> ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ: ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ | ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ


Καλώς ήρθατε στο Ανακαλύπτω!
  
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πως να εκπαιδεύσετε τον εγκέφαλό σας να μην εξοργίζεται από τους άλλους!

0

Μερικές φορές συμβαίνει να καβγαδίζουμε για κάποιο θέμα με κάποιο φίλο, τους συνεργάτες μας ή τους συγγενείς. Είναι μια άτυχη στιγμή που αποπροσανατολίζει τις σχέσεις μας με αυτά τα πρόσωπα.

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν οι πληγές είναι ακόμα νωπές και βράζουμε από θυμό ώστε να σβήσουμε όλο αυτό το πάθος και να μην μας επηρεάζει; Μπορούμε με κάποιο τρόπο να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλό μας να μας απεγκλωβίσει από αυτή την τοξική συνήθεια;

Από που προέρχεται ο Θυμός και η Οργή;

Για να ξεπεράσετε τον εκνευρισμό που νιώθετε, θα πρέπει να κατανοήσετε τι είναι στην ουσία ο θυμός και την τον πυροδοτεί μέσα μας. Τα συναισθήματα δημιουργούνται στο σύστημα του εγκεφάλου το οποίο σχετίζεται με τα κίνητρα της ανθρώπινης συμπεριφοράς (motivational system). Η έκφρασή τους είναι ένας τρόπος που μας βοηθά να αξιολογήσουμε πόσο αποτελεσματικά εκπληρώνουμε τους στόχους μας. Έτσι, ο τρόπος ερμηνείας αυτών των συναισθημάτων δημιουργεί την συναισθηματική εμπειρία.

Όταν ένας στόχος που είχαμε θέσει και είχε σημασία για μας μπλοκαριστεί και δεν ευοδωθεί, αισθανόμαστε άσχημα. Όσο πιο σημαντικός ήταν ο στόχος αυτός, τόσο ισχυρότερα είναι το αρνητικά συναισθήματα που βιώνουμε. Όταν αυτή η αποτυχία προκαλείται από διάφορες ανεξέλεγκτες περιστάσεις και συγκυρίες, τότε είμαστε απλά απογοητευμένοι και τα βάζουμε με την τύχη και τις συγκυρίες αυτές. Αντιθέτως, όταν κάποιος άλλος είναι ο λόγος της αποτυχίας, τότε θυμώνουμε και εξοργιζόμαστε με αυτούς, δεδομένου ότι προκάλεσαν το πρόβλημα.

Από την σκοπιά της βιολογικής εξέλιξης, η ένταση και επιθετική στάση του σώματος που βγαίνουν με το θυμό έχουν το νόημά τους. Αν χρειαστεί να παλέψουμε με κάποιον που μας απειλεί, το να φωνάξουμε και να χρησιμοποιήσουμε σωματική βία μας είναι χρήσιμο. Στο σύγχρονο κόσμο, όμως, που αρκετοί από τους στόχους μας έχουν εννοιολογική και ιδεολογική φύση και η επίτευξή τους δεν έχει να κάνει με τη χρήση σωματικής βίας ώστε να μας βοηθήσει να λύσουμε τα προβλήματα μας, ο θυμός μπορεί να είναι λιγότερο ως απειροελάχιστα χρήσιμος.

Για να ηρεμήσετε τον εαυτό σας και να κατευνάσετε αυτά τα συναισθήματα, όταν τα γεγονότα αυτά είναι ακόμα φρέσκα, ίσως να μην μπορείτε απλά να διώξετε το άσχημο περιστατικό μακριά από το μυαλό σας ελπίζοντας τελικά να σταματήσει να σας γεμίζει με οργή. Θα πρέπει να επικεντρωθείτε στο πρόσωπο που σας προκάλεσε αυτή την οργή. Να αξιολογήστε αν αυτό που συνέβη ήταν σοβαρό, το έκανε για πρώτη φορά ή συνεχώς ή αν είχε κάποια μνησικακία προς εσάς, κι αν όχι, τότε ίσως να χρειαστεί να συγχωρήσετε το πρόσωπο αυτό για τις πράξεις του. Απ’ την άλλη, αν αυτό που έκανε μοιάζει ασυγχώρητο, θα πρέπει να ακολουθήσετε μια άλλη στρατηγική.

Γιατί πρέπει να συγχωρούμε και να δίνουμε τόπο στην οργή στις περισσότερες περιπτώσεις;

Αρχικά ας εξετάσουμε την περίπτωση της συγχώρεσης. Ολοένα περισσότερα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η συγχώρεση ωφελεί αυτόν που συγχωρεί περισσότερο από το πρόσωπο που συγχωρείται.

Ένας από τους λόγους που εμμένουμε να είμαστε θυμωμένοι με κάποιους είναι επειδή η παρουσία τους μας υπενθυμίζει συνεχώς τα όσα άσχημα μας έκαναν. Οι λεπτομέρειες των γεγονότων που κρατάμε στο μυαλό μας κάνουν τα συμβάντα να μένουν φρέσκα. Η ανάμνηση τους ενεργοποιεί την δραστηριότητα στο κέντρο του εγκεφάλου που σχετίζεται με τα κίνητρα, που είχαμε αναφερθεί προηγουμένως, το οποίο αναζωπυρώνει την αρχική οργή και όλα ξεκινούν πάλι από την αρχή.

Έτσι, όταν ακούμε κάποιον να λέει: «μπορώ να σε συγχωρήσω, αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτό που έκανες» μην τους πιστεύετε. Όταν συγχωρούμε κάποιον ειλικρινά, τότε παράλληλα ξεχνάμε τις λεπτομέρειες που έκανε αυτό το πρόσωπο σε μας, διαγράφονται από τη μνήμη μας. Συγχώρεση και λήθη πάνε χέρι-χέρι. Με την πάροδο του χρόνου, η λήθη καθιστά πιο δύσκολο η παρουσία του υπαίτιου να ενεργοποιήσει το κινητήριο σύστημα του εγκεφάλου εκ νέου. Ως αποτέλεσμα, ο οργανισμός μας δεν είναι πλέον σε θέση να παράγει την ενέργεια που απαιτείται για να αισθανθούμε θυμό και οργή προς το άλλο πρόσωπο.
Φυσικά πάντα μπορεί να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντί τους, και να μην μπορέσουμε να τους εμπιστευτούμε πλήρως ποτέ ξανά, αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό από το να μας πιάνει τρέλα και ταχυπαλμία όταν τους βλέπουμε μπροστά μας. Ακόμα κι αν η σχέση μαζί τους δεν ανακάμψει, τουλάχιστον δεν θα αισθανόμαστε θυμωμένοι μαζί τους για πάντα.

Κρατήστε κάποιες αποστάσεις από αυτούς

Τι γίνεται στην περίπτωση που πραγματικά δεν μπορείτε να συγχωρήσετε κάποιον; Μήπως θα βιώνετε μοιραία, κάθε φορά που τους βλέπετε, με ζωντανές λεπτομέρειες τα γεγονότα του τελευταίου καβγά σας; Όχι απαραίτητα. Ακόμα και όταν δεν είστε σε θέση να συγχωρήσετε κάποιον, δεν χρειάζεται να εκθέτετε τον εαυτό σας σε καταστάσεις που διατηρούν υψηλά τα επίπεδα θυμού προς αυτούς. Η αντοχή της συναισθηματικής σας αντίδρασης προς ένα άτομο εξαρτάται από το βαθμό της ψυχολογικής δέσμευσης που έχετε μαζί του.

Συχνά, όταν είστε θυμωμένοι με κάποιον, έχετε την τάση να σκέφτεστε με επαναλαμβανόμενο τρόπο, όλη τη μέρα, τα όσα σας προκάλεσαν. Αυτό σας κρατά συναισθηματικά δεσμευμένους να νιώθετε αδικημένοι. Οι ψυχολόγοι αποκαλούν αυτό το επαναλαμβανόμενο μοτίβο σκέψης «μηρυκασμό», βγαλμένο από τον όρο που έχουμε δώσει στον τρόπο που οι αγελάδες μασούν την τροφή τους.

Για να αποφύγετε τον μηρυκασμό τέτοιων αρνητικών σκέψεων, κρατήστε τον εαυτό σας σε κάποια ψυχολογική απόσταση από την κατάσταση. Επικεντρωθείτε σε άλλες πτυχές της ζωής σας. Όταν σκέφτεστε την κατάσταση, αλλάξτε οπτική και φανταστείτε τι θα έλεγε για αυτά ένα τρίτο πρόσωπο, ίσως ένας κοινός σας φίλος. Πιέζοντας τον εαυτό σας να δει τα γεγονότα απ’ έξω, πείθετε το μυαλό σας να σκεφτεί την κατάσταση πιο ουδέτερα. Έτσι, οι αναλυτικές λεπτομέρειες για το τι έκανε αυτό το άτομο σε σας θα είναι λιγότερο προσβάσιμες, με αποτέλεσμα να έχουν μικρότερη επίδραση στην συναισθηματική σας κατάσταση.

Ρετουσάρετε τα γεγονότα

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι ο θυμός τείνει να μας εγκλωβίζει σε ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης για όσα συνέβησαν. Η ερμηνεία που δώσαμε και επαναλαμβάνεται γίνεται μια πληγή που δεν θα επουλωθεί.

Μια εναλλακτική προσέγγιση είναι να βρούμε άλλους τρόπους για να χαρακτηρίσουμε την κατάσταση. Εκφράσεις όπως «Ουδέν κακόν αμιγές καλού» είναι πραγματικά ουσιαστικές ψυχολογικά μιλώντας, επειδή μας ενθαρρύνουν να δούμε την τρέχουσα κατάστασή μας με έναν διαφορετικό τρόπο. Το πρόβλημα που κάποιος άλλος σας προκάλεσε μπορεί να μετατραπεί σε μια καλή ευκαιρία για εσάς που δεν θα μπορούσε να υπάρξει αν δεν σας έβρισκε αυτή η αναποδιά. Μια τελική θετική έκβαση μπορεί να αλλάξει τα όσα αισθάνεστε για αυτόν, αλλά και για τις περιστάσεις που οδήγησαν στο αρχικό συμβάν.

Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε να δείτε την κατάσταση από τη σκοπιά του προσώπου με το οποίο είστε θυμωμένοι. Έχουμε μια ισχυρή τάση να υποθέσουμε ότι οι ενέργειες των άλλων οδηγούνται από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους (όπως είναι την αγένεια , τη μοχθηρία , ή την κακία) και όχι από τις περιστάσεις που τους οδηγούν σε αυτές τις ενέργειες. Όταν παίρνετε τη θέση αυτού του ατόμου, οι κρυμμένες πτυχές της κατάστασης μπορεί να γίνουν πιο εμφανείς και μπορεί να σας βοηθήσουν να καταλάβετε γιατί ενήργησαν όπως ενήργησαν, ακόμη κι αν δεν συμφωνείτε 100% με τις πράξεις αυτές.

Δεν είναι ποτέ εύκολο να σταματήσει να γεμίζετε οργή με κάποιον που σας έκανε κάτι άσχημο. Μπορεί να στοιχηματίζετε πως δεν θα πάψετε ποτέ να είστε θυμωμένοι μαζί τους, αλλά πρέπει να ξέρετε πως το συναίσθημα του θυμού είναι αρκετά ισχυρό και σπάνια μας οδηγεί να σκεφτόμαστε θετικά, να εργαζόμαστε παραγωγικά και να παίρνουμε σωστές αποφάσεις. Εάν δεν μπορέσετε τελικά να ξεφύγετε από αυτήν την κατάσταση και να δώσετε τόπο στην οργή, όχι μόνο τιμωρείτε το άλλο πρόσωπο με την περιφρόνηση σας, όπως νομίζετε, αλλά ενδέχεται να πληγώνετε τον εαυτό σας, εξίσου.

share24.gr - awakengr.com

Αυτογνωσία, ο δρόμος προς την ευτυχία

0

Από τη Δικαία Ροδίτη, Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας – Ψυχοθεραπεύτρια

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, το άτομο που συναναστρεφόμαστε περισσότερο  δεν είναι άλλο από τον ίδιο μας τον εαυτό. 

Πρόκειται για μία πραγματικότητα τόσο αυτονόητη.. Γιατί, όμως, η συνειδητοποίηση της συχνά μας προκαλεί έκπληξη; Οι περισσότεροι άνθρωποι  έχουμε πολύ περιορισμένη γνώση για το τι ακριβώς είμαστε τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε συναισθηματικό ή διανοητικό επίπεδο. Επιζητούμε την αμφίδρομη αγάπη χωρίς ωστόσο να συνειδητοποιούμε ότι το συναίσθημα της αγάπης πηγάζει από τον αυτοσεβασμό, την αγάπη για τον εαυτό μας  και την αυτογνωσία, ενώ συχνά μοιάζει να αγνοούμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Η φράση του Σωκράτη «Γνώθι σαυτόν» αποτελεί ίσως μία από τις αρχαιότερες επιταγές του Δυτικού Πολιτισμού και παρόλο που φαίνεται ως μία φράση με αυτονόητη σημασία, λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά αντιλαμβάνονται τη σημασία της. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για τη μέγιστη προσπάθεια αυτοπαρατήρησης, μια προσπάθεια που συχνά φαντάζει υπεράνω των δυνάμεων μας. Με απλά λόγια, πρόκειται για μία διαδικασία, της οποίας το κλειδί είναι να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, να εντοπίσουμε τα σωματικά και ψυχικά μας προβλήματα, να μάθουμε για ποιο λόγο είμαστε όλα αυτά και να απελευθερωθούμε.

Παρόλο που η φράση του Σωκράτη ειπώθηκε αιώνες πριν τη γέννηση της Ψυχοθεραπείας, δεν θα ήταν άστοχο να την τοποθετήσουμε ως σημείο εκκίνησης της, καθώς η αναγκαιότητα της αυτογνωσίας αποτελεί κοινό σημείο αναφοράς ανάμεσα σε πλήθος Ψυχοθεραπευτικών Προσεγγίσεων, και κυρίως των Ψυχαναλυτικών. Πρόκειται για μία διαδικασία απελευθέρωσης από μία θυματοποιημένη στάση ζωής προς μία περισσότερο ενεργητική και συγχρόνως ευεργετική. Τα ευεργετικά αποτελέσματα της απελευθέρωσης μέσω της αυτογνωσίας ήταν αυτά που οδήγησαν τον Γιούνγκ να προσθέσει στην Φροϋδική Θεωρία για τα βασικά ένστικτα και την ανάγκη του ατόμου για αυτοπραγμάτωση, εκτός από το ερωτικό ένστικτο και το ένστικτο της επιθετικότητας, που έθεσε αρχικά ο Φρόυντ ως κινητήριες δυνάμεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Σύμφωνα με τον Γιούνγκ, λοιπόν, η ανάγκη για αυτογνωσία είναι έμφυτη και επιτακτική. Σε πραγματιστικό επίπεδο, αυτή η θέση φαίνεται μάλλον να αποτελεί σχήμα οξύμωρο, καθώς έχουμε γενικά την πεποίθηση ότι γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας, χωρίς ωστόσο να λαμβάνουμε υπόψιν τη Φροϋδική Θεωρία για τα μέρη του εαυτού. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, το «Αυτό» αποτελεί την ενστικτώδη πλευρά του εαυτού και σχετίζεται με τις ορμές και τις παρορμήσεις∙ το «Υπερεγώ» αποτελεί την κοινωνική μας πλευρά και σχετίζεται με την ηθική και τις κοινωνικές επιταγές∙ το «Εγώ» αποτελεί το επίκεντρο της συνείδησης μας και σχετίζεται με τον συμβιβασμό των δύο παραπάνω, προβάλλοντας παράλληλα τις δικές του επιθυμίες.

Ουσιαστικά το «Εγώ» αποτελεί  σημαντικό  μέσο προς την αυτογνωσία, καθώς συνδυάζει τόσο το συλλογικό όσο και το ατομικό στοιχείο, και μας βοηθά να δούμε τη δική μας πραγματικότητα, αντιπροσωπεύοντας ωστόσο  μόνο ένα τμήμα του ψυχισμού. Για να φτάσουμε, όμως, στην αυτογνωσία, είναι σημαντικό να γνωρίσουμε τις κρυφές πτυχές του εαυτού μας. Οι Ψυχαναλυτικές Μέθοδοι εστιάζουν στην ανάδυση του ασυνειδήτου, καθώς βασίζονται αφενός στην απώθηση και αφετέρου στον κατακλυσμό του ατόμου από έντονα συναισθήματα. Η απώθηση ενός προβλήματος δεν μας αφήνει να αντιληφθούμε την ύπαρξη του, ενώ η υπερβολική συναισθηματική ένταση συχνά δεν μας επιτρέπει να αντιλαμβανόμαστε τίποτα άλλο πέρα από το πρόβλημα. Έτσι, μπροστά σε ένα πρόβλημα μας δίνεται η ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε τι δεν λειτουργεί σωστά ή καθόλου, τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχικό επίπεδο. Μία ψυχική ή/και σωματική δυσλειτουργία μας ωθεί προς την αυτοκατανόηση, με σκοπό την ανάκτηση της ισορροπίας μας και, κατ’ επέκταση, μια καλύτερη ζωή. Συνεπώς, σε μια περίοδο κρίσης στη ζωή μας προκύπτει η ανάγκη για αυτογνωσία.

Στοχεύοντας προς την αυτογνωσία, πρέπει να μάθουμε να εντοπίζουμε πιο μέρος του εαυτού μας υποκινεί την κάθε πράξη μας. Μέσω της παρατήρησης μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η συμπεριφορά μας συνδέεται με τα βιώματα μας, καθώς μέσα από αυτά έχουν παγιωθεί τρόποι για να αντιλαμβανόμαστε και να αντιδρούμε στα διάφορα ερεθίσματα. Πρόκειται για συμπεριφορές που υιοθετήθηκαν από την παιδική, εφηβική και πρώιμη ενήλικη ζωή. Κάποιες από αυτές ενδέχεται να είναι λειτουργικές μέχρι και σήμερα, ωστόσο άλλες μας καθιστούν δυσλειτουργικούς σε καθημερινές καταστάσεις. Εντοπίζοντας την πηγή της συμπεριφοράς μας απέναντι στις διάφορες καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε, βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην ανακάλυψη του εαυτού μας.

Εκτός από τη συμπεριφορά μας, ένα ακόμα πολύ σημαντικό εργαλείο για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας είναι τα όνειρα. Ήδη από πολύ νωρίς ο Φρόυντ μελέτησε και επισήμανε τη σημασία των ονείρων. Μέσω των ονείρων, λοιπόν, εκφράζεται το ασυνείδητο και έχουν τη δυνατότητα να αναδυθούν στην επιφάνεια όλα όσα έχουμε απωθήσει. Σύμφωνα με τον Γιούνγκ, ορισμένα όνειρα λειτουργούν ως μηχανισμοί εξισορρόπησης ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο, παρέχοντας έτσι μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του ψυχισμού μας.  Έτσι, μέσα από τα όνειρα ερχόμαστε συχνά αντιμέτωποι με το χάσμα ανάμεσα σε αυτά τα δύο μέρη του εαυτού, στα πλαίσια της αντισταθμιστικής τους λειτουργίας. Επιπλέον, κάποιοι πιστεύουν ότι τα όνειρα έχουν και περαιτέρω λειτουργίες, όπως να αποτελούν οιωνό για το μέλλον σύμφωνα με τα παροντικά δεδομένα, να είναι προφητικά ή τηλεπαθητικά. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η συμβολή τους στη διαδικασία της αυτογνωσίας είναι σημαντική, καθώς καθρεφτίζουν τις συνολικές διαστάσεις των καταστάσεων που αντιμετωπίζουμε και αποτελούν το κλειδί για πολλές κλειστές πόρτες του εαυτού μας.
Η διαδικασία της αυτογνωσίας δεν είναι εύκολη υπόθεση και στην προσπάθεια μας αυτή συναντούμε εσωτερικούς μηχανισμούς αντίστασης, με σημαντικότερους ίσως τον φόβο για τον πόνο και τον φόβο για το άγνωστο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι προτιμάμε να παραμένουμε σε μία γνώριμη κατάσταση που δεν μας είναι ευχάριστη παρά να πορευτούμε προς τον δρόμο της αλλαγής. Πρόκειται για έναν ανεκτό τρόπο ζωής, παραβλέποντας ότι ο δρόμος προς την ευτυχία προαπαιτεί αγάπη για τον εαυτό και αυτοσεβασμό, και για να συμβεί αυτό πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

Για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας σαφώς και είναι πολύ σημαντική η αυτοπαρατήρηση, χωρίς αυτό να προϋποθέτει την απομόνωση μας από τον κόσμο, καθώς στον δρόμο προς την αυτογνωσία είναι απαραίτητη η αλληλεπίδραση μας με άλλους ανθρώπους. Οι διαπροσωπικές σχέσεις είναι πολύ σημαντικές, γιατί μας παρέχουν μια πιο αντικειμενική άποψη για εμάς, την άποψη κάποιου που βρίσκεται έξω από το σύνολο του εαυτού μας. Οι άνθρωποι γύρω μας λειτουργούν ως εξωτερικά στηρίγματα, απαραίτητα για να καταλάβουμε  τι μας συμβαίνει και να βρεθούμε ένα βήμα πιο κοντά στην λύση των προβλημάτων μας. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι αυτή είναι και η βάση της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, καθώς μέσα από την ερμηνεία έρχεται η αυτογνωσία και η απελευθέρωση. Η σημασία της αλληλεπίδρασης με άλλους ανθρώπους στην προσπάθεια μας για αυτογνωσία έχει αποδειχθεί και μέσω των ομαδικών θεραπειών. Μέσα από την ομαδική θεραπεία, μέσα σε ένα πιο προστατευμένο πλαίσιο αλληλεπίδρασης, μπορούμε να ανταλλάξουμε απόψεις, να καθρεφτιστούμε πάνω στους άλλους και να βρεθούμε αντιμέτωποι με περίτεχνα κρυμμένα μέρη του εαυτού μας.

Συνεπώς, ο διάλογος είναι πολύ σημαντικός για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, κι αν γνωρίσουμε τον εαυτό μας θα γνωρίσουμε και τον κόσμο. Αιώνες μετά την γέννηση της Ψυχοθεραπείας, εξακολουθούμε να έχουμε την τάση να αρνούμαστε ότι νοσεί η ψυχή μας από ντροπή ή φόβο. Μέσω της αυτογνωσίας ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις εσωτερικές μας αλήθειες, αλλά και με μία μεγαλύτερη, ότι κάτι το τόσο προσωπικό μπορεί να είναι πανανθρώπινο. Σύμφωνα με τον Γιούνγκ, κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να εξελίξει τον εαυτό του με τον πιο πρωτότυπο τρόπο, αλλά και να αντιληφθεί τις ομοιότητες του με τους άλλους ανθρώπους. Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, κατά κάποιο τρόπο, σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης είναι ο συνδυασμός της ατομικής πραγματικότητας με την ύπαρξή μας ως μέρος του παγκόσμιου συνόλου, για να φτάσουμε στην ολοκλήρωση και την ευτυχία μέσω της αυτογνωσίας.

Η αυτογνωσία είναι μία μακρόχρονη διαδικασία, που απαιτεί υπομονή και επιμονή. Πρόκειται για μία συχνά επώδυνη διαδικασία, απαραίτητη όμως για την απελευθέρωση μας. Είναι το μέσο προς την απελευθέρωση μας από τα δεσμά του παρελθόντος και το κλειδί που μας ανοίγει τον δρόμο προς την ευτυχία. Μέσα από την αυτογνωσία μας δίνεται η δυνατότητα να γνωρίσουμε  και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, να αποκτήσουμε σεβασμό τόσο για εμάς τους ίδιους όσο και για τους ανθρώπους γύρω μας. Μήπως ήρθε η ώρα να βγάλουμε την πανοπλία μας και να αφαιρέσουμε το σιδηρούν προσωπείο; Μήπως ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε ποιοι πραγματικά είμαστε εμείς και ποιοι είναι αυτοί οι άλλοι γύρω μας; Ίσως έτσι βρεθούμε ένα βήμα πιο κοντά στην προσωπική μας ευτυχία και τον σκοπό της ζωής μας!

psychografimata.com

Όσο περισσότερο λάμπεις, τόσο πιο πολύ θα σε πολεμούν..

0

Ο Ισπανός ψυχολόγος και ψυχίατρος Ενρίκε Ρόχας αναφέρει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών, πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα».

Για το τόσο ανθρώπινο ελάττωμα του φθόνου, μια παραδοσιακή αλληγορική ιστορία αναφέρει πως μια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα. Υστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης, χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:

—    Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
—    Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις.
—    Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;
—   Όχι.
—    Σου έκανα κανένα κακό;
—   Όχι.
—    Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
—    Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.

Σίγουρα αυτή η μικρή ιστορία θα μπορούσε να συνοψιστεί στην ολιγόλογη μοντέρνα φράση

» Κράζεις; Θαυμάζεις». Δεν είναι λίγες οι φορές που προκαλούμε τον φθόνο και την ζήλια των τριγύρων μας και γινόμαστε αποδέκτες μιας άσχημης συμπεριφοράς χωρίς να υπάρχει κάποια προφανή αιτία! Δεν είναι λίγες, επίσης, οι φορές που τα σχόλια των γύρων μας όταν υλοποιούμε αυτά που ονειρευόμαστε, όταν κάνουμε πράξη αυτά που μας εκφράζουν, θα είναι το λιγότερο επικριτικά και το μέγιστο απαξιωτικά.

Και τότε σκεφτόμαστε ότι αυτό που καταφέρνουμε, δεν είναι αποδεκτό και μαλώνουμε άλλη μια φορά τον εαυτό μας για την απερισκεψία μας έστω και να ονειρευτούμε…

Και ξεκινάμε, αδύναμοι, σαν την πυγολαμπίδα, να τρέχουμε μακριά από αυτούς μας επικρίνουν και μας καταδιώκουν, φοβούμενοι την οργή και τα σχόλια που προκαλούν οι πράξεις μας.

Θέλει μεγάλο κουράγιο και ψυχικό σθένος να σταματήσουμε να τρέχουμε και να στραφούμε στον θηρευτή μας και να τον αντιμετωπίσουμε κατάματα. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ανταμοιβόμαστε με μια μεγάλη αλήθεια. Σοκαριστική μεν, αλλά μεγάλη:

» Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.»

Και τότε συνειδητοποιούμε όχι μόνο το μάταιο αυτού του κυνηγητού αλλά και τον πραγματικό μας εχθρό. Είμαστε αυτοί που είμαστε, λάμπουμε με τον τρόπο που φτιαχτήκαμε να λάμπουμε. Και αυτός από τον οποίο τρέχαμε να ξεφύγουμε δεν ήταν τελικά κανένας άλλος από τον ίδιο μας τον φόβο για την επικριτική στάση του κόσμου. Και όλα αυτά γιατί απλά δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πως…λάμπουμε!

Κάθε φορά λοιπόν που κάνουμε κάτι που μας αρέσει, κάτι που μας εκφράζει, κάτι που μας συγκινεί, ας θυμόμαστε ότι αυτό είναι το φως μας και αν εμπιστευόμαστε το πως φαίνεται αυτό το φως στα δικά μας μάτια, δεν έχουμε να φοβηθούμε κανένα κυνηγητό από αυτούς που ενοχλήθηκαν. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν… Πάντα θα προσπαθούν να σβήσουν την δική μας λάμψη γιατί απλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο να αναδείξουν την δική τους…

Γιατί ο καθένας είναι μοναδικός και δεν μπορεί να λάμψει ποτέ με τον ίδιο τρόπο που λάμπει ο διπλανός του…

aiswpou-istories.blogspot.gr
awakengr.com healingeffect.gr

Γιατί οι καλοί άνθρωποι συχνά "την πατάνε" στη ζωή τους

0


Ποιός είναι καλός και τι είναι καλοσύνη; Και πότε η καλοσύνη καταπατάτε και γίνεται εκμετάλλευση, κοροϊδία; Ποιος ευθύνεται για κάτι τέτοιο; Φταίνε πάντα οι άλλοι, οι 'αχάριστοι', που χωρίς μέτρο και χωρίς αιδώ καταπατούν ή ευθύνεται και ο εκάστοτε 'καλός' που επιτρέπει κάτι τέτοιο να γίνεται; Και γιατί κάποιος είναι τόσο 'καλός';

Καλοσύνη είναι η ιδιότητα του καλού εκείνου που επιθυμεί την ειρήνη και την ευτυχία του συνανθρώπου του. Καλός είναι εκείνος που φέρεται με καλοσύνη με τον λόγο και τις πράξεις του.. Μέχρι εδώ καλά!

Τι γίνεται όμως όταν μας 'πατάνε τον κάλο'; Τι γίνεται όμως όταν κάποιος ή κάποιοι άλλοι άλλοτε πονηρά κι άλλοτε ξεδιάντροπα ζητάνε όλο και περισσότερα και δεν υποχωρούν αν δεν τα πάρουν τελικά όλα; Μήπως τότε είναι καλοσύνη η υποχώρηση του καλού ή μήπως είναι οι ενοχές (μπροστά στην ιδεοληψία του κακού); Μήπως είναι έλλειψη αυτοπεποίθησης να ορθώσει το ανάστημά του (ο εκάστοτε καλός) και να πει 'ως εδώ'!

Θυμηθείτε: το κάλλος, το καλό και τον καλό πολλοί θαυμάσανε, το κορόϊδο όμως κανείς!

Ψυχολόγος, Γιάννης Ξηντάρας, www.xidaras.gr

Πότε το Σύμπαν δεν συνωμοτεί όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ;

0


Οχι  όταν εστιάζεις στην έλλειψη αντί σε αυτά που ήδη έχεις.

Οχι όταν δυσανασχετείς και ανησυχείς για αυτά που δεν έχεις αντί να νιώθεις ευγνωμοσύνη για αυτά που έχεις.

Οχι όταν η λογική λέει ότι κάτι πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο ενώ η καρδιά γνωρίζει ότι κάτι μπορεί να γίνει και με τρόπους που δεν μπορείς να φανταστείς.

Οχι όταν αμφιβάλλεις για την πραγματοποίηση του αντί να έχεις πίστη ότι έχει ήδη γίνει.

Οχι όταν αισθάνεσαι μνησικακία αντί να συγχωρείς .

Οχι όταν αισθάνεσαι συναισθήματα χαμηλών  δονήσεων όπως   φόβος, ενοχές, πικρία κλπ.

Οχι όταν κατηγορείς άλλους ή τις συνθήκες και περιστάσεις για την δική σου πραγματικότητα αντι να αναλαμβάνεις την ευθύνη της ζωής σου.

Οχι όταν νιώθεις πως δεν το αξίζεις αντί να κατανοείς ότι η αξία σου είναι δεδομένη και ανεξάρτητη από τα συμβάντα στη ζωή σου και τι σου λένε οι άλλοι..

Οχι όταν έχεις πεποιθήσεις  που δεν σε εξυπηρετούν και δεν τις έχεις  απελευθερώσει ακόμα.

Οχι όταν έχεις ιδέες για την πραγματοποίηση της επιθυμίας σου και δεν μπαίνεις στο κόπο να κάνεις τις υπερβάσεις, να ξεβολευτείς και να δράσεις.

Οχι όταν έχεις την τάση να κλαίγεσαι επειδή δεν έχεις αρκετά χρήματα, δεν υπάρχουν αρκετές δουλειές, δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα άτομα για να βρεις σύντροφο, δεν υπάρχει αρκετός χρόνο κλπ.

Οχι όταν δεν κατανοείς ότι η πραγματικότητα σου είναι καθρέφτης του προγράμματος που τρέχει στο υποσυνείδητο σου.

Οχι όταν δεν κατανοείς την δύναμη των λέξεων και χρησιμοποιείς λέξεις που σαμποτάρουν την πραγματοποίηση της επιθυμίας σου.

sevastivola.blogspot.gr

Έχε το θάρρος να κάνεις τα όνειρά σου, πραγματικότητα!

0


Δεν ξέρω τι όνειρο έχεις και δεν έχει σημασία πόσο απογοητεύτηκες στην προσπάθεια σου να το φτάσεις. Το μόνο που έχει πραγματικά σημασία είναι ότι τα όνειρά μας είναι δυνατά. 

«Εάν μπορείς να ονειρευτείς, μπορείς και να το κάνεις» είχε πει ο ιδρυτής της Walt Disney κι αναλογιζόμενοι όσα κατάφερε, μάλλον είχε δίκιο.

Όνειρα κάνουμε όλοι, πολλοί μάλιστα έχουμε κοινά. Ωστόσο, τελικά θα ξεχωρίσει αυτός που προσπάθησε και τα κατάφερε. Σίγουρα στην πορεία θα απογοητευτούμε, θα συναντήσουμε πολλά εμπόδια, αλλά πρέπει να βάλουμε ένα στοίχημα με τον εαυτό μας, να μη δειλιάσουμε ούτε μία στιγμή. Οι δύσκολες στιγμές θα έρθουν, όχι όμως για να μείνουν. Πάντα πρέπει να σκέφτεσαι πως το ουράνιο τόξο έρχεται μετά την καταιγίδα. Είναι σημαντικό να πιστέψεις πως είσαι εκλεκτός. Άλλωστε εκλεκτός δεν γεννιέσαι, γίνεσαι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι παραπονιούνται, γιατί στάθηκαν άτυχοι στη ζωή τους, αλλά στην πραγματικότητα δεν προσπάθησαν, δεν νοιάστηκαν για τα όνειρά τους. Και ξέρεις γιατί; Ο ένας λόγος είναι αυτός της αποτυχίας. Δεν ήθελαν να το διακινδυνεύσουν. Ο άλλος λόγος, όμως, είναι αυτός της επιτυχίας. «Κι αν τα καταφέρω και δεν μπορώ να το διαχειριστώ;» σκέφτονται.

Ο άνθρωπος σήμερα δεν ξέρει να παίρνει ρίσκα. Φυσικά δεν φταίει ο ίδιος, αλλά όλα τα σύγχρονα μέσα που προβάλλουν ένα ιδανικό τρόπο ζωής, χωρίς να βλέπουμε τι γίνεται στα παρασκήνια. Τίποτα δεν έρχεται ουρανοκατέβατα άμα περιμένεις με σταυρωμένα τα χέρια.

Πέρασες τόσο χρόνο με άλλους ανθρώπους, τόσο πολύ χρόνο που προσπαθείς να γίνεις συμπαθητικός. Ξέρεις τους άλλους περισσότερο από τον ίδιο σου τον εαυτό. Μήπως τελικά στην πορεία έχασες τον εαυτό σου; Μήπως δεν σε αναγνωρίζεις ούτε εσύ ο ίδιος;

Σε προκαλώ να μείνεις μόνος σου!

Για τους ανθρώπους που προσπαθούν για τα όνειρά τους, η ζωή έχει ένα ξεχωριστό νόημα. Όταν γίνεις ο σωστός άνθρωπος, ξεχωρίζεις τον εαυτό σου από τους άλλους, ξεκινάς να έχεις μοναδικότητα. Μόνο αν ζήσεις τα όνειρα σου, ξέρεις τι θα σου συμβεί. Αν θες να γίνεις πετυχημένος, πρέπει να επενδύσεις στον εαυτό σου. Κι όταν λέω πετυχημένος δεν εννοώ λεφτά, καριέρα, κτλ. Η επιτυχία είναι ξεχωριστή για κάθε άτομο. Εξαρτάται από τα όνειρα μας, τα πρότυπα που έχουμε, τις προτεραιότητες που βάζουμε στη ζωή μας. Επιτυχία για μένα μπορεί να είναι να κάνω το χόμπι μου επάγγελμα και για σένα να κάνεις μια μεγάλη οικογένεια.

Η άποψη που έχει κάποιος για σένα, δεν πρέπει να γίνει η πραγματικότητά σου. Δεν πρέπει να κοιτάς τη ζωή σου παθητικά, μοιρολατρικά. Αντίθετα, πρέπει να τη δεις σαν μία ευκαιρία. Ευκαιρία να ζήσεις όπως εσύ θες.

Σε ενδιαφέρει ακόμα το όνειρό σου; Είναι αυτό που πραγματικά θες; Τότε κυνήγησέ το.

Προσοχή! Πρέπει να είσαι σίγουρος πως είναι αυτό που εσύ επέλεξες.

Δεν προσπαθείς να ικανοποιήσεις κάποιον άλλον, ούτε επίσης να τον αντιγράψεις. Μόνο όταν τα όνειρα είναι δικά μας μπορούμε να τα υλοποιήσουμε. Μόνο τότε έχουμε το σθένος και τη δύναμη να φτάσουμε ως την κορυφή αψηφώντας κάθε εμπόδιο.

Έχε, λοιπόν, το θάρρος να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα κι η ζωή θα σε ανταμείψει.

Ούτως ή άλλως ο τολμών πάντα νικά!

neopolis.gr

Σταμάτα να είσαι ενεργειακή τροφή για άλλους που δίχως εσένα θα είχαν εξαϋλωθεί

0


Το πιο δύσκολο απ’ όλα δεν είναι να οραματιστείς αυτό που επιθυμείς αλλά να καταφέρεις να διατηρήσεις εστιασμένη όλη σου τη σκέψη πάνω σ’ αυτό.

Να καταφέρεις να συντηρήσεις άσβεστη τη φλόγα της πίστης σου για το τελικό αποτέλεσμα.

Να είσαι κύριος του εαυτού σου και των φαινομένων που εκτυλίσσονται γύρω σου.

Να ελίσσεσαι ευέλικτα ανάμεσα απ’ τις εικονικές συμπληγάδες.

Να μπορείς να ξεχωρίσεις το πραγματικό απ’ το φανταστικό γιατί είναι πολύ πιθανόν οι άλλοι να σε πείσουνε ότι η φαντασία σου δεν είναι πραγματικότητα.

Αν συμβεί το τελευταίο τότε θα ζήσεις τη πραγματικότητα τους, κάτι που δυστυχώς είναι πιο εύκολο να συμβεί, αλλά ταυτόχρονα και πολύ οδυνηρό.

Να έχεις κατά νου ότι η δύναμη της σκέψης, σαν μια τεράστια ενεργειακή απόχη, συλλέγει αυτό που έχεις νοερά απεικονίσει.

Να θυμάσαι όμως ότι ενίοτε αυτή η δύναμη γίνεται στόχος αυτών που προσπαθούν μοχθηρά να πετύχουν κάτι πολύ πιο μεγάλο και χρειάζονται την ενεργειακή σου συνδρομή για να κατασκευάσουν έναν τεράστιο μαγνήτη που θα έλξει τη δική τους επιθυμία.

Μην εκχωρείς τη δύναμη της σκέψης και των συναισθημάτων σου.

Διατήρησε το όραμα σου ακέραιο κι ανόθευτο, ανεπηρέαστο απ’ τα «καιρικά» φαινόμενα.

Γίνε παντός καιρού και μην ενδίδεις σε στείρες απόψεις όπως: «Έτσι είναι η ζωή»

Η ζωή είναι έτσι επειδή εσύ είσαι έτσι, επειδή ζεις αυτό που οι άλλοι θέλουν να ζήσεις.

Απελευθερώσου, απομακρύνσου από αρρωστημένες καταστάσεις κι αυτές θα πάψουν να ζούνε μέσα απ’ τη δική σου δύναμη.

Σταμάτα να είσαι ενεργειακή τροφή για ζόμπι που δίχως εσένα θα είχαν εξαϋλωθεί.

Βάδισε το δρόμο που έχεις χαράξει ανένδοτος κι ας κάνεις το δικό σου λάθος.

Αν θέλεις να υλοποιήσεις έναν διαφορετικό κόσμο γύρω σου πρέπει να πιστέψεις σ’ αυτόν τον κόσμο και να κλείσεις τ αυτιά σου στις σειρήνες.

Δε σου λέω να αποδράσεις , ούτε να αγνοήσεις τον συνάνθρωπο σου.

Απλά σου λέω να γίνεις τόσο δυνατός που να σου επιτρέψει να είσαι χρήσιμος για τους άλλους.

Αν πέσεις στη κινούμενη άμμο των άλλων, τότε ποιος θα σώσει ποιόν;

revealedtheninthwave.blogspot.gr

Ματθαίος Γιωσαφάτ: Διαλέγουμε αυτόν που μας μοιάζει!

0

Μα γιατί ερωτευόμαστε;

-Συνήθως οι λόγοι που επικαλούμαστε για να εξηγήσουμε γιατί ερωτευτήκαμε ή και παντρευτήκαμε τον άνθρωπο που είναι δίπλα μας είναι προφανείς και κατανοητοί από το κοινωνικό πλαίσιο: ο χαρακτήρας, η μόρφωση, η εξωτερική εμφάνιση, η σεξουαλική επαφή, λόγοι οικονομικοί ή και κοινωνικοί.

Οι βαθύτεροι όμως λόγοι είναι καλά κρυμμένοι μέσα μας. Η επιλογή συντρόφου την οποία εμείς οι ψυχαναλυτές ονομάζουμε ανακλητική είναι η ωριμότερη, αυτή που οδηγεί στο μικρό ποσοστό του 10 με 20% που είναι οι ευτυχισμένοι γάμοι. εξηγεί ο ψυχίατρος-ψυχαναλυτής κ. Ματθαίος Γιωσαφάτ, ειδικός σε θέματα γάμου και οικογενειακής θεραπείας.

Τι σημαίνει αυτό; Όταν έχουμε μια καλή μαμά και περάσουμε καλά, μαθαίνουμε να συγχωρούμε και τα ελαττώματά της, όπως ένας ώριμος άνθρωπος. Αποδεχόμαστε λοιπόν και τα ελαττώματα του συντρόφου μας και φτιάχνουμε μια καλή σχέση. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε περάσει ομαλά και το οιδιπόδειο, δεν έχουμε μεγάλο άγχος αποχωρισμού, προδοσίας.

Αποδεχόμαστε, π.χ., ότι η μαμά έκανε κι άλλο παιδί. Ή ξέρω ως παιδί ότι μ” αγαπάει, αλλά ανακάλυψα ότι αγαπά και τον μπαμπά, αλλά κι εγώ αγαπάω τον μπαμπά, άρα όλοι αγαπιόμαστε! Οπότε θα κάνω κι εγώ το ίδιο όταν μεγαλώσω με το σύντροφό μου. Οι λόγοι λοιπόν της επιλογής του ερωτικού συντρόφου βασίζονται στη σχέση με τη μητέρα και τον πατέρα, τη δική τους σχέση και τη σχέση μας μαζί τους.

Αναζητώντας τη ρίζα του προβλήματος
-Οι περισσότεροι μεγαλώνουμε με μαμάδες που δεν είναι επαρκείς, με μαμάδες που δεν έχουν μάθει να προσφέρουν αγάπη, να καταλαβαίνουν τις ανάγκες του μωρού. Και το μωρό επικοινωνεί με μη λεκτική συμπεριφορά για να ζητήσει αυτά που του λείπουν, κλαίει, αρρωσταίνει, γρατσουνάει, κλοτσάει κ.λπ.

Στα ζευγάρια είναι πολύ έντονη αυτή η μεταβίβαση της πρώτης σχέσης, των πρώτων μη λεκτικών φόβων και συναισθημάτων. Γι” αυτό και τα ζευγάρια μαλώνουν, ιδιαίτερα αν ο πρώτος χρόνος δεν ήταν καλός, αν ήταν στερημένος από ζεστασιά, χάδια, αγκαλιές. Ξέρετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να χαϊδέψουν τρυφερά ο ένας τον άλλο; Η επιλογή λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις κουβαλά πάρα πολλά πράγματα που δεν έχουν λυθεί μέσα μας.

Στόχος η επιθυμητή μητέρα

Τα προβλήματα της πρώτης μας σχέσης με τη μητέρα δημιουργούν και τους προβληματικούς έρωτες. Περιμένεις τότε όχι μόνο να βρεις μια κανονική γυναίκα, έναν κανονικό άντρα, αλλά ένα σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση, θέλεις την επιθυμητή μητέρα. Αυτό δημιουργεί τον έρωτα, τον πιο παθιασμένο. Όχι όμως τον πραγματικό έρωτα.

Γιατί σε αυτή την περίπτωση ψάχνουμε ένα ιδανικό που θα μας αγαπήσει, θα μας εκτιμήσει γι αυτό που είμαστε, όπως έπρεπε να το κάνει η μαμά. Κι όσο πιο πολύ περιμένει κανείς την επιθυμητή μητέρα, τόσο πιο πολύ την εξιδανικεύει. Είναι μια ναρκισσιστική ανάγκη. Όταν ακούσετε: Μια μόνο γυναίκα με έχει καταλάβει, εσύ, οι άλλες ήταν όλες… να καταλάβετε ότι πρέπει να απομακρυνθείτε γρήγορα απ αυτόν τον άνθρωπο! Σας βάζει στοιχεία που πιθανώς δεν έχετε!

Διαλέγουμε αυτόν που μας μοιάζει

Έχετε σκεφτεί γιατί παραπονιόμαστε ότι τραβάμε μόνο προβληματικές περιπτώσεις στην ερωτική μας ζωή; Μήπως δεν φταίνε μόνο οι άλλοι;

-Γιατί δεν τράβηξες κανέναν άλλο; θα ρωτούσα εγώ. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να ταιριάξουμε με κάποιον ωριμότερο ψυχικά από εμάς. Δεν θα συντονιστούμε. Και δεν έχει να κάνει ούτε με την ευφυϊα ούτε με την ικανότητά μας σε άλλους τομείς όπως το εργασιακό. Εκεί μπορεί να διαπρέπουμε. Άλλο όμως είναι η συναισθηματική ωριμότητα!

Ο πραγματικός έρωτας!

-Ο έρωτας κρατάει το πολύ ένα χρόνο. Ο ανακλητικός έρωτας, ο πρώτος για τον οποίο μιλήσαμε, που δεν είναι τόσο έντονος αρχικά, ωριμάζει σιγά σιγά. Αρχίζει ο ένας να ερωτεύεται τον άλλο με το χρόνο που του αφιερώνει και τον γνωρίζει. Αυτόν λέω εγώ πραγματικό έρωτα. Αντιλαμβάνομαι ότι ο άλλος είναι κάτι εξαιρετικό για μένα, γιατί με έπεισε και τον έπεισα γι αυτό.

Τα στάδια της ψυχικής ανάπτυξης

-Για να έχεις μια καλή σχέση πρέπει να περάσεις τις ανάγκες του πρώτου έτους, τη μεγάλη εξάρτηση. Δεν πήρα πολλά από τη μάνα μου στον πρώτο χρόνο; Τότε ψάχνω μια γυναίκα – μαμά. Δεν δίνω και τόση σημασία στο σεξουαλικό. Κι αυτή η σχέση δεν πάει καλά γιατί διαλέγεις παρόμοιο τύπο συντρόφου. Στην αρχή φαίνεται ότι ο ένας θα φροντίσει τον άλλο και μετά και οι δυο περιμένουν τον άλλο να τους φροντίσει.

Στο δεύτερο έτος, το πρωκτικό στάδιο, το παιδί μαθαίνει με τη μάνα την αυτονομία, είναι η περίοδος της εναντίωσης. Αν δεν πάει καλά, αργότερα στη σχέση ο ένας θα προσπαθεί να επιβληθεί στον άλλο! Το τρίτο στάδιο είναι το φαλλικό, όπου το σεξ πηγαίνει στα γεννητικά όργανα. Αν πάει κάτι στραβά, διαλέγεις μια γυναίκα που σου αρέσει σεξουαλικά, αλλά αυτό εξαντλείται γρήγορα. Κι από εκεί και πέρα έχεις άλλες ανάγκες που δεν σου τις καλύπτει.

Ο τέταρτος χρόνος που πάλι δεν πάει καλά είναι ο οιδιποδειακός, στάδιο που στην ανάπτυξη αντιστοιχεί γύρω στα 5 χρόνια του παιδιού. Εκεί υπάρχει πρόβλημα γιατί δεν θέλεις πολύ ερωτικά το σύντροφό σου. Αν καταφέρεις και πάρεις κάποιον που σου θυμίζει τη μαμά (ή τον μπαμπά), έχεις προβλήματα σεξουαλικά: στύσης, πρόωρης εκσπερμάτισης κλπ.

Ζήτημα ισορροπίας

-Μια καλή σχέση προϋποθέτει ότι έχουμε περάσει σχετικά ομαλά αυτά τα στάδια: θέλεις να έχεις ένα μίνιμουμ εξάρτησης, να έχεις αυτονομία, αλλά δεν σου αρέσει να πατάς τον άλλο στο λαιμό. Θέλεις να κάνεις σεξ και να σου αρέσει, δεν ικανοποιείσαι όμως μόνο με αυτό. Τότε η σχέση εξελίσσεται σε αγάπη, σε έρωτα και μπορεί να κρατήσει. Δεν περιμένεις τόσο πολλά από τον άλλο, ενώνεις δυο ζωές, οι οποίες όμως δεν γίνονται ποτέ μια!

Και τώρα τι κάνουμε;

-Μπορεί να ακούγονται λίγο απαισιόδοξα όλα αυτά, αλλά είναι η πραγματικότητα. Το πρώτο πράγμα που λέω είναι να βρεις μια καλή μαμά, με την ψυχοθεραπεία, ατομικά ή σε ομάδες, που βοηθούν πάρα πολύ τους ανθρώπους. Λέω επίσης κι έχω παρεξηγηθεί γι αυτό να μπορούν οι γυναίκες να είναι κοντά στο παιδί τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του.

Προτείνω συχνά και κάτι που ακόμα μοιάζει ουτοπικό: να γίνονται μαθήματα ζωής από το δημοτικό στα σχολεία, υπό μορφή ομάδας με εκπαιδευμένους δασκάλους. Το άλλο βήμα είναι ο διάλογος, που είναι δύσκολο βέβαια. Πάντα είχαν οι άνθρωποι προβλήματα και πάντα έβρισκαν τρόπους να τα αντιμετωπίσουν. Πρέπει να είμαστε και λιγάκι αισιόδοξοι! ΄

Άλλο έρωτας, άλλο αγάπη

-Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο. Οι ερωτευμένοι κοιτάζονται και θαυμάζονται αυτό δεν είναι αγάπη! Είναι ένα πολύ ευχάριστο αίσθημα, που οδηγεί σχεδόν πάντα σε φασαρίες. Γιατί την επόμενη μέρα που θα τον/τη δείτε θα έχετε ήδη μια μικρή απογοήτευση. Στην πρώτη επαφή δεν ξέρουμε τίποτα για τον άλλο, όσο προχωρά η επαφή όμως αρχίζει η απο-εξιδανίκευση. Εκεί εμφανίζεται η εσωτερική παλινδρόμηση, που δηλώνει την τάση του ανθρώπου να υπαναχωρήσει φοβισμένος και να κλείσει τις πόρτες επικοινωνίας για τη νέα σχέση.

ihappy.gr

Ό,τι φοβάσαι, έρχεται για να σε δοκιμάσει και να σε κάνει πιο ώριμο!

0


Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής.

Είναι ένας μηχανισμός προστατευτικού χαρακτήρα, μια φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού χωρίς να απαιτείται συνειδητή σκέψη.

Οι φόβοι μας δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα εμπόδιο που έρχεται για να το ξεπεράσεις. Όλοι οι φόβοι ξεκινούν από τις σκέψεις μας. Σκέψου λίγο πόσες φορές ένιωσες έναν περίεργο, αδιευκρίνιστο φόβο για οτιδήποτε. Όμως όταν ο φόβος εκπληρώθηκε είπες «Μα καλά, αυτό ήταν όλο;».

Μερικές φορές, αυτό που μας κρατάει από το να πράξουμε, δεν είναι η ίδια η πράξη, αλλά ο ψεύτικος φόβος που θεωρούμε πως θα προσκομίσουμε ύστερα από αυτήν... Η δύναμη της σκέψης είναι τόσο μεγάλη που ούτε καν φαντάζεσαι τι μπορείς να κάνεις με αυτή!

Οι φόβοι μας δεν είναι οι μπαμπούλες που κρύβονται στην σκοτεινή ντουλάπα και θα μένουν εκεί για πάντα. Κάποια στιγμή θα τους «ξυπνήσεις» και τότε πρέπει να πατήσεις στα πόδια σου και να τους αντιμετωπίσεις με ανδρεία.

Όσο χρονών κι αν είμαστε, οι φόβοι θα είναι πάντα εκεί και θα περιμένουν να τους αντιμετωπίσουμε... φόβος της αποτυχίας, φόβος για τη γνώμη των άλλων, φόβος της χυλόπιτας, φόβος για το ότι δεν είσαι «τέλειος», φόβος για το σκοτάδι, φόβος για τον οδοντίατρο, φόβος για τα έντομα, φόβος για τη μοναξιά, φόβος για να μείνεις στο σπίτι μόνος, φόβος για μια απώλεια... Οι φόβοι μας, οι σκέψεις δηλαδή, μπορεί να είναι πολλοί. Πώς όμως αντιμετωπίζονται;

#1 Αναγνώρισε την παρουσία και τη φύση του φόβου σου

Δες τι ακριβώς σε τρομάζει. Δες πώς αντιδράει το σώμα σου σε κάθε πρόκληση που σου προκαλεί φόβο. Ποιες οι σκέψεις σου γι' αυτόν; Είναι κάτι λογικό ή μήπως φοβάσαι κάτι εξωπραγματικό;

#2 Εξορθολόγισε τον

Κράτα το φόβο σου και για λίγο «βγες» από τον ρόλο του εαυτού σου... προσποιήσου ότι είσαι κάποιος φίλος σου και τον συμβουλεύεις. Έτσι ανεπηρέαστος από συναισθηματισμούς, μπορείς να διακρίνεις τι συνιστά τον φόβο σου και με βάση τη λογική σου να τον «χτυπήσεις». Ίσως μια σύγκριση με βιώματα σου του παρελθόντος, να βοηθήσουν την κατάσταση.

#3 Γίνεσαι κυρίαρχος του

Εκλογικευμένος πλέον ο φόβος, στέκεται απέναντι σου αδύναμος. Χάνει την εξουσία του επάνω σου. Εσύ έχεις την εξουσία της σκέψης, εσύ αποφασίζεις πώς θα δράσεις. Επιλέγεις ποιες σκέψεις θα γεμίζουν το κεφάλι σου, αδιαφορώντας για τις «αρνητικές».

Ο φόβος είναι ενέργεια. Το ίδιο κι η τόλμη. Καλύτερα να τολμάς και να ρισκάρεις για κάτι παρά να δειλιάζεις και να φοβάσαι!

neopolis.gr

11 Πράγματα που οι Άνθρωποι με Υψηλή Διαίσθηση κάνουν Διαφορετικά

0


Ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιείτε, όλοι μας είμαστε προικισμένοι με διαίσθηση, κάτι που μερικοί άνθρωποι ονομάζουν ένστικτο. 

Η διαίσθηση χρησιμεύει στο να μας κρατά ασφαλείς και μας βοηθά να πάρουμε συνειδητές αποφάσεις, βασισμένες στην καρδία μας. 

Μας πληροφορεί για επικείμενους κινδύνους, και μας καθοδηγεί στη ζωή, έτσι ώστε να μπορέσουμε να εξελιχθούμε στον υψηλότερο εαυτό μας. Οι άνθρωποι με υψηλή διαίσθηση βασίζουν τη ζωή τους πάνω σε αυτήν.

Ακόμη και ο Steve Jobs, που θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες στην ιστορία, δήλωσε ότι, «η διαίσθηση είναι ένα πολύ ισχυρό πράγμα, πιο ισχυρή από την ευφυΐα, κατά τη γνώμη μου. Η διαίσθηση είχε μεγάλη επιρροή στην δουλειά μου.”

Όλοι μας έχουμε αυτή την έμφυτη ικανότητα να λαμβάνουμε αποφάσεις που βασίζονται στη διαίσθηση μας, αλλά κάποιοι από εμάς έχουν μια καλύτερη σύνδεση με αυτή την εσωτερική φωνή από τους άλλους. 

Εάν έχετε την τάση να ακούτε την καρδιά σας όταν βρίσκεστε αντιμέτωποι με μια δύσκολη απόφαση, τότε είναι πολύ πιθανό να βρείτε πολλά κοινά με τα 11 γνωρίσματα των ανθρώπων με υψηλή διαίσθηση που αναφέρονται παρακάτω.

11 πράγματα που οι άνθρωποι με υψηλή διαίσθηση κάνουν διαφορετικά

1. Ακούνε τη διαίσθησή τους

Οι άνθρωποι με υψηλή διαίσθηση δεν αγνοούν τα ένστικτά τους, αλλά τους δίνουν ιδιαίτερη σημασία και λαμβάνουν αποφάσεις βασιζόμενοι σε αυτά. Οπότε, το πρώτο πράγμα που διαχωρίζει τους ανθρώπους με υψηλή διαίσθηση από τους υπόλοιπους είναι πως δέχονται να καθοδηγηθούνται από το ένστικτό τους.

2. Οι άνθρωποι με υψηλή διαίσθηση χρειάζονται άφθονο χρόνο μόνοι τους

Σύμφωνα με την Sophy Burnham, συγγραφέα του best seller «Η Τέχνη της Διαίσθησης,» οι περισσότεροι διαισθητικοί άνθρωποι είναι εσωστρεφείς.

Αυτό είναι λογικό, διότι εσωστρεφείς αντλούν ενέργεια από μέσα τους, και δεν μπορούν να ακούσουν τη διαίσθησή τους, χωρίς να περάσουν λίγο χρόνο μόνοι. Ζούμε σε έναν θορυβώδη κόσμο, έτσι τόσο οι εσωστρεφείς όσο και οι διαισθητικοί άνθρωποι βρίσκουν διέξοδο στην ησυχία, απομακρυσμένοι από τους υπόλοιπους. 
Επίσης, οι ιδιαίτερα διαισθητικοί άνθρωποι δεν αισθάνονται μοναξιά με τον εαυτό τους για παρέα. Στην πραγματικότητα ανυπομονούν να περάσουν λίγο χρόνο μόνοι τους, να σκεφτούν, να διαλογιστούν και να ανακαλύψουν πολλά περισσότερα για τον εσωτερικό τους κόσμο.

3. Τους αρέσει να γίνονται δημιουργικοί.

Οι μουσικοί, οι καλλιτέχνες, οι χορευτές, οι συγγραφείς, και όλοι οι δημιουργοί έχουν ένα κοινό: Επιτρέπουν στη δημιουργικότητά τους να τους καθοδηγεί στη ζωή, χωρίς να αναρωτιούνται αν έχει κάποιο νόημα ή όχι.

Αυτό που έχει νόημα για αυτούς τους δημιουργικούς ανθρώπους είναι να ακολουθούν το πάθος τους γιατί αυτό τους κάνει να αισθάνονται ζωντανοί και πλήρεις. Η έκφραση και η ανακάλυψη αυτής της εσωτερικής δημιουργικότητας θα επιτρέψει στη δύναμη ζωής να κυλήσει μέσα σας.

4. Οι διαισθητικοί άνθρωποι είναι πάντοτε «παρόντες».

Οι διαισθητικοί άνθρωποι έχουν ένα υψηλό επίπεδο αυτογνωσίας, που σημαίνει ότι έχουν έρθει σε αρμονία με τα βαθύτερα συναισθήματα του εαυτού τους. Αυτό το έχουν καταφέρει μέσω κάποιας ειρηνικής πνευματικής πρακτικής, η οποία τους επιτρέπει να “αποσυνδεθούν” από τον έξω κόσμο για λίγο και να εστιάσουν την προσοχή τους στην κατανόηση του εαυτού τους.

Οι άνθρωποι με υψηλή διαίσθηση τείνουν να έχουν λιγότερη «ομίχλη εγκεφάλου» επειδή έχουν μάθει να μένουν μόνοι με τον εαυτό τους να διαλογίζονται, ώστε αισθάνονται άνετα με τον εαυτό τους. Οι σκέψεις δε θολώνουν το μυαλό τους, καθώς έχουν μάθει να τις ελέγχουν.

5. Δίνουν προσοχή στον κόσμο γύρω τους

Ακριβώς όπως δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στο εσωτερικό τους κόσμο, οι διαισθητικοί άνθρωποι κοιτάζουν τον έξω κόσμο με τα ίδια ανοιχτά μάτια και την ίδια ανοιχτή καρδιά. Μπορούν να συνδεθούν στενότερα με τους άλλους, επειδή έχουν μάθει πώς να συνδέονται με τον εαυτό τους.

6. Οι διαισθητικοί άνθρωποι πάντα συντονίζονται με τα συναισθήματά τους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε πόνος απαιτεί δραστικά μέτρα, αλλά οι διαισθητικά ξέρουν ότι πρέπει να δώσουν προσοχή στο πώς αισθάνονται για να φροντίζουν τον εαυτό τους.

Έτσι, οι διαισθητικοί άνθρωποι ανεξάρτητα από το  πόσο γρήγορα κινείται ο κόσμος ή από τον φόρτο εργασίας έχει η μέρα τους, βρίσκουν πάντοτε χρόνο για να ακούσουν αυτή την “εσωτερική καθοδήγηση”.

7. Συμπάσχουν με τους άλλους.

Οι διαισθητικοί άνθρωποι έχουν την ικανότητα να κατανοούν το πώς αισθάνονται οι  άλλοι, και μπορούν να προσφέρουν συμβουλές και καθοδήγηση, όταν είναι απαραίτητο. Οι άνθρωποι συχνά μοιράζονται μαζί τους προσωπικές λεπτομέρειες της ζωής τους επειδή αισθάνονται άνετα με την παρέα ενός διαισθητικού ατόμου .

Οι διαισθητικοί άνθρωποι μπορούν επίσης να διαβάσουν τους άλλους, χωρίς τους μιλήσουν, γεγονός που τους βοηθά να κατανοήσουν καλύτερα κάθε άτομο.

8.Δίνουν σημασία στα όνειρά τους.

Τόσο τα όνειρα όσο και η διαίσθηση πηγάζουν και τα δύο από το υποσυνείδητό μας. Όταν ονειρεύομαστε λαμβάνουμε πληροφορίες από το υποσυνείδητο κομμάτι του εγκεφάλου μας. Αν είστε συντονισμένοι με τα όνειρά σας μπορείτε να πάρετε πολλές «συμβουλές» για το πώς θα αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες της καθημερινότητάς σας.

9. Βάζουν τον εαυτό τους σε προτεραιότητα.

Αν και σχετίζονται καλά με τους άλλους, οι διαισθητικοί άνθρωποι θέτουν ως προτεραιότητα ώστε να μπορούν να εξυπηρετούν καλύτερα τους άλλους. Παίρνουν άδεια από τη δουλειά όταν το χρειάζονται και αφιερώνουν καθημερινά χρόνο στον εαυτό τους. Πιστεύουν στην εξυπνότερη εργασία, όχι στη σκληρότερη, και δυσκολεύονται να κατανοήσουν την εμμονή της σύγχρονης κοινωνίας με τη δουλειά. Οι διαισθητικοί άνθρωποι βεβαιώνονται ότι έχουν καλύψει τις προσωπικές τους ανάγκες προτού ασχοληθούν με οτιδήποτε ή οποιονδήποτε άλλον.

10. Αποφεύγουν τα αρνητικά συναισθήματα

Οι διαισθητικοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι η εσωτερική φωνή τους δεν μπορεί να ακουστεί όταν την μπλοκάρει η αρνητική ενέργεια. Έτσι, οι διαισθητικοί άνθρωποι φροντίζουν να ισορροπούν τακτικά τις ενέργειές τους και να απελευθερώνουν τα αρνητικά συναισθήματα, προκειμένου να συνδεθούν πλήρως με τον  υψηλότερο εαυτό τους.

11. Οι διαισθητικοί άνθρωποι αγαπούν βαθιά.

Αυτού του είδους οι άνθρωποι δε συγκρατούν τα συναισθήματά τους, τα εκτιμούν και τους επιτρέπουν να εξελιχθούν. Οι διαισθητικοί άνθρωποι αισθάνονται εντελώς άνετα με τον εαυτό τους, και δεν απολογούνται για τα ανθρώπινα συναισθήματα τους. Τα ζούνε και να ενθαρρύνουν και του άλλους να κάνουν το ίδιο!

hippieteepee.gr

Μήπως η Ενεργειακή σου Συχνότητα σε 
Σταματάει από το να Λειτουργείς σαν 
Μαγνήτης για Πλούτο, Υγεία και Χαρά;

0

Μήπως η Ενεργειακή σου Συχνότητα σε 
Σταματάει από το να Λειτουργείς σαν 
Μαγνήτης για Πλούτο, Υγεία και Χαρά;

Ενεργειακό Φάσμα Συνειδητότητας

Ακόμα και στο επίπεδο των απειροελάχιστων σωματιδίων, η Κβαντική Μηχανική έχει ανακαλύψει ότι τα άτομα και τα υποατομικά στοιχεία στην πραγματικότητα είναι ενέργεια που δονείται σε κάποια συχνότητα. 

Οι τελευταίες έρευνες πάνω στη συνειδητότητα του ανθρώπου δείχνουν ότι η συνειδητότητα είναι ενέργεια που δονείται σε συχνότητες που μπορούν να μετρηθούν σύμφωνα με την κλίμακα συνειδητότητας.

Η κλίμακα συνειδητότητας παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Dr. David Hawkins, στο βιβλίο του “Power vs. Force” (Ισχύς εναντίον Δύναμης). Σ’ αυτό το βιβλίο αποδυκνείει ότι η συνειδητότητα, και ως εκ τούτου, κάθε ανθρώπινο συναίσθημα έχει μια δόνηση ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που δονείται η ύλη. 

Τα βαριά συναισθήματα όπως ο Φόβος, ο Θυμός, η Ντροπή, η Ενοχή δονούνται σε πολύ χαμηλές συχνότητες. Αλλά συναισθήματα όπως η Αγάπη, ο Ενθουσιασμός και η Ειρήνη δονούνται σε υψηλές και εξυψωτικές συχνότητες.

Από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έχουν ανακαλυφθεί για την ενέργεια είναι ότι η ενεργειακή συχνότητα στην οποία «εκπέμπετε» μπορεί να επηρεάσει την ενεργειακή συχνότητα αυτών γύρω σας. 

Για παράδειγμα, ένα άτομο που βρίσκεται στην κλίμακα στο 500, δηλαδή εκεί που είναι η Αγάπη, μπορεί να ανεβάσει 750.000 άλλους ανθρώπους σε ένα επίπεδο πάνω από το 200. 

Ακόμα περισσότερο, έρευνες από πολλούς επιστήμονες και Πανεπιστήμια, δείχνουν ότι δεν επηρεάζετε μόνο άλλους ανθρώπους με τη δόνηση σας αλλά επίσης αντικείμενα και ως εκ τούτου την ίδια την πραγματικότητα σας!


Η Ενεργειακή σου Συχνότητα Μπορεί να Αλλάξει την Πραγματικότητα Γύρω Σου

Αναρίθμητες άλλες μελέτες έχουν αποδείξει ότι ένα συνειδητό ή λογικό ον, όπως ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα ενός πράγματος επηρεάζοντας την ενέργεια αυτού του πράγματος. Η έρευνα του Dr. Braud αποδεικνύει ακριβώς αυτό.

Ο Dr. Braud ερευνητής στο Ίδρυμα της Επιστήμης του Νου (Mind Science Foundation) στο Σαν Αντόνιο του Τέξας έχει ολοκληρώσει μερικά από τα πιο έξυπνα και αυστηρά πειράματα ψυχοκίνησης (‘Bio-PK’) για το πώς η ψυχοκίνηση μπορεί να επηρεάσει άλλους βιολογικούς οργανισμούς. 

Αρκετά από αυτά τα πειράματα τα έχει παρουσιάσει στο ετήσιο Διεθνές Συνέδριο Της Μεθόδου Σίλβα πριν λίγα χρόνια. Σε ένα, που τώρα θυμάμαι, παρατήρησε ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να μειώσουν την ταχύτητα που πεθαίνουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια που βρίσκονται στο εργαστήριο. 

Αν και η διαφορά ήταν μικρή, τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά σημαντικά και μπορούσε επίσης αυτό το πείραμα να επαναληφθεί με την ίδια επιτυχία και από άλλους επιστήμονες.

Οι σκέψεις μας και η ενέργεια μας επηρεάζουν άμεσα ολόκληρο το περιβάλλον μας και όχι μόνον άλλους βιολογικούς οργανισμούς. Οι άνθρωποι αφήνουν τα ενεργειακά τους αποτυπώματα, θετικά ή αρνητικά, και στα αντικείμενα. Μια πέτρα στο δωμάτιο ενός αρνητικού ατόμου για παράδειγμα, δονείται σε χαμηλότερη συχνότητα της κλίμακας συνειδητότητας από μια πέτρα στο δωμάτιου ενός γκουρού.

Άλλη εντυπωσιακή έρευνα είναι αυτή του Dr. Masaru Emoto με κρυστάλλους νερού. Ο Dr. Emoto φωτογράφησε κρυστάλλους νερού, οι οποίοι παρουσίασαν εντυπωσιακές αλλαγές, ανάλογα με την ενέργεια που δεχόντουσαν είτε σαν σκέψη, είτε σαν λόγια είτε σαν συναίσθημα, ή μουσική.


Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, η υψηλή ενεργειακή συχνότητα της λέξης αγάπη, απλά γραμμένη σε ένα κομμάτι χαρτί κολλημένο στο δοχείο του νερού, δημιουργεί κρυστάλλους με όμορφα σχήματα, με ωραία χρώματα και τέλεια συμμετρία.

Αντίθετα η λέξη θυμός που έχει χαμηλή συχνότητα δημιουργεί κρυστάλλους ασύμμετρους, θαμπούς και χωρίς ομορφιά.

Το ίδιο συμβαίνει με τη ζωή σας

Αν σκεφθούμε ότι το σώμα μας είναι κατά το 75% νερό, και το νερό υπάρχει σε όλα τα όργανα και παίρνει μέρος σε όλες τις λειτουργίες του σώματος, αντιλαμβανόμαστε την μεγάλη επίδραση που έχουν οι σκέψεις μας πάνω του. Αυτό το γνωρίζουμε, αλλά η μεγαλύτερη εικόνα είναι ότι οι σκέψεις μας έχουν μια άμεση επίδραση σε όλα στη ζωή μας.
Τι νομίζετε ότι θα συμβαίνει όταν οι σκέψεις σας και η συχνότητα σας είναι συντονισμένες σε συχνότητες από την αγάπη και πάνω;

Η συχνότητα της ενεργειακής σας δόνησης θα τραβήξει κοντά σας συναισθήματα και φυσικές υλοποιήσεις πραγμάτων που δονούνται στην ίδια συχνότητα.

Αν η ενεργειακή σας συχνότητα είναι χαμηλή, θα έλκετε στη ζωή σας αναστάτωση και δυσκολίες. Αλλά αν αλλάξετε την ενεργειακή σας συχνότητα σε υψηλότερα επίπεδα, θα αρχίσετε να έλκεται ανάλογες καταστάσεις, πρόσωπα και πράγματα και να έχετε μια ζωή που να εξυπηρετεί τον αληθινό σας εαυτό. Η ζωή ξαφνικά θα γίνει πολύ ευκολότερη και εσείς πολύ πιο ευτυχείς.

Αν και ακόμα δεν γνωρίζουμε πως ακριβώς δουλεύει αυτό, είμαστε σίγουροι από τις αποδείξεις που έχουμε ότι δουλεύει. Και αυτό είναι το σημαντικό. Τώρα που ξέρετε ότι η ενεργειακή σας συχνότητα επηρεάζει όλα όσα έρχονται στη ζωή σας, η μόνη σημαντική ερώτηση που θα έπρεπε να κάνετε στον εαυτό σας είναι: Μήπως η ενεργειακή μου συχνότητα με σταματάει από το να λειτουργώ σαν Μαγνήτης για Πλούτο, Υγεία και Χαρά;

Πως θα την αλλάξετε;

Πνευματικό ξεκαθάρισμα, θετικές σκέψεις, και η τεχνική οραματισμού του Καθρέφτη του Νου (από το σεμινάριο Silva Life System) με τα τρία μαγικά συστατικά της: Σφοδρή Επιθυμία – Πίστη – Προσδοκία.

silva.gr



ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Loading
 


Copyright © 2011-2017 ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ
Google+
loading...