία ελληνικά. Η διδασκαλία των αρχαίων βέβαια έχει μακρά παράδοση στη Γερμανία. Γνώρισε μεγάλη άνθιση κυρίως τον 18ο  και 19ο  αιώνα. Σήμερα διδάσκονται σε περίπου 200 σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα. Τα περισσότερα βρίσκονται στη Βαυαρία και τη Βάδη-Βυρτεμβέργη ενώ ο αριθμός των μαθητών, σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, ανέρχεται σε περισσότερους από 11.000 συνολικά. Ο αριθμός βέβαια φθίνει από τη δεκαετία του 1970 οπότε έγιναν μεγάλες μεταρρυθμίσεις και δόθηκε βαρύτητα σε άλλα μαθήματα όπως για παράδειγμα στα παιδαγωγικά ή την κοινωνιολογία.

Στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, όπου βρίσκεται και το γυμνάσιο Μπετόβεν στη Βόννη, περίπου 40 φιλόλογοι διδάσκουν αρχαία ελληνικά και κάθε χρόνο λίγο πριν τα Χριστούγεννα διοργανώνουν ένα τριήμερο συνέδριο, το οποίο αφορά θέματα διδασκαλίας αλλά και ουσίας των κειμένων. Φέτος για παράδειγμα ανάμεσα σε άλλα ασχολήθηκαν και με τον «παντοπόρο άπολι» στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, «τον άνθρωπο που θέτει εαυτόν εκτός πολιτικής κοινωνίας».

Η αγάπη, η προθυμία και το ενδιαφέρον για το αντικείμενό τους είναι προφανής με όσους φιλολόγους ήρθαμε σε επαφή. «Δεν μαθαίνουμε μόνο τη γλώσσα. Πρέπει γρήγορα να γίνεται σαφές ποιός είναι ο στόχος. Δεν είναι η επικοινωνία αλλά ο τρόπος σκέψης, τα σπουδαία κείμενα και θέματα, στα οποία οι Έλληνες υπήρξαν οι μεγάλοι πρωτοπόροι στην Ευρώπη » λέει ο Ντίτερ Μπράουν.

Τα κείμενα του Πλάτωνα και του Ξενοφώντα καταφέρνουν λοιπόν ακόμα και σήμερα να κινούν την περιέργεια και το ενδιαφέρον όχι μόνο των φιλολόγων αλλά και μαθητών στη Γερμανία.

Deutsche Welle

Ρωσικό Υπουργείο Παιδείας: Τα ελληνικά δεύτερη επίσημη γλώσσα στα ρωσικά σχολεία

0

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

Πραγματική «Άνοιξη» στις ελληνορωσικές σχέσεις θα φέρει η υιοθέτηση της ελληνικής ως δεύτερης ξένης γλώσσας μετά τα αγγλικά στα σχολεία της Ρωσίας παρακάμπτοντας την γλώσσα των διπλωματών την γαλλική και την γλώσσα των εμπορικών συναλλαγών την γερμανική.


Το ρωσικό Υπουργείο Παιδείας δεν επέλεξε ούτε καν την ιταλική ή την ισπανική (η οποία μιλιέται από εκατοντάδες εκατομμύρια κατοίκων στον πλανήτη ως μητρική γλώσσα).

Όπως γίνεται κατανοητό η ελληνική επιλέχθηκε επειδή ήταν πολιτική απόφαση. Χαρακτηριστικό είναι ότι η γλώσσα μας μιλιέται μόνο στην Ελλάδα, την Κύπρο και από τους ομογενείς του εξωτερικού.

Κι όμως η Μόσχα επέλεξε αποκλειστικά αυτήν ως δεύτερη ξε΄νη γλώσσα δείχνοντας έτσι στον ελληνικό λαό αλλά και στο πολιτικό σύστημα «that they mean business»

Τα ελληνικά ως ξένη γλώσσα επιλογής θα διδάσκονται από την 1η Ιανουαρίου 2017 στα σχολεία της Ρωσίας όπωςήδη ενημέρωσε από χθες το pronews.gr. Τη σχετική απόφαση και έγκριση των εκπαιδευτικών εγχειριδίων υπέγραψε η Ρωσίδα υπουργός Παιδείας, Όλγα Βασίλιεβα, στις 10 Νοεμβρίου.

Της υπουργικής απόφασης είχε προηγηθεί σχετική πρόταση για τη διδασκαλία της νέας ελληνικής ως γλώσσας επιλογής από την έδρα Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Κουμπάν στο Κρασνοντάρ (νότια Ρωσία), στο πλαίσιο της πολιτικής της χώρας για τη διδασκαλία των γλωσσών των μειονοτήτων της περιοχής. Τελικά αποφασίστηκε η εκπαίδευση στα ελληνικά ως δεύτερη /ξένη γλώσσα να παρέχεται σε όλη την επικράτεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας και συγκεκριμένα στην Ε΄και Στ΄Δημοτικού και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου.

"Είμαστε πολύ χαρούμενοι και ικανοποιημένοι, γιατί φτάσαμε σ' αυτό το σημείο, να είναι ορατή η εισαγωγή της ελληνικής γλώσσας για πρώτη φορά στα ρωσικά σχολεία. Είναι ένα επίτευγμα που χρειάστηκε αρκετά χρόνια προετοιμασίας. Τα εγχειρίδια για τη διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας ως γλώσσας επιλογής, ως μιας από τις ξένες γλώσσες που θα μπορούν να επιλέγουν οι Ρώσοι μαθητές στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού και στις πρώτες του γυμνασίου είναι έτοιμα. Ετοιμάστηκαν με τη δουλειά που έγινε κυρίως στο Πανεπιστήμιο Κουμπάν", δήλωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ, Περικλής Μήτκας, σε συνέντευξη Τύπου, για την παρουσίαση της νέας προσπάθειας, στην οποία καθοριστική υπήρξε η συμβολή του σταθερού προγράμματος του ΑΠΘ "Ιάσων", για την ίδρυση και πρακτική ενίσχυση πυρήνων ελληνικών σπουδών στα πανεπιστήμια της παρευξείνιας ζώνης. 

"Το επίτευγμα αυτό έρχεται σαν αποτέλεσμα πολύχρονων προσπαθειών του ΑΠΘ για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας στις παρευξείνιες χώρες", σημείωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ.

Η είσοδος της ελληνικής στην ρωσική κοινωνία έχει αποκλειστικά μόνο έναν σκοπό. Την ένταξη της Ελλάδας στην ρωσική σφαίρα επιροής έστω κατά ένα μέρος. Σημειώνεται ότι υπήρξε σερβικό δημοσίευμα προ ημερών με βάση το οποίο Ν.Τραμπ και Β.Πούτιν θα χωρίσουν εκ νέου σφαίρες επιρροής. Οι Σέρβοι κατατάσσουν τον εαυτό τους στην ρωσική ζώνη αλλά αναφέρουν και την Ελλάδα εντός αυτής.

Φυσικά δεν είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικό, αλλά μια ρωσική διείσδυση στην ορθόδοξη ελληνική κοινωνία, είναι. Το να μοιράζονται λαοί την ίδια γλώσσα σημαίνει πολλά. Έχουν κοινά σημεία και επειδή έχουν κοινές λέξεις έχουν στο τέλος και κοινές σκεψεις.

Σημειώνεται ότι μιλάμε για την νέα ελληνική γλώσσα και όχι την αρχαία. Οι Ρώσοι ανέκαθεν θαύμαζαν την Ελλάδα ως Μητέρα της Ορθοδοξίας και παρά την παρακμή της σημερινής ελληνικής κοινωνίας ακόμα θωρούν ότι μπορεί να επανέλθει στην πρότερη αξιοσέβαστη κατάσταση.

Τα γράμματα στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα σύμβολα

0

Όρθια, ανάποδα με ειδικό τονισμό, αποτελούσαν το σύνολο των 1620 συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην Αρμονία (Μουσική στα Νέο Ελληνικά).

Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός.

Μια τεράστια γνώση κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα λέξεις λόγω της μαθηματικών τιμών που έχουν. Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος Πυθαγόρας.

Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η αρμονία(μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί νόμοιπου τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με την συγκεκριμένη σειρά που αναφέραμε ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ -του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό.

Έναν Δημιουργό που δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών. 27 σύμβολα-αριθμοί με αριθμητική αξία συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9 σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500.

ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1

ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0= 1

ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου

Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.

Η αρχαία Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.

Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται).

Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα.

Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.

Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ)

Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:

1. ομιλών

2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο)

3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)

-Το πρώτο είναι η ομιλία

-Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω

-Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους)

Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).

Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:

1. Αριθμοί (μαθηματικά)

2. Σχήματα (Γεωμετρία)

3. Μουσική (Αρμονία)

4. Αστρονομία

Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες. Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.

1. Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.

2. Ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.

Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται: συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.

Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.

ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ? 500.000 π.Χ.? ποιος ξέρει…

Όμως η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη. Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (root-0/1).

Πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών.

Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική.

Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια; πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής; δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ. Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.

Παράδειγμα:

Η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι). το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.

Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.

Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης;

Ευλόγως λοιπόν ο Αντισθένης μας υπενθυμίζει «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»

Το είδαμε εδώ

Κάντε το τεστ και δείτε πόσο καλά ελληνικά ξέρετε

0

Η ελληνική γλώσσα είναι πολύ πλούσια, αλλά και αρκετά δύσκολη.

Αν πιστεύεις ότι τη γνωρίζεις καλά τότε το παρακάτω τεστ με 15 ερωτήσεις (για ορθογραφία και γραμματική) αποτελεί την καλύτερη πρόκληση για να το αποδείξεις.

Πάτησε ΕΔΩ για να κάνεις το τεστ.

Το τελειότερο εργαλείο που επινόησε ποτε ο ανθρώπινος εγκέφαλος, είναι η Ελληνική γλώσσα.

0

Διαδυκτιακοί μου φίλοι, που υιοθετίσατε με περίσσια ευκολία τον τρόπο επικοινωνίας που σας πλάσαραν τα μιάσματα της νέας τάξης πραγμάτων, τα γρεκοαγγλικά, διαπράττετε έγκλημα κατά της χώρας σας, της ιστορίας σας, των προγόνων σας και κυρίως κατά των παιδιών σας.

Τους στερείτε την μεγαλύτερη κληρονομιά που θα μπορούσε να έχει ένας λαός, τους στερείτε αυτό που δικαιωματικά τους ανήκει και που πολλοί λαοί θα ήθελαν.Τους στερείτε την σκέψη, την αντίληψη, την εξέλιξη, τους στερείτε το μέλλον.

Σταματήστε αυτό το έγκλημα, σταματήστε τα Greeklish...

Ας δούμε τι είπαν για την Ελληνική γλώσσα...

Κικέρων (ο ενδοξότερος ρήτωρ της αρχαίας Ρώμης): "Ει οι θεοί διαλέγονται, τη των Ελλήνων γλώττι χρώνται"

Huan Azio (Βάσκος γερουσιαστής): "Διά την διεθνοποίησιν της Ελληνικής γλώσσης μεγάλην έχομεν ευθύνην, ως ουκ ούσαν άλλην γλώσσαν αυτής ανωτέραν".

Errieta Valter (Γαλλίδα γλωσσολόγος): "Η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη στην Ευρώπη που δεν υπέκυψε σε καμία κατοχή".

Wandruska (καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπ. Βιέννης): "Οι ευρωπαϊκές γλώσσες φαίνονται ως διάλεκτοι της Ελληνικής".

Sagredo και Puhana (Βάσκοι Ελληνιστές): "Η Ελληνική γλώσσα και παιδεία αποτελουσι το θεμέλιον του Δυτικού πολιτισμού. Πάντες δε Ευρωπαίοι οφειλέται της Ελλάδος εσμέν".

M. Ventris ('Aγγλος επιστήμων που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική γραφή Β'): "Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ήτο και είναι η ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεωτέρων γλωσσών".

U. Wilamowitz (Γερμανός φιλόλογος): "Η Ελληνική φυλή, ανωτέρα κάθε άλλης, είναι και μητέρα κάθε πολιτισμού".

Βολταίρος (Γάλλος διανοητής): "Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών".

Var. Goeger (Γερμανός σοφός): "Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός ξεκινά από την Ελλάδα".

Goethe (ο κορυφαίος Γερμανός ποιητής): "Η Ελλάδα είναι ο νους και η καρδιά της οικουμένης".

Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ, "Παγκόσμια Ιστορία": "Χωρίς τα θεμέλια που έθεσαν οι Έλληνες δεν θα υπήρχε ο νεώτερος ευρωπαϊκός πολιτισμός. Η Ελληνική λογοτεχνία είναι η αρχαιότερη της Ευρώπης".

Hellen Keler (η διάσημη τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας): "Όπως το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, έτσι και η Ελληνική γλώσσα".

H.F. Kitto ('Aγγλος καθηγητής Πανεπιστημίου): "Όλοι οι κλάδοι της λογοτεχνίας και της επιστήμης αρχίζουν με τους Έλληνες. Η Ελληνική γλώσσα είναι η πιο καθαρή και η πιο πλούσια στον κόσμο".

Irina Kovaleva (Ρωσσίδα καθηγήτρια Πανεπιστημίου Μόσχας): "Η Ελληνική γλώσσα είναι όμορφη σαν τον ουρανό με τ' άστρα".

Maurice Kruaze (Γάλλος Ακαδημαϊκός): "Οι άνθρωποι θα ανατρέχουν πάντα στις πηγές της Ελληνικής κλασσικής αρχαιότητας για να δροσιστούν".

Furtvengler (καθηγήτρια Πανεπιστημίου Βιέννης):

"Η Ρώμη στάθηκε μία αιώνια πόλη, αλλά η Αθήνα είναι κόσμος ολόκληρος".

Marianne McDonald (η πρωτεργάτις του TLG) "Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας".

Karl Marx (ο θεμελιωτής του Μαρξισμού): "Οι αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού παραμένουν άφθαστα πρότυπα".

Bernard Shaw (Ιρλανδός συγγραφέας): "Αν στη βιβλιοθήκη σας δεν έχετε έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σ' ένα σπίτι χωρίς φως".

Martin Heideger (φιλόσοφος): "Για τους Έλληνες η ύψιστη προίκα τους είναι η γλώσσα τους, στην οποία η παρουσία (φιλοσοφικός όρος) ως τοιαύτη φθάνει στην εκκάλυψη και στην κάλυψη. Όποιος δε μπορεί να δει τη δωρεά ενός τέτοιου δώρου προς τον άνθρωπο και όποιος δε μπορεί ν' αντιληφθεί τον προορισμό ενός τέτοιου πεπρωμένου, καθόλου δε θ' αντιληφθεί τον λόγο περί του προορισμού του είναι, όπως ο φυσικός τυφλός δε μπορεί ν' αντιληφθεί τι είναι το φως και το χρώμα". "Τα αρχαία Ελληνικά δεν είναι μία γλώσσα, αλλά "Η Γλώσσα"".

Werner Heisenberg (Γερμανός φυσικομαθηματικός-φιλόσοφος): "Η θητεία μου στην Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκησις. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία μεταξύ της λέξεως και του εννοιολογικού της περιεχόμενου".

Marriane McDonald (η πρωτεργάτις του TLG): "Η Γλώσσα της Ελευθερίας, ο Ένδοξος θησαυρός της Ελλάδος, η Δόξα της Ελλάδος, ανήκει σε όλους μας και έχει διαμορφώσει την επιστημονική και λογοτεχνική κληρονομιά του Δυτικού Κόσμου.

[...] Η ιστορία της Ελληνικής γλώσσας αποτελεί την ιστορία της φιλοσοφικής και πολιτιστικής εξέλιξης του ανθρώπου της Δύσης. Από όλα τα ανθρώπινα δημιουργήματα, η Ελληνική γλώσσα είναι το καταπληκτικότερο. Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας, της ζωής και των σχέσεων στις οποίες οι Έλληνες εξέφρασαν τη σκέψη τους και τα αισθήματά τους, είναι ουσιαστικά αντιπροσωπευτικά στοιχεία για έναν υψηλό πολιτισμό. Δεν υπάρχει πιο όμορφη γλώσσα από την Ελληνική. Έχει διατηρήσει την ομορφιά της μέσα στους αιώνες, όχι μόνο με τη μορφή και τους ήχους της, αλλά και με τις ηθικές ιδέες που εκφράζει. [...] Οι Έλληνες μας έδωσαν το χρυσό μέτρο και τη χρυσή τους γλώσσα.

[...] Η Ελληνική γλώσσα πρέπει να διαιωνιστεί ως πολύτιμος και ωραίος θησαυρός. [...] Πρέπει να ξεκινήσουμε μία νέα σταυροφορία για την υπεράσπιση της Ελληνικής γλώσσας και τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης του παρελθόντος. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα γερό κτίσμα όσο ο Παρθενώνας. [...] Ας εργαστούμε όλοι μαζί για να λαμπρύνουμε το θησαυρό της Ελληνικής Γλώσσας και να τον κάνουμε κτήμα προσιτό σε όλον τον κόσμο".

G. Murray (καθηγητής της Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης): "Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα. Συχνά διαπιστώνει κανείς ότι μία σκέψη μπορεί να διατυπωθεί με άνεση και χάρη στην Ελληνική, ενώ γίνεται δύσκολη και βαριά στην Λατινική, Αγγλική, Γαλλική ή Γερμανική. Είναι η τελειότερη γλώσσα επειδή εκφράζει τις σκέψεις των τελειότερων ανθρώπων".

T.L. Heath (Βρετανός μαθηματικός): "Η Ελληνική γλώσσα προσφερόταν κατά εξαιρετικό τρόπο ως όχημα της επιστημονικής σκέψεως. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της γλώσσας του Ευκλείδη είναι η θαυμαστή ακρίβεια. Η γλώσσα των Ελλήνων είναι επίσης θαυμασίως περιεκτική. Στον Αρχιμήδη, στον Ήρωνα, στον Πτολεμαίο και στον Πάππο θα βρούμε πραγματικά πρότυπα περιεκτικών δηλώσεων".

Huan Puhana Arza (Βάσκος Ελληνιστής): "Η της Ελληνικής γλώσσης σαφήνεια, η τελειότης, η ελασιμότης και πλούτος τοσούτοι εισίν ή πάσας άλλας γλώσσας υπερίσχυκε και ικανή του δημιουργείν και αναπτύσσειν τοσούτον πολιτισμόν ή πάσαι άλλαι ήττονές εισίν, αλλ' αφειλέται αυτής".

M. Ventris: "Η αρχαία Ελληνική γλώσσα είχε ανωτερότητα και εξακολουθεί να έχει απέναντι σε όλες τις νεώτερες γλώσσες και, γιατί όχι, απέναντι σε όλες τις λατινικές, γερμανικές ή σλαβικές. Αυτό το εργαλείο είναι το τελειότερο πνευματικό εργαλείο που σφυρηλάτησε ποτέ η ανθρώπινη νόησις".

Jean Bouffartigue kai Anne-Marie Delrieu (Γάλλοι λεξικογράφοι): "Μακρινή πηγή του πολιτισμού μας η Ελλάδα, βρίσκεται ζωντανή μέσα στις λέξεις που λέμε. Σχηματίζει κάθε μέρα τη γλώσσα μας. Οι βάσεις και ο εξοπλισμός του επιστημονικού λεξιλογίου ήρθαν από την Ελλάδα, ακόμα και στην αρχαιότητα. Τα δάνεια όμως εξακολούθησαν, και όχι μόνο από συνήθεια. Συνέχισαν, διότι η Ελληνική γλώσσα προσφέρεται με αξιοθαύμαστο τρόπο, πολύ περισσότερο από ό,τι η Λατινική, για την δημιουργία των λέξεων ανάλογα με τις ανάγκες. Η Ελληνική γλώσσα δεν παρείχε πια αρκετές λέξεις για τον αυξανόμενο αριθμό νέων εννοιών. Παρουσιάστηκε τότε η ιδέα να χρησιμοποιηθούν οι μέθοδοι που εφάρμοζαν οι Έλληνες για να αυξάνουν το λεξιλόγιό τους. Η δομή της γλώσσας τους τούς επέτρεπε να συνθέτουν λέξεις μ' έναν τρόπο απλό και αποτελεσματικό. Τους μιμήθηκαν κατασκεύασαν μία νέα λέξη, την οποία μετέτρεψαν στη γλώσσα τους (γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά). Η μίμηση τις πιο πολλές φορές είναι πετυχημένη, διότι οι κατασκευαστές Ελληνικών λέξεων είναι εξαίρετοι Ελληνιστές".

H.F. Kitto (Βρετανος καθηγητής Πανεπιστημίου Bristol): "Είναι στη φύση της Ελληνικής γλώσσας να είναι ακριβής, καθαρή και σαφής. Η ασάφεια και η έλλειψη άμεσης ενοράσεως, που χαρακτηρίζει μερικές φορές τα Αγγλικά, καθώς και τα Γερμανικά, είναι εντελώς ξένες στην Ελληνική γλώσσα. Μαζί με αυτή τη σαφήνεια και τη δημιουργικότητα και τη σοβαρότητα, βρίσκουμε επίσης ευαισθησία και άψογη κομψότητα".

Albert Zursen: "Δε μπορεί κανείς ν' αναφερθεί στα Ελληνικά γράμματα, χωρίς να αναφέρει ότι και η ίδια η γλώσσα, μία από τις ωραιότερες απ' όσες μίλησαν πoτέ οι άνθρωποι, εξακολουθεί να ζει και σήμερα στην επιστημονική ορολογία της εποχής μας, παρέχοντάς μας μία αστείρευτη πηγή νέων όρων".

W. Thompson (καθηγητής Φυσικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο St. Andrews): "Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι τα Ελληνικά δε χρειάζονται. Πράγματι, υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους τα Ελληνικά δε θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Υπάρχουν όμως και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πολλοί άλλοι, που στην Ελληνική σοφία και στην γλυκιά Ελληνική γλώσσα ανακαλύπτουν κάτι που το έχουν ανάγκη και που χωρίς αυτό θα ένιωθαν στ' αλήθεια φτωχοί: κάτι που είναι σαν ραβδί στο χέρι, φως στο μονοπάτι, φάρος-οδηγός... Και όταν κάποιος τους ρωτήσει για ποιό λόγο ασχολούνται με την Ελληνική γλώσσα, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνουν άφωνοι μπροστά στην τερατώδη ύβρη της ερωτήσεως και ο λόγος της αφοσιώσεώς τους θα μείνει για πάντα κρυμμένος από τον ερωτώντα".

Edward Gibbon (Βρετανός ιστορικός): "Οι Βυζαντινοί εξακολουθούσαν να κατέχουν το χρυσό κλειδί που μπορούσε να ξεκλειδώνει τους θησαυρούς της αρχαιότητος: τη μουσική και την πλούσια Ελληνική γλώσσα που δίνει ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων και σώμα στις αφηρημένες έννοιες της φιλοσοφίας".

Mary Shelley: "Η γλώσσα των Ελλήνων, σε ποικιλία, απλότητα, ευλυγισία και πιστότητα ξεπερνά κάθε άλλη".

Johann Wolfgang von Goethe: "'Aκουσα στον 'Aγιο Πέτρο της Ρώμης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική ξεχώρισε, άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα". Φρειδερίκος Νίτσε ("Η Γένεση της Τραγωδίας", κεφ. XV, 1872)

"Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα. Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό (για κάθε εποχή) ό,τι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.

Μα ποιοί, επιτέλους, είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα, και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος; Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε από αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.

Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα".

Το είδαμε εδώ

Πως η γλώσσα επηρεάζει τον τρόπο σκέψης μας

0

"Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική", έγραψε ο ποιητής. Και η γλώσσα διαμορφώνει τον τρόπο έκφρασης, αλλά και τον τρόπο που σκεφτόμαστε, δείχνουν οι έρευνες. 

Πρόσφατη μελέτη που εξηγεί γιατί κοιτάμε προς τα πάνω ή προς τα κάτω όταν ακούμε διάφορες λέξεις, αλλά και η Παγκόσμια Ημέρα Μετάφρασης, στάθηκαν η αφορμή για να δούμε πώς ακριβώς η μητρική γλώσσα επηρεάζει τον καθένα, υποχρεώνοντάς τον να περιστρέφει τη σκέψη του γύρω από ορισμένα πράγματα.

Έρευνες έχουν βρει ότι οι άνθρωποι "χαρτογραφούν" τις έννοιες στον χώρο. Για παράδειγμα, το διάβασμα ή το άκουσμα της λέξης "χαρούμενος" ή "ουρανός" τείνει να προκαλεί μία μετατόπιση της ματιάς μας και να κατευθύνει την προσοχή μας ελαφρά προς τα πάνω. Αντίθετα, οι λέξεις "πικρός" ή "έδαφος" συνδέονται με εστίαση προς τα κάτω.

Για τις λέξεις που έχουν πολύ συγκεκριμένη έννοια, όπως ο ουρανός και το έδαφος, υπάρχει μία αρκετά λογική εξήγηση για αυτή τη συσχέτιση: στο κάτω κάτω ο ουρανός είναι από πάνω μας και το έδαφος από κάτω μας. Αλλά αυτή η εξήγηση δεν δουλεύει, όταν πρόκειται για, σχετικά, πιο αφηρημένες έννοιες. 

Τώρα, πρόσφατη μελέτη αναφέρει ότι υπάρχει εξήγηση του φαινομένου και για τις λέξεις που δεν έχουν άμεση σχέση με τον κόσμο που παρατηρούμε. Όλα έχουν να κάνουν με το πόσο συχνά τέτοιες αφηρημένες έννοιες σχετίζονται με λέξεις που ορίζουν κατεύθυνση, λέει η Δρ Stephanie Goodhew, από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Αυστραλίας, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Νέα έρευνα: Ο ρόλος του τρόπου χρησιμοποίησης των λέξεων 

Η Δρ Goodhew και οι συνάδελφοί της χρησιμοποίησαν μία τεράστια βάση δεδομένων, για να μετρήσουν τη συχνότητα που οι "αφηρημένες λέξεις" προκύπτουν κοντά στις λέξεις "πάνω" και "κάτω". Στη συνέχεια, επέλεξαν μία ομάδα λέξεων, οι μισές από τις οποίες εμφανίζονταν σε θέσεις δίπλα από τη λέξη "πάνω" και οι άλλες μισές κοντά στη λέξη "κάτω".

Ο ουρανός και το έδαφος είναι λογικό να στρέφουν το βλέμμα μας πάνω και κάτω, αντίστοιχα. Οι πιο αφηρημένες έννοιες γιατί;

Στη συνέχεια, οι ερευνητές μελέτησαν πώς αυτές οι λέξεις κατεύθυναν την προσοχή του κόσμου, δείχνοντάς τις, μέσω της οθόνης ενός υπολογιστή, σε 57 συμμετέχοντες στη σχετική έρευνα. Συγκεκριμένα, μέτρησαν πόσο γρήγορα οι άνθρωποι αναγνώριζαν οπτικούς στόχους (ένα τυχαίο γράμμα που αναβόσβηνε), πάνω ή κάτω από τις λέξεις υπό μελέτη.

Διαπίστωσαν πως, όταν μία λέξη χρησιμοποιείται συχνά δίπλα από τη λέξη "πάνω" στη γλώσσα, τότε το άκουσμα ή το διάβασμά της είναι ικανό να στρέψει την προσοχή μας προς τα πάνω, και αν χρησιμοποιείται συχνά δίπλα από τη λέξη "κάτω", τότε το βλέμμα μας όταν την ακούμε κινείται προς τα κάτω.

"Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι μόνο και μόνο η γλώσσα στην οποία εκθετόμαστε μπορεί να επηρεάσει κάτι τόσο βασικό και θεμελιώδες όπως το που κοιτάμε", λέει η Goodhew. Και πράγματι, είναι. Αλλά υπάρχουν και άλλα πράγματα που επηρεάζει η γλώσσα, ίσως, ακόμα πιο θεαματικά από το σημείο που στρέφεται το βλέμμα μας.

Οι διαφορετικές γλώσσες επηρεάζουν διαφορετικά τη σκέψη των ανθρώπων 

Είναι φοβερό, όταν το συνειδητοποιήσει κανείς, το πώς οι διαφορετικές γλώσσες επηρεάζουν τον τρόπο σκέψης των διαφορετικών λαών. Ένα απλό παράδειγμα είναι η διάκριση των φύλων στη γλώσσα. Ενώ στα ελληνικά (τα γαλλικά, τα γερμανικά κ.α.) έχουμε την υποχρέωση να πούμε "πάω σε μία ή σε έναν φίλο", ο Άγγλος ομιλητής αρκείται στο "I'm visiting a friend".


Μήπως αυτό σημαίνει ότι οι αγγλόφωνοι αδυνατούν να αντιληφθούν τις διαφορές μεταξύ άνδρα και γυναίκας και οι Έλληνες τους ξεχωρίζουν καλύτερα; Φυσικά και όχι. Απλώς, οι Άγγλοι δεν είναι "αναγκασμένοι" να σκεφτούν το φύλο των φίλων, των συναδέλφων, των γειτόνων, κάθε φορά που πρέπει να αναφερθούν σε αυτούς. Σε αντίθεση με εμάς και όσα ορίζει η ελληνική γλώσσα.

Αυτή είναι μία διαφορά. Υπάρχουν και πιο περίεργες, τουλάχιστον για όσους έχουμε μάθει να μιλάμε και να "σκεφτόμαστε" ελληνικά. Δείτε τους Κινέζους, όπου τα ρήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε όλους τους χρόνους με την ίδια μορφή. Άρα, δεν χρειάζεται να σκέφτονται τον χρόνο που έγινε μία πράξη, όταν μιλούν. Μπέρδεμα για εμάς, απλό για εκείνους.

Η γλώσσα, λοιπόν, αλλάζει τα πράγματα που υποχρεωνόμαστε να σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε. Αλλά και το πώς βιώνουμε τις εμπειρίες μας, μία κατάσταση, τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις και τον προσανατολισμό μας, σύμφωνα με τον Guy Deutcher, ερευνητή της Σχολής Γλωσσών, Γλωσσολογίας και Πολιτισμών, του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.

Μπορεί ένα πιρούνι να έχει... φύλο; 

Σε αρκετές γλώσσες, όπως τα γαλλικά και τα γερμανικά, ακόμα και τα άψυχα αντικείμενα έχουν "φύλο". Στα ελληνικά, από την άλλη, έχουμε το ουδέτερο άρθρο. Ο Γάλλος όμως δεν θα πει "το μούσι", αλλά... "η μούσι" (la barbe). Η επιρροή στον τρόπο σκέψης όσων η μητρική γλώσσα έχει αυτή την ιδιοτροπία, είναι σημαντική.

Αρκετά πειράματα το έχουν επιβεβαιώσει. Στα 90's, ψυχολόγοι ζήτησαν από ανθρώπους να χαρακτηρίσουν συγκεκριμένα αντικείμενα. Όσοι στη γλώσσα τους αντιμετώπιζαν ένα αντικείμενο ως αρσενικό, του έδιναν αρρενωπά επίθετα, όπως "δυνατό". Για το ίδιο αντικείμενο, τα επίθετα ήταν πιο θηλυπρεπή, όπως "κομψό", όταν η γλώσσα του συμμετέχοντα το έβλεπε ως θηλυκό.

Η επιρροή επεκτείνεται και αλλού, όπως στις περιπτώσεις που τα αντικείμενα προσωποποιούνται. Για παράδειγμα, όταν στα πλαίσια έρευνας ζητήθηκε από γαλλόφωνους και ισπανόφωνους να δώσουν φωνή σε έναν χαρακτήρα-πιρούνι για ένα καρτούν, οι Γάλλοι επέλεξαν μία γυναικεία φωνή (πιρούνι=la fourchette), ενώ οι Ισπανοί μία ανδρική (πιρούνι=el tenedor).

"Σήκωσε το δυτικό χέρι προς τον βορρά" 

Τα παραπάνω ακούγονται εντυπωσιακά, αλλά δείτε και αυτά. Σε ορισμένες γλώσσες, παρατηρείται το εξής φαινόμενο: Για να δώσουν την έννοια της κατεύθυνσης, δεν χρησιμοποιούν λέξεις όπως "αριστερά, μπροστά, δεξιά ή πίσω", αλλά τα σημεία του ορίζοντα. Το αποτέλεσμα; Οι ομιλητές τους να έχουν απίστευτα ανεπτυγμένη αίσθηση προσανατολισμού, σε σχέση με εμάς.

Αν μας έδινε οδηγίες ένας Αβορίγινας, ο οποίος χρησιμοποιεί τα σημεία του ορίζοντα, μάλλον, δεν θα καταλαβαίναμε πολλά, θα νιώθαμε λες και βρισκόμαστε σε άλλο σύμπαν

Και είναι και οι γλώσσες όπου οι ομιλητές είναι αναγκασμένοι να ξεκαθαρίζουν πώς έμαθαν την όποια πληροφορία αναφέρουν. Για παράδειγμα, δεν μπορούν, απλώς, να πουν "ο Γιώργος είναι στη δουλειά", αλλά να χρησιμοποιήσουν την ειδική μορφή του ρήματος που θα αποκαλύψει πώς το ξέρουν. Άλλο ρήμα δείχνει π.χ. ότι τον είδαν να πηγαίνει, άλλο ότι κάποιος τους το είπε κ.ο.κ.

Έτσι, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι όσοι έχουν ως μητρική γλώσσα μία που επιβάλλει κάτι τέτοιο έχουν και μεγαλύτερο αίσθημα της ευθύνης για να μεταφέρουν την αλήθεια, αλλά κυρίως και καλύτερη αντίληψη της έννοιας της αιτιώδους συνάφειας. 

Η γλώσσα καλλιεργεί διαφορετικές αντιδράσεις, αλλά δεν είναι κακό

Όλα αυτά, φυσικά, δεν σημαίνουν ότι η μητρική γλώσσα είναι "φυλακή" που μας κρατά δέσμιους σε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και περιορίζει τα πράγματα που μπορούμε να μάθουμε. Αλλά καλό είναι να θυμόμαστε ότι υπάρχουν αυτές οι διαφορές, στις ενστικτώδεις αντιδράσεις, στη διαίσθηση που καλλιεργεί η γλώσσα, στη ζωή μας.

Αλλά και ένα λίγο παλαιότερο βίντεο της Atlantic, βασιζόμενο στην έρευνα της συγγραφέα Deborah Fallows, αποδεικνύει ότι και εντός της ίδιας χώρας, ο τόπος καταγωγής μας, επηρεάζει και διαφοροποιεί ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο χαιρετάμε έναν άγνωστό, για πρώτη φορά.



Το είδαμε εδώ



ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Loading
 


Copyright © 2011-2017 ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ
Google+