Μια άσκηση αυτογνωσίας για τον χρόνο που περνά και το νόημα της ζωής

0

Τι θα γράφατε στη «βιογραφία» σας, προς το τέλος της ζωής σας;

Τι φαντάζεστε να λέει ο «επικήδειος» σας, όταν εσείς δεν θα είστε πια εδώ;

Τι θα γράφατε σε ένα «τελευταίο e-mail» και σε ποιους θα το στέλνατε;

Τι θα κάνατε εάν ξέρατε πως σε δύο εβδομάδες, θα έρθει το τέλος του κόσμου;

Όλα αυτά τα ερωτήματα ακούγονται μήπως μακάβρια; Τρομακτικά; Αστεία; Ανώφελα; Ενδιαφέροντα;

Κι όμως αυτά και άλλα παρόμοια θέματα και ασκήσεις, μας βοηθούν να κατανοήσουμε όχι τον θάνατο, αλλά την ουσία της ζωής μας. Κι έτσι να κινητοποιηθούμε και να κινηθούμε προς την κατεύθυνση που θα θέλαμε, ή να βεβαιωθούμε πως είμαστε στον σωστό δρόμο.

Μας βοηθούν ιδιαίτερα σε μεταβατικές φάσεις της ζωής μας, ή σε φάσεις εσωτερικής αναζήτησης. Ας θυμόμαστε πως αυτά που θα τονίσουμε σε έναν υποθετικό «επικήδειο» ή «Βιογραφία», είναι αυτά ακριβώς που χρειάζεται να δουλέψουμε, καθώς δεν δείχνουν μόνο βαθιές επιθυμίες, αλλά ίσως και βαθιές ανασφάλειες.

Αναρωτηθείτε λοιπόν:

Πώς θα θέλατε να σας θυμούνται;
Τι θα θέλατε να θαυμάζουν σε εσάς;
Πώς αναπτύξατε τον εαυτό σας, πώς συμβάλατε στην ευημερία των άλλων, πώς βοηθήσατε να γίνει ο κόσμος ένα καλύτερο μέρος;
Η ζωή που ζείτε μοιάζει με αυτή που θα θέλατε να ζείτε;

Είστε ο εαυτός που θα θέλατε να είστε;
Κινείστε συνειδητά προς την κατεύθυνση που θα θέλατε;
Σας είναι ξεκάθαρο πού πάτε και πώς; Τι δίνει νόημα στη ζωή σας;

Αυτά και άλλα παρόμοια ερωτήματα, παραπέμπουν στην υπαρξιακή προσέγγιση στη συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία, καθώς μας φέρνουν σ’ επαφή με πιο βαθιά ζητήματα της ζωής και της ύπαρξης.

Ακριβώς γι’ αυτό, οι ασκήσεις αυτές μπορεί να μας ταρακουνήσουν ή και να μας τρομάξουν, καθώς συνειδητοποιούμε τι θα θέλαμε να είμαστε, ποιες είναι οι ουσιαστικές αλλαγές που θα θέλαμε να κάνουμε και που ίσως δεν είμαστε έτοιμοι να υλοποιήσουμε – ή μήπως είμαστε;

Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τολμούν εύκολα να προχωρήσουν σε αλλαγή πλεύσης σε βασικά ζητήματα του εαυτού και των διαπροσωπικών σχέσεων. Για πολλούς είναι ευκολότερο να προσπαθήσουν να ξεγελάσουν τον χρόνο (π.χ. με μια προσπάθεια διατήρησης της νεανικής εμφάνισης), ή να γεμίσουν τόσο την καθημερινότητα τους, που δεν θα μένει περιθώριο για περισυλλογή και συνειδητές, ουσιαστικές αποφάσεις.

Κάνοντας λοιπόν ένα νοερό άλμα στον χρόνο, μια υποθετική ανασκόπηση στον κύκλο της ζωής μας, μπορούμε να:

Κατανοήσουμε καλύτερα τι μας χρειάζεται και τι όχι απ’ όσα σήμερα υπάρχουν στη ζωή μας.

Συνειδητοποιήσουμε ότι η αναβλητικότητα κι η ευθυνοφοβία μας απομακρύνουν από μια πιο αυθεντική κι ικανοποιητική ύπαρξη.

Πάρουμε την απόφαση να ξεκινήσουμε όσα θα θέλαμε και σταδιακά να γίνουμε πιο αυτόνομοι και πλήρεις.

Ο χρόνος δεν έχει τόση σημασία, όταν η ζωή μας έχει ουσία.

Συγγραφέας Άρθρου: Τζίνα Χονδρού - Ψυχολόγος

Το είδαμε εδώ

.........................................................................................................................................
loading...


Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε like… η κοινοποιήστε το και μοιραστείτε το με τους φίλους σας!